بزرگترین مشکل مسلمانان عدم مخابره «پیام واحد» است

به گزارش خبرنگار دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»، محمد علی رامین در مراسم «هم اندیشی خبرنگاران زن جهان اسلام» که به همت خبرگزاری زنان (وفا) در اریکه ایرانیان برگزار شد، ضمن سخنرانی، مطالبی را به شرح زیر بیان کرد:

اجازه می‌خواهم بعنوان یک شهروند مسلمان که باید نگاه جهانی داشته باشد، ورود شما را به خانه اسلامی خودتان «ایران اسلامی» را خوش آمد عرض کنم. شما اهالی رسانه از کشورهای مختلف جهان اسلام، نمایندگان یک امت هستید، هرچند که هر کدام از یک کشور و با یک ملیت باشید، زیرا هویت جمعی شما «عضویت در امت واحده اسلامی» است.

تا زمانی که همه ما به این نگاه توحیدی و اسلامی برنگردیم، هرکدام از ما مورد طمع و تهاجم دشمنان خواهیم بود. از ابتدای انقلاب اسلامی، امام خمینی (ره) شعاری را مطرح کردند مبنی بر اینکه «ما ایران را برای اسلام می خواهیم»، در حالیکه جریانات دیگری بودند که شعار می دادند «ما اسلام را صرفا برای ایران می خواهیم».

بنابراین نظام جمهوری اسلامی برای همگرایی، وحدت و بازگرداندن عزت و عظمت مسلمانان جهان به‌وجود آمده است و تمام کسانی‌که طی این 33 سال به این نظام اسلامي اعتقاد داشته‌اند، نگاهشان نگاه جهان شمول اسلامی بوده است و خودشان را به عنوان فدائیان اسلام می شناختند كه آماده هر نوع فداكاري براي امت اسلام بوده و هستند.

غربی‌ها از سابق معتقد بودند که «رسانه، خودش پیام است» اما انقلاب اسلامی در طي 33 سال نشان داد که «پیام هم، خودش رسانه است» همانطور که پیام انقلاب اسلامی، بدون داشتن رسانه جهانی، امروز در جهان فراگیر شده است. حال اگر رسانه‌ای پیام حقي هم داشته باشد، رسالت پیامبری بر عهده دارد.

در مورد رسانه و پیام چند حالت را می‌توان مورد تأمل قرار داد: هر رسانه، یک پیام – هر رسانه، چند پیام – چند رسانه، یک پیام – چند رسانه، چند پیام ...

منطقا قابل درک است که اگر تعدادی رسانه همه با هم یک پیام مشترک را منتشر کنند، اثرگزاری آنها بصورت تصاعدی افزایش می یابد.

امروز بیان حقیقت و گفتن واقعیت یکی از نیازهای آشکار و از انتظارات برحق جامعه بشری است، تا در گرداب رسانه ها غرق نشود و در طوفان خبری رسانه ها، حقیقت را گم نکند.

 

گفته می‌شود امروز جامعه جهانی در شرایطی است که هر نفر هم خودش یک رسانه است و هم می تواند با کمک ابزار ارتباطی جدید، یک رسانه دار باشد؛ اما اینکه چند میلیارد انسان حرف‌های پراکنده خود را بزنند، آیا شنونده‌ای هم پیدا خواهند کرد؟ در چنین شرایطي به ندرت کسی فرصت پالایش خبر و دریافت حقيقت را پیدا می کند.

 
شاید این پراکنده سازی اندیشه‌ها که در روزگار ما منجر به «خودگویی» و نوعی «ناشنوایی» و «گفتن بدون شنیدن» شده است، فریب بزرگ استراتژیست‌های ضد توحیدی برای انزوای آحاد بشری و جداسازی افراد و انفکاک جوامع از یکدیگر باشد؛ خود غربی‌ها با انبوهی از رسانه هاي فراگيرشان، یک پیام واحد را منتشر می کنند و تمام افکار عمومی مخاطبان خویش را در اختيار می گیرند.

به اعتقاد بنده بزرگترین مشکل مسلمانان این است که رسانه های ما «پیام واحدی» را انتخاب و مخابره نمی‌کنند. گرچه ما آخرین پیامبر خدا را پذیرفته ایم و به پیام آن حضرت ایمان داریم، اما آیا این آخرین پیامبر خدا را به عنوان «صاحب آخرین پیام جهانی»، به جهانیان معرفی می‌کنیم؟

از نظر اسلام و قرآن، پیامبر اعظم (ص) پیامبر يك ملیت و نژاد خاصی نیست، بلکه پیامبر جهان بشری است. ما مسلمانان که رسالت  مسلمانی را بر عهده داریم، نباید اسلام را به انحصار خود درآوریم، بلکه باید اسلام را برای نجات جهان بشری ارائه دهیم و از محدوده ناسیونالیستی، قومیت‌گرایی، زبان و جغرافیا رها کنیم و نیز این دین الهي را هرگز در تاریخ و برای گذشتگان تلقی نکنیم، وگرنه ظلم بزرگی به مردم زمانه خود و آیندگان مرتکب می شویم.

دین اسلام تنها راه حل جامعه بشری است و امروز که جهانیان - از شرق تا غرب - همه مکاتب فکری را آزموده‌اند و به بن بست مشترك رسیده‌اند، آرام آرام به یک پیام واحد نزديك شده اند و همانند «جستجوگران حقيقت- عدالت- معنويت- حكمت و عقلانيت» ظهور کرده‌اند.

اگر مسلمانان که حاملان آخرین پیام خداوند برای بشریت هستند، اسلام را به عنوان «طرحی برای نجات» عرضه نکنند، گردن‌کشان جهانی، تمام ملت‌ها و کشورهای اسلامی را مورد تهديد و تجاوز قرار می دهند، زیرا اسلام را خطری جدی در مقابل سلطه استبدادی خود ارزیابی کرده اند.
 

رسانه‌های ما ابزار قدرت در جامعه جهانی هستند، به شرطی که این رسانه‌ها پیامی روشن، امیدبخش و مورد نیاز جامعه بشری را عرضه کنند. «عدالت، معنویت، امنیت و عقلانیت» جزو نیازهای امروز بشر هستند و اسلام مظهر کامل این مفاهيم و معناي حقيقی آزادگی در تاریخ بشر است.

امروز «جمهوري اسلامي» در ایران به عنوان یک نمونه رو به تكامل در تاريخ و جامعه اسلامي، در اختیار ماست. اگر ما –امت اسلامی- این الگوی ابتدایی را بپذیریم، هم مي‌توانيم در کنار آن آینده خود را بهتر بسازیم و هم این الگوي ابتدایی را روز به روز کامل‌تر کنیم.

متاسفانه در عرصه رسانه‌هاي صهيونيستي طی صد سال گذشته و بخصوص بعد از جنگ دوم اروپا، از شخصیت انسانی زن هویت‌زدایی شده و زن عنصري بی‌هویت تعریف شده است؛ غربی ها که رسانه‌های فراگیر جهانی را در اختیار دارند، زن را از جایگاه حقیقی خود که مورد نیاز بشریت و آینده ساز است، جدا کرده و او را در شرایطی قرار داده اند که هم خودش آسیب‌پذیر باشد، هم جامعه را آسيب‌پذير كند و هم ظرفیت‌های ارزشمند او برای جامعه بشری از وي گرفته شود، در حالیکه زن در طول تاریخ پناهگاه امن عاطفي برای نسل هاي بشري بوده و بستر ساز اصلی برای ایجاد نهادی به نام خانواده بوده است.

امروز رسانه های صهيونيستي تلاش می کنند، امنیت و مشاركت جمعي درون خانواده را از نسل‌ها بگیرند و بنیان خانواده را متلاشی سازند، در‌حالی‌که خودشان نسل اندر نسل، خانواده را مبنای فعالیت‌های اقتصادی، سیاسی و عقیدتی قوم یهود می‌شناسند.

صهيونيست‌ها كه مروج اصلي انديشه و مرام فروپاشي خانواده در جهان امروز هستند، گواهي مي‌دهند كه  قوم یهود در تاریخ چند هزار ساله پرفراز و نشیب و با همه سرگردانی‌های خود، تنها عاملی که توانست با آن فرهنگ، ن‍‍‍ژاد، تمدن و اندیشه خود را حفظ کند و در سده اخير توسط صهيونيست ها به اوج سلطه جهانی برساند، حفظ کانون خانواده براي قوم خود بوده است.

هیچ ابزاری برای انتقال فرهنگ و اندیشه در نسل های جدید مانند خانواده وجود ندارد که بتواند، نسل به نسل باورها و هنجارها و آرمان‌ها را منتقل کند.

ابتدای انقلاب، غربی ها اعتراف مي كردند كه نقطه قوت ایرانی‌ها کانون خانواده آنها است، ما رژیم پهلوی و آموزش و پرورش، ارتش و ساواک و رسانه‌ها را در اختیار داشتیم، اما ایرانیان توانستند در کانون خانواده‌های خود نسلی را تربیت کنند که پرچم دار اسلام شود و بنیان رژیم پهلوی را برافکند و آمریکا و اسرائیل را از ایران اخراج کند.

اين اعتراف، يك حقيقت است. ایران که تا آن زمان جزیره‌ای امن برای صهيونيست‌ها و آمریکائی‌ها بود، وقتي جوانان مسلمان ایرانی از درون خانواده‌ها بیرون آمده و در اعتراضات عمومی ظاهر شدند، توانستند اولا همه اراذل و اوباش جهانی را از کشور خود بیرون کنند و ثانیاً خود را از توطئه‌هاي صهیونیسم نجات دهند.

بنابراین ملت ها می‌توانند با بازخوانی هويت ملی و احیای شخصيت انسانی- الهی خود، به حریت و عقلانیت برگردند و از بن بست کنونی نجات پیدا کنند و برای رشد و تعالی نسل‌های خود آماده شوند.

خداوند در قرآن چنان تعریفی از زن و مرد ارائه داده که در آن رفاقت، انس، الفت و تکیه گاه بودن در کانون خانواده از ملاک های اصلی است و این خانواده اساس حال و آینده نسل بشر است، علت استمرار بشر تا امروز، وجود رابطه سالم و قانونمند ميان زن و مرد در نسل‌هاي گذشته است و به محض اینکه این رابطه به آشوب کشیده شود، تاریخ هزاران ساله بشر به پایان می رسد و بحران فراگیري كه دامن گیر غرب شده، نسل بشر را نابود خواهد كرد.

از آن جایی که اهالی زمین خداوند، سرنشینان یک کشتی هستند که یک سرنوشت مشترک دارند، ما نمی توانیم بدون توجه به وضعیت ناهنجار و تلخ دیگران، صرفا به اصلاح امور ملی یا منطقه‌ای خود بپردازیم.

کانون خانواده می‌تواند یک شعار واحد برای رسانه‌های جهان اسلام باشد. نه فقط ما امروز بدون خانواده هیچ آینده‌ای نخواهیم داشت، بلکه حتي پیامبران خدا هم هرکدام كه نتوانستند کانون خانواده خویش را حفظ کنند، دین آنها نافرجام ماند.

برخي پیامبران هزار سال تلاش کردند، اما چون بازماندگانی لایق برای استمرار مکتبشان نداشتند، دینشان از بین رفت

پیامبرانی که حتی هزار سال تلاش کردند، ولی خانواده‌های آنها آسیب دید، چون بازماندگانی امین و لایق برای استمرار سنت و مکتبشان نداشتند، دینشان هم از بین رفت. حضرت ابراهیم(ع) با کمک هاجر و اسماعیل خانه خدا را بازسازی و خانواده الهی خود را بنا نهاد و دین حنیف را جاودانه ساخت.

پیامبر اسلام (ص) نیز با تشکیل خاندانی الهی و پاکسازی خانه خدا، آخرین و کامل‌ترین پیام نجات بخش و آینده‌ساز بشر را از جانب خداوند عرضه کردند و هر توفیقی که به‌دست آوردند، در پرتو حفظ کانون خانواده خویش بود؛ چراکه هر وقت دین محمد (ص) به خطر می‌افتاد، این اهل بیت پیامبر(ص) بودند که خود را قربانی می‌كردند تا اسلام را زنده نگه دارند.

حفظ کانون خانواده باید برای ما اولویت اول و شعار اساسی باشد و بدانیم، این خانواده است که پیام اسلام را برای آیندگان ارایه می دهد و امروز که خانواده همه جا در حال تزلزل است، مسلمانان می‌توانند الگوی مستحكم خانواده‌های خود را -سرشار از هماهنگی فکری، همدلی عاطفی، همکاری اجتماعی و همبستگی عقیدتی- به جهانیان اهدا کنند و آنها را به اسلام دعوت نمایند که اگر غربی‌ها هم به کانون اصیل خانواده برگردند، نجات پیدا خواهند کرد.