پورمحمدي، گروه بازرسي به باشگاه ها بفرستد/ در اعتراض به اقدامات سعيدلو استعفا دادم/ بازيكنان در اواخر فصل با مربيان تباني مي‌كنند

من نحوه اجراي قانون سقف قرارداد را به شرط اينكه درست باشد، تاييد كردم، اما اگر نظارت ناقص انجام گيرد سقف قرارداد به كف قرارداد تبديل مي شود كه در اين صورت به متوليان فوتبال توصيه مي‌كنم قبل از ايجاد قانون، ابزار لازم جهت كنترل آن را بررسي كنند.

بازرسي كل كشور، متولي اجراي روش‌هاي درست در سيستم اداري كشور از جمله فوتبال است؛ آيا اين نهاد به اين قضيه ورود كرده و پرونده باشگاه‌هاي مورد شك و ترديد را بررسي نموده است؟ مگر امكان دارد كه بازيكن يك ميلياردي با 350 ميليون تومان قرارداد امضا كند!

در فوتبال ما تقاضاي بازيكن بر عرضه آن پيشي گرفته است

 

ما توانايي كنترل فضاي كاذب افزايش تقاضا نسبت به عرضه را در ميان بازيكنان نداريم؛ يكي از دلايل ايجاد فضا اين است كه باشگاه‌ها توليدكننده بازيكن نيستند؛ يعني تقاضا بيشتر از عرضه است.

 

در جامعه‌اي كه تقاضا بيش از عرضه باشد شاهد فساد و دلالي هستيم؛ كدام باشگاه بازيكن پرورش داده است؟! در آخرين فصلي كه در استقلال بودم شش بازيكن زير 20 سال داشتم كه با آنها قرارداد سه ساله امضا كرديم كه جمع مبلغ قرارداد سه ساله هر سه نفر به 100 ميليون هم نمي رسيد.

 

ما نه تنها توليد بازيكن نداشتيم، بلكه فرصت سوزي نيز كرده و پديده‌ها را نابود كرديم؛ در اين فضا بازيكناني كه در رده ملي هستند قيمت‌هاي خود را به صورت كاذب افزايش مي‌دهند.

كدام بخش ار فوتبال ما ميلياردي ارزش دارد؟

 

هزينه‌هاي فوتبال ما جدا از پنج تيم اول ليگ‌هاي انگلستان، هلند، آلمان، ايتاليا و اسپانيا، برابر تيم‌هاي آنهاست، ولي كارآمدي فوتبال ما با آنها قابل مقايسه نيست.

فوتبال ما  كه حوصله تماشاگر را سرمي‌برد چگونه مي توانيم با فوتبالي مقايسه كنيم كه از ديدن آن متحير مي شويم؛ كجاي اين فوتبال ميلياردي ارزش دارد؟

بازيكنان در اواخر فصل با برخي از مربيان تباني مي‌كنند

 

براي قيمت‌گذاري بازيكنان در دنيا ملاك‌هايي وجود دارد؛ يعني ميزان دوندگي، پاس سالم، پاس گل و گل‌هاي زده را مورد ارزيابي قرار مي‌دهند و براساس آن قيمت گذاري مي‌كنند.

 

اما بازيكنان ما در اواخر فصل ضمن اينكه فقط به مصدوم نشدن فكر مي‌كنند، با برخي از مربيان تباني مي‌كنند و هيچ متولي براي برخورد با آن وجود ندارد.

 

كميته اخلاق حرفه‌اي تشكيل شده، اما يك كميته ناكارآمد است كه مخصوص رفقاي حمام و گلستان آنها مي باشد؛ اين در حالي است كه برخي از مسائل نياز به مدرك و سند ندارد و كاملاً مشخص است.

 

مفسده در قيمت بازيكنان يك مثلث است كه در بالاي هرم برخي از مديرعاملان قرار دارند، يك ضلع سرمربي است و ضلع ديگر دلال كه به واسطه مدير و مربي ايجاد شده است.

 

دلال‌ها به واسطه وجود يك عده انسان ناهنجار ايجاد مي‌شوند و آنها هستند كه براي بازيكنان بازار گرمي مي‌كنند.

 

در ابتداي حضور من در استقلال و همزمان با حضور مصطفوي، عباس انصاري فرد و بعد حبيب كاشاني در پرسپوليس، اين دو باشگاه در نهايت احترام با هم رفتار مي‌كردند و ادبيات و گفتمان همراه با ادب و احترام بود.

 

در يك مقطع كه با حضور انصاري فر همزمان بود، نشستي را برگزار كرديم و قرار شد براي اينكه بازيكنان بازار گرمي نكنند و با توجه به اينكه استقلال و پرسپوليس به عنوان دو باشگاه بزرگ در بالا رفتن مبلغ قرارداد بازيكنان تاثيرگذارند، با هم هماهنگ باشيم؛ به اين ترتيب بازيكنان مورد نظر خود را اعلام كردم و قرار شد در جذب بازيكنان يكديگر دخالت نكنيم؛ همين عامل باعث شد كه در آن مقطع، جذب بازيكنان بدون هيچ حاشيه‌اي انجام شود.

 

در آن زمان وقتي قرارداد دو ساله با بازيكنان بستيم، در سال بعد تنها 10 تا 15 درصد افزايش داشتيم، بنابراين وقتي تعاملات بين مديران به خوبي انجام شود شاهد چنين قيمت‌هاي افسارگسيخته‌اي نخواهيم بود.

 

 

مردم جامعه نسبت به اين پول‌هايي كه در فوتبال رد و بدل مي شود، ناراحت هستند؛ مهم‌تر از همه اينكه وقتي به پرسپوليس به دليل مخارج سنگين خرده مي‌گيرند، بايد ديد چه كساني تخم اين كار را كاشتند كه امروز رويانيان برداشت مي‌كند؛ كساني اين كار را كردند كه خودشان امروز معترضند.
 

يك مدير بايد درآمدزايي كند، ولي اين دليل نمي‌شود كه به صورت افسارگسيخته براي جذب بازيكن خرج كند، بلكه بايد استانداردها را رعايت كرده و حساب و كتاب داشته باشد.

اقشار مختلف جامعه نسبت به مبالغ گزاف كه در فوتبال رد و بدل مي شود اعتراض مي‌كنند، اما برخي از مديراني كه امروز اعتراض مي‌كنند از سر دلسوزي نيست، بلكه اعتراض آنها از اين جهت است كه از اين قافله عقب افتاده‌اند.

 

 

جدايي ما از استقلال به اين دليل بود كه سازمان تربيت بدني 2600 ميليارد تومان از بودجه ما را پرداخت نكرد؛ وقتي كه به اين سازمان مراجعه كرديم، سعيدلو گفت: 50 درصد از بودجه را مديران باشگاه تامين كنند و 50 درصد را نيز سازمان.

 

من و مردم از وزارت ورزش و سازمان بازرسي كل كشور انتظار داريم كه بررسي كنند آيا در طول اين دو سال اين درآمدزايي انجام شده است يا نه! چرا با پشت گوش انداختن و بي‌توجهي كردن فضا را ملتهب‌تر و بدبيني را افزايش مي‌دهيد؟
 

متاسفانه برخي خود را به خواب زده و نسبت به اين موضوع بي‌تفاوت هستند؛ من از پورمحمدي، رئيس سازمان بازرسي كل كشور خواهش مي‌كنم كه گروه بازرسي را به باشگاه بفرستند تا مشخص شود كدام يك به تعهد خود در خصوص درآمدزايي باشگاه ها عمل كرده‌اند.
 
روزي كه از استقلال رفتم، مديرعامل بعدي مدعي شد شش ميليارد بدهي مانده و بعد مدعي شدند سه ميليارد از بدهي ها، بدهي سنواتي بوده است.

من نيز اعلام كردم يك ميليارد و 200 ميليون تومان از بدهي ها مربوط به سهميه ما در سازمان ليگ بوده و  300 ميليون نيز مربوط به حضور ما در جام باشگاه‌ها، كه پرداخت نشده است؛ اگر فرض كنيم دو ميليارد و 700 ميليون تومان بدهي باشگاه استقلال در زمان مديريت ما بوده است، از سه ميليارد بدهي، يك ميليارد و 200 ميليون باقي مي‌ماند.

همين مديرعامل در آخرين مصاحبه خود بدهي استقلال در زمان حضور من در استقلال را يك ميليارد و 700 ميليون تومان اعلام كرد، در حالي كه  خودشان امروز اعتراف مي‌كنند استقلال 12 ميليارد تومان بدهي دارد.
 
من مدعي شدم پنج ميليارد از بدهي استقلال را در زمان مديريت خود پرداخت كردم كه از سازمان بازرسي مي‌خواهم اين ادعاي من را پيگيري كند و اگر درست بود بين يك مدير با مدير ديگر تفاوت قائل شوند.

 

اگر مديران 50 درصد درآمدزايي را انجام داده‌اند، بايد تشويق و الگوي ساير مديران شوند و اگر اين كار را نكرده‌اند بايد با آنها برخورد كرد.

 

عدم نظارت ها از سوي سازمان هاي مربوطه باعث مي‌شود كه استقلال امروز 12 ميليارد و پرسپوليس 20 ميليارد تومان بدهي داشته باشد؛ اين در حالي است كه وقتي مدير مي رود هيچ كس با او كاري ندارد! چرا مديري كه به تعهدات خود عمل نكرده است نبايد پاسخگو باشد؟ اگر با يك نفر برخورد كنند اين عاملي خواهد شد تا سايرين حساب كار خود را بكنند.

 

در اينجاست كه برخي از آدم‌ها به واسطه رسانه‌هايي كه در اختيار دارند از خود فرشته، و به واسطه هزينه‌هايي كه مي‌كنند از خود چهره موجهي مي‌سازند.

عباسي به فوتبال نه از كنار نگاه مي‌كند و نه مستقيم

زماني كه معاون وزير صنايع بودم به وزير وقت گفتم اگر مي‌خواهيد وزير موفقي باشيد نبايد نگاه شما تنها به صنعت خودروسازي باشد؛ چون شما وزير تمامي صنعت هستيد اگر تنها متوجه اين بخش باشيد تمركز خود را روي ساير بخش‌ها از دست مي‌دهيد كه ايشان هم به اين موضوع توجه كردند.

 

من به سعيدلو، رئيس سازمان تربيت بدني سابق هم گفتم فكر خود را تنها به فوتبال معطوف نكند؛ چون در ورزش رشته‌هاي مختلف وجود دارد؛ به سعيدلو گفتم شما بايد فوتبال را كنار ببينيد تا از بقيه رشته‌‌ها غافل نباشيد كه ايشان گوش نكرد و منجر به اين شد كه كانديداي نايب رئيسي فوتبال آسيا شود، اما راي نياورد.

 

عباسي به فوتبال نه از كنار نگاه مي‌كند و نه مستقيم. درست  است كه نبايد توجه خود را صرفاً به فوتبال اختصاص دهد، ولي مي‌تواند از افرادي استفاده كند كه موضوع فوتبال و مفساد اقتصادي موجود در آن و اندازه مديران آن را بررسي كنند تا اطلاعات جامع را از آنها بگيرند و در مجامع مختلف پاسخگو باشند.
 
عدم پاسخگويي صريح وزير، فضاي لازم را براي مفاسدي كه در فوتبال وجود دارد، ايجاد مي‌كند و آنها احساس امنيت بيشتري مي‌كنند.

 

من قبل از ايجاد سقف قرارداد ابزارهاي نظارتي خود را مشخص مي‌كردم. تجربه ‌نشان داده است كه تعداد برخوردهايي كه بدون پشتوانه و ابزار تخصصي بوده و شكست خورده، زياد است؛ مثلاً مبارزه با دلال‌هاي ارز و سكه.

اشتباه بزرگ ما اين است كه ابتدا عمل و سپس فكر مي‌كنيم. اگر قبل از هر تصميم فكر كنيم اثربخش خواهد بود؛ به اين ترتيب فدارسيون فوتبال بايد ابزارهاي لازم جهت اجراي سقف قرارداد را شناسايي كند.

من اگر رئيس فدراسيون بودم، حتماً با مجامع باشگاه‌ها و هيئت‌ مديره‌ها نشستي را به صورت انفرادي برگزار مي‌كردم؛ چرا كه يكي از وظايف مهم، برعهده هيئت مديره‌هاست و ناكارآمدي آنها چنين اتفاقاتي را در فوتبال رقم مي زند.

 

وقتي بازيكنان موقع پخش سرود ملي آدامس مي‌جوند چگونه مدعي كار فرهنگي هستيد؟
 
از متوليان فرهنگي فدراسيون فوتبال سوال كنيد كه از فوتبال چه مي‌دانيد؟ براي پرونده سازي عليه مردم، عنوان فرهنگي را انتخاب مي كنند!

 

وقتي تيم فوتبال در يك تورنمنت ملي حضور دارد و بازيكن موقع پخش سرود ملي آدامس مي‌جود و يا بالا و پايين مي‌پرد و نمي‌داند دست خود را كجا قرار دهد، آيا واقعاً كار فرهنگي انجام شده است؟ كفاشيان بايد در مورد عملكرد بخش فرهنگي فدارسيون پاسخگوي مردم باشد؛ آيا همين كه كسي مدعي شود كار فرهنگي انجام مي‌دهد، كافي است؟!

 

اين نشان مي‌دهد كه ابزارهاي فدراسيون هم موثر نيستند؛ من از فدارسيون مي خواهم سر سال كفاشيان را مورد ماخذه قرار دهند و ببينند كه در جهت كارهاي فرهنگي و توسعه فوتبال چه كارهايي انجام شده است نه اينكه مثل سنوات گذشته با گزارش هاي طولاني حضار را خسته كنند و در نهايت، راي به مثبت بودن عمليات بدهند.

 

مسئولان فدراسيون همان‌طور كه بايد در انتخابات فدراسيون فوتبال استقلال و شجاعت خود را نشان دهند، در ساير بخش‌ها نيز بايد همان‌گونه عمل كنند.

 

 

 

بسياري از فدارسيون‌ها تفاوت جدول برنامه سالانه خود با برنامه بلندمدت را نمي‌دانند

 

آقايان بايد آرزوهاي خود را بزرگ و نگاهشان را عميق كنند؛ در سال 2010 زماني كه چهار تيم باشگاهي ژاپن از گروه خود بالا نيامد، فدارسيون كار مطالعاتي كرد و با هدفگذاري خود، فارغ از اينكه چه كسي رئيس هست يا نه قهرماني ژاپن در 2050 را پيش‌بيني نمود.

 

ما برنامه ريزي نداريم و اگر هم داشته باشيم فقط به چهار سال حضورمان خلاصه مي‌شود؛ يعني نگاه محدود و سطحي داريم، به همين دليل در برخي از رشته‌ها، بخصوص فوتبال با چالش روبرو هستيم و هنوز بسياري از فدراسيون‌ها تفاوت جدول برنامه سالانه خود با برنامه بلندمدت را نمي‌دانند.

 

 

اينكه ما تنها به حضور در جام جهاني دلخوش باشيم، نشان مي‌دهد كه افق ديد ما كوتاه است و ما بايد اين افق ديد را گسترش دهيم و حتي به ميزباني جام جهاني و صعود از مرحله گروهي آن نيز فكر كنيم.
 
صعود به جام جهاني و ارائه بازي ضعيف مقابل ساير تيم ها مشكلي از فوتبال ما حل نمي‌كند؛ شايد به لحاظ اقتصادي به نفع فوتبال باشد، اما‌ آيا مي‌توان با اين بضاعت فني فوتبال مقابل آلمان، اسپانيا و ايتاليا و حتي تيم‌هاي درجه 2 اروپا حضور داشت.
 
آيا در اين مدت فوتبال ايران مربي صادراتي داشته؟ مربي كه ادعاي دستمزد ميلياردي دارد در كدام كشور كار كرده، حتي افغانستان هم اين مربي را نمي‌خواهد؛ چرا مربي خارجي در ايران جواب نمي‌دهد؟ چون ابزار كار ندارد و به نظر من هر مربي خارجي كه وارد ايران شود خودش را نابود كرده است.