زمان عذرخواهي آمريکا فرارسيده است

به گزارش «شبكه خبر دانشجو» دالاس دارلينگ، كارشناس مسائل سياسي در عرصه روابط بين الملل مقاله اي در خصوص انقلاب اسلامي ايران و نوع نگاه آمريكا به آن نگاشته است كه در پايگاه اينترنتي جهان نيوز (world news network) منتشر شده است.

در اين مقاله آمده است: آمريكا بايد بداند هر كشوري كه در پي انقلاب داخلي و در حالي كه از زمينه هاي دموكراتيك همراه باشد، خواهان تثبيت موقعيت خود در داخل كشور و همچنين در جامعه جهاني است، اگر كشور ديگري كه مدعي رهبري دموكراسي در جهان است به شدت با آن كشور انقلابي مقابله كند، بايد منتظر اين باشد كه كشور مورد نظر با تمامي انديشه ها و عملكردهاي دشمن خود به مخالفت بپردازد.

در يك مثال مي توان گفت وقتي آمريكا هواپيماي ايراني ايرباس را سرنگون كرد كه در پي آن 300 زن و كودك و مرد جان خود را از دست دادند، در نگاه ديگران به عنوان دموكراسي هجومي و دموكراسي نظامي شناخته شد از سويي نيز واكنش تند ايران را به همراه داشت.

آمريكا مي بايست مي فهميد كه انقلاب 1979 (1357) انقلابي بي خشونت، صلح طلب و مسالمت آميز بود كه مخالف شاهي مستبد و سركوبگر بود كه از طرف امريكا حمايت مي شد.

انقلاب ايران سال ها پيش تر از سال 57 آغاز شد و رهبري آن را شخصي در دست داشت كه مدام به عدم خشونت و حركت هاي صلح طلبانه تاكيد مي كرد. آنها از شيوه اعتراض هاي مسالمت آميز، تحريم ها و اعتصاب هاي عمومي در برابر يك رژيم سركوب گر استفاده مي كردند.

اين در حالي است كه بسياري از آنها به دست ساواكي كه دست ساخته آمريكا بود جان خود را از دست دادند. با اين وجود با پخش نوارهاي سخنراني خود كه بسياري از آنها نيز متعلق به آيت الله خامنه اي، رهبر كنوني ايران بود موثرتر از نقشه هاي جنگي شاه و تسليحات آمريكايي عمل كردند.

روحانيان از مردم مي خواستند نظاميان را برادران خود خطاب كنند. در سال 1978، 50 هزار معترض در ميدان ژاله در برابر توپ و تانك شاه سركوب گر قرار گرفتند و وقتي گفتند ما بر اسلحه پيروز مي شويم (خون بر شمشير پيروز است) بسياري از نيروهاي نظامي محمد رضا نافرماني كردند و به سمت مردم شليك نكردند.

در واقع نافرماني از دستورات نظامي از همان جا جرقه خورد. در برخي موارد وقتي سربازي از فرمانده خود دستور شليك دريافت مي كرد به جاي تيراندازي به سمت مردم معترض ابتدا فرمانده خود را تيرباران مي كرد و سپس اسلحه را به سمت خود مي گرفت.

در چنين مواقعي مردم سرباز را بر روي دوش خود قرار داده و او را قهرمان انقلاب مي ناميدند. اين در حالي است كه روزنامه و رسانه هاي آمريكايي تنها با بزرگ نمايي مسئله گروگان گيري و تكرار مكرر آن افكار عمومي آمريكا را به سمتي هدايت مي كنند كه آنها را از مباني فكري مسالمت آميز رهبر انقلاب و همچنين انديشه هاي اسلامي دور مي سازد.

آمريكا بايد بداند كه نبايد هيچ وقت روابط ديپلماتيك خود را با رهبران مذهبي و همچنين انقلابيان ايران قطع كند. اصلا ايران كشوري نظامي نيست، حتي ميلياردها دلار از قراردادهاي تسليحاتي خود را با دنياي خارج لغو كرده است.

اين اطلاعاتي است كه محافظه كاران و سازمان سيا در دوره جيمي كارتر منتشر كردند، اين در حالي است كه ايدئولوژيست هاي شوراي امنيت و مقامات پنتاگون نگران اين بودند كه منابع مالي خود را ممكن است از دست بدهند و حتي نگران اين بودند كه بازار فروش اسلحه خود را در ايران از دست داده اند.

اين مسائل در زماني رخ مي داد كه جيمي كارتر با شعار حقوق بشر و فضاي باز سياسي از شاه مستبد ايران حمايت مي كرد و درصدد بود تا او را نجات دهد.

اما عملكردهاي درست انقلابيون باعث شد تا حمايت هاي خارجي بخصوص حمايت آمريكا از شاه سركوب گر با شكست مواجه شود.

پس از اين امريكا در حالي كه خواهان آزادي گروگان هاي خود بود، به حريم قانوني ايران وارد شد و در امور داخلي آن دخالت كرد و حتي پس از اينكه به مقصود نرسيد، با اجير كردن صدام، جنگي عليه ايران به راه انداخت كه هشت سال طول كشيد و حتي براي از بردن منابع مالي و اقتصادي اين كشور انقلابي به جنگ نفتي روي آورد و صدام با حمله به كشتي هاي نفتي ايران خواست تا اقتصاد اين كشور را نابود كند. آمريكا حتي به طور مستقيم در جزيره سيري با ايران وارد جنگ نفتي شد اين در حالي است كه انقلاب اسلامي ايران تنها از خود دفاع مي كرد.

اكنون و در حالي كه در دهه فجر سي امين سال انقلاب ايران قرار داريم، زمان مناسبي است كه آمريكا از ايران عذر بخواهد و در برابر اين ملت اسلامي اعلام پشيماني ملي كند نه اينكه دنبال بهانه هاي ديگري باشد تا اين كشور را تحت فشار قرار دهد.

بنابراين آمريكا بايد تاريخ كينه توزانه خود را در برابر ايران كنار بگذارد و در حالي كه خاورميانه با مشكلات بي حد و حصري مواجه است روابط خود را با ايران اغاز كند. آمريكا بايد بداند كه انقلاب اسلامي براي جهان هيچ تهديدي نيست آما آمريكا با شيوه دموكراسي نظامي كه پيشه كرده است و در حالي كه با نابودي ملت هاي ديگر خواهان نجات دادن آنها است روند خطرناكي را دنبال مي كند.

اين بزرگ ترين ضعف يك نظام دموكراتيك محسوب مي شود كه در حالي كه از حقوق بشر در جهان حمايت مي كند از شاهي مثل محمدرضا پهلوي پشتيباني كند كه دولتي معتقد به ترور و شكنجه مخالفان بود.

آمريكا در حالي كه ايران سي امين سال انقلاب اسلامي را جشن مي گيرد بايد اين انقلاب و ملت را به رسميت بشناسد و همچنين با اين دولت همكاري كند، هنوز هم دير نشده است و آمريكا مي توان اين كانال را ايجاد كند.

اخيرا محمود احمدي نژاد، رئيس جمهور ايران دولت ها و ملت ها را به رفتار در چارچوب احترام جهاني دعوت كرده است، بنابراين زمان خوبي است كه كشورهاي غربي صداي ايرانيان عاشق صلح را بشنوند و به فرهنگ اسلامي تساهل گراي آن احترام بگذارند./انتهاي پيام/