رهدار: در حیات طیبه نعمت‌ها بايد براي رسیدن به کمال بکار گرفته شود / انسان مطلوب در نظام غرب، ناقص و محدود است

به گزارش خبرنگار علمي «خبرگزاری دانشجو»، احمد رهدار، عصر روز گذشته در نشست وضعیت علم در حیات طیبه که در بخش تحول علوم انسانی بیستمین نمایشگاه بین المللی قرآن کریم در مصلي تهران برگزار شد، گفت: حیات طیبه حیات حداکثری است و علم به کار گرفته شده در آن به دنبال حداکثری کردن استحصال از نعمات و ودایع الهی است.

 

 

وی در ابتدای صحبت های خود پرسش هایی مبنی بر اینکه آیا بین حیات و علم رابطه ای وجود دارد مطرح كرد و افزود: در بین متفکرین اسلامی توجه چندانی به حیات طیبه نشده است ، در حالی که ما برای رسیدن به جامعه مهدوی که مصداق بارز حیات طیبه است باید بستر را به گونه ای فراهم کنیم که این مسیر هرچه راحت تر طی شود.

موسس موسسه مطالعات و تحقیقات اسلامی فتوح اندیشه تاكيد كرد: ما باید توجه داشته باشیم که  میان نوع حیات بشری و علوم به کار گرفته شده در آن رابطه است؛ به عنوان مثال علوم به کار گرفته شده بیشتر مبتنی بر امور حسی هستند اما در عالم اسلام مفاهیم مطرح شده در علوم از جنس کیفی می باشند.

در حیات طیبه هم تکامل کمی و هم تکامل کیفی مورد نظر است

 

رهدار به بررسی شاخصه های حیات طیبه پرداخت و گفت: حیات طیبه همان حیات حداکثری است، بنابراین علوم به کار گرفته شده در حیات طیبه در جهت اشتداد زندگی انسان است، كه براين اساس هر نعمتی که در اختیار انسان قرار می گیرد باید در جهت به کمال رساندن کمی و کیفی به کار گرفته شوند.

وی به وضعیت انسان در نظام های غربی اشاره کرد و بیان داشت: انسان مطلوب در نظام های غربی انسان محدود و ناقص است، زیرا نگاه موجود به انسان در این نظام ها، نگاه بهره وری است نه تولید انسان کامل؛ اما در حیات طیبه انسان مطلوب انسانی است که روز به روز پیشرفت می کند و براي رسیدن به کمال و سعادت گام بر می دارد.

عضو پژوهشکده علوم سیاسی تاکید کرد: خداوند ودایعی را در اختیار انسان ها قرار داده که با یکدیگر متفاوت هستند، اما به طور کلی وظیفه هر انسانی است که از این ودایع به نحو احسن استحصال کند.

رهدار ویژگی دیگر در حیات طیبه را افزایش کارآمدی انسان ها عنوان كرد و افزود: در حوزه فعالیت های اقتصادی، همانگونه که امام علی (ع) به دنبال کار حداکثری و برداشت حداقلی بودند، بخش مهم در حیات طیبه کار است و برداشت در ابهام وجود دارد.

وی بزرگانی چون علامه مجلسی، مرحوم سید شرف الدین و امام خمینی (ره) را به عنوان کسانی که توانسته اند از ودایع الهی به نحو احسن استفاده کنند عنوان كرد و گفت: اگر ما مانند این بزرگان از تمام ودایع الهی در همه ابعاد زندگی خود استفاده کنیم کارآمدی ما بیشتر از آنچه هست خواهد بود.

 

موسس موسسه مطالعات و تحقیقات اسلامی فتوح اندیشه برخی از ویژگی های علم در حیات طیبه را برشمرد و عنوان کرد: علم موجود در حیات طیبه علم نافع است، علم نافع علمی است که در ساحت نظر نماند و در مقام عمل وارد شود زیرا در قیامت پاداش و جزا بر اساس عمل انسان داده می شود، بنابراین عملی پاداش دارد که آگاهانه انتخاب می شود؛ بنابراین علاوه بر حسن عملی، حسن نظری نيز باید مورد توجه قرار گیرد.

رهدار خاطرنشان كرد: ویژگی دیگر علم در حیات طیبه دوری از عجب و کبر است زیرا به گفته امام خمینی عجب و کبر حجاب اکبر است و این علم در حیات طیبه کاربردی ندارد.

وی پویا و جلو برنده بودن را به عنوان سومین ویژگی علم در حیات طیبه برشمرد و گفت: امروزه علم موجود یک علم ثابت است و یکی از دلایل اینکه  علم نتواسته پویایی خود را حفظ کند وجود ساختار ها و قالب های از پیش تعیین شده است.

از جنس تفکر بودن علم شاخصه دیگری بود که رهدار آن را یادآور شد و افزود: ما عالمانی داریم که متفکر نیستند و تنها وظیفه مدرس را دارند، به عنوان مثال می توانیم به سقراط و ارسطو اشاره کنیم که یکی به دنبال قاعده مند کردن علم و دیگری به دنبال مواجه کردن افراد با اموری از جنس فکر بود.

عضو پژوهشکده علوم سیاسی از ماهیت جمعی داشتن به عنوان آخرین ویژگی علم یادکرد و گفت: ما معتقدیم علمی نافع است که در سطح جمعی موثر باشد، زیرا امروزه مفاهیم علمی باید در سطح اجتماع گسترش يابند.