جوان ايرانى براى اوّل شدن در دنيا هيچ چيز كم ندارد

گروه ورزشي «خبرگزاري دانشجو»؛ در روزهايي كه ورزش و المپيك مهمترين رويداد جهان است و ورزشكاران كشورمان براي حضوري موفق در اين رقابت ها و اهتزاز پرچم جمهوري اسلامي ايران تلاش مي كنند، لازم دانستيم تا مروري بر توصيه هاي مقام معظم رهبري به ورزشكاران داشته باشيم.

ورزشكاران در نزد مقام معظم رهبري از چنان اهميتي برخوردار هستند و ايشان بارها با ارسال پيام هاي تقدير مانند پيام تبریك به مناسبت قهرمانی حسين رضازاده در مسابقات وزنه‌برداری المپيك آتن، راهیابی تیم ملی فوتبال به جام جهانی 2006، پيروزى تيم ملی فوتبال ایران مقابل تيم فوتبال آمريكا، قهرمانی تیم ملی والیبال نوجوانان در مسابقات جهانی،  قهرمانی بهداد سليمی در مسابقات وزنه‌برداری قهرمانی جهان و ... از آنها بابت شاد كردن دل ملت ايران و برافراشته شدن پرچم مقدس جمهوري اسلامي ايران در ميادين جهاني تشكر كرده اند.

رهبر كشورمان در ديدارهايي كه با ورزشكاران داشته اند توصيه هايي راهگشا و سازنده به اين گروه از جامعه داشته اند كه به مرور آنها مي پردازيم.

«همه آحاد مردم، بايد ورزش را جدّى بگيرند. همه بايد براى سلامتى خودشان، ورزش را يك ضرورت و كار لازم به حساب آورند. جامعه ورزشكار، جامعه بانشاط و پرتلاش و زنده و كارآمد خواهد بود. عادت ورزش را به فرزندان خودتان هم منتقل كنيد. كودكان و نوجوانان - بخصوص جوانان - را به ورزش كردن وادار كنيد. حتّى افراد مسن و پير هم بايد ورزش كنند - هر كسى ورزش متناسب با حال خود - ورزش، يك كار لازم و يك وظيفه است كه براى نشاط و طراوت دائمى جامعه لازم است. امروز جامعه ما به اين طراوت و اين نشاط احتياج دارد.
 
نكته دوم اين است كه اگر مى‌خواهيد ورزش، عمومى و همگانى شود، بايد ورزش قهرمانى را هم تقويت كنيد. بايد مردم از ميان خودشان الگوها را پيدا كنند. رشته‌هاى مناسب ورزشى را بايد تقويت كنيد. من وقتى نگاه مى‌كنم و مى‌بينم كه در برخى از رشته‌هاى ورزشى در صحنه جهانى، جوانان ما برترين حرف را مى‌زنند و درخشانترين چهره‌ها را نشان مى‌دهند - مثل رشته كشتى - تعجّبى نمى‌كنم. اين ملت ايران است؛ شوخى كه نيست! اين ملت، با استعداد است. وقتى در برخى از ميدانهاى ورزشى و نسبت به بعضى از رشته‌هاى ورزشى مى‌بينم كه ورزشكاران ما حرف قابل گفتنى عرضه نمى‌كنند، متأسّف مى‌شوم و حس مى‌كنم اين‌جا در حدّ نياز و در شأن ملت ايران كار نشده است.
 
من به مسئولين ورزشى توصيه كردم، باز هم توصيه مى‌كنم كه چندين رشته ورزشى مناسب را كه از نظر منطق و فرهنگ ما معنا و مضمون دارد، برگزينيد و روى آن سرمايه‌گذارى كنيد. منظورم فقط سرمايه‌گذارى مادّى نيست؛ سرمايه‌گذارى معنوى؛ يعنى همّت و مديريت به خرج دهيد و تلاش لازم و گزينش هاى خوب بكنيد، تا جوانان ما ميدان پيدا كنند و در اين رشته‌هاى ورزشى، در دنيا سرآمد شوند. بعضى از اين ورزش ها، ورزش هاى اصالتاً ايرانى است، كه از تاريخ ما براى ما به يادگار مانده است - مثل سواركارى، چوگان بازى، يا بعضى از همين شاخه‌هاى ورزش باستانى - بعضى هم ورزش هايى است كه از ديگران آموخته‌ايم، ولى آنها را مى‌پسنديم - مثل ورزش هاى دستجمعى، يا ورزش هاى رزمى - اينها را گزينش كنند؛ روى اينها برنامه‌ريزى و همّت كنند.
 
به عقيده‌ من، جوان ايرانى براى اوّل شدن در دنيا، هيچ چيز كم ندارد. جوان ايرانى با استعداد است. ورزشكار ايرانى داراى استعداد درخشان است. بايد به او امكان داد، ميدان داد و كار او را روبه‌راه كرد تا بتواند مثل ستاره‌اى در ميدان هاى ورزشى دنيا بدرخشد. امروز دنيا اين‌طور است؛ ورزش از موجودى ملت ها خبر مى‌دهد و سخن مى‌گويد - حتّى از توانايى دولت ها هم خبر مى‌دهد و حرف مى‌زند - امروز ورزش در دنيا اين است. جوانان و ورزشكاران ما آماده‌اند. آن رشته‌هايى را كه به دقّت انتخاب مى‌شوند، برنامه‌ريزى و روى آنان كار كنند. جوانان ما در آن‌جاهايى كه سخن قابل گفتنى در دنيا ارائه كرده‌اند، بحمداللَّه توانسته‌اند مايه افتخار نظام جمهورى اسلامى شوند. من لازم مى‌دانم از همه جوانان قهرمانى كه در ميدان هاى ورزشى عالم، موجب آن شدند كه نام ايران اسلامى عزيز، در بلندگوهاى جهانى - برخلاف ميل مستكبرين و على‌رغم آنها - به طنين بيفتد و فضا را تكان دهد و پرچم و سرود مقدّس جمهورى اسلامى ايران چشم ها و گوش ها را بنوازد، تشكّر كنم. از همه اين جوانان و از مربّيانشان سپاسگزارم. ان‌شاءاللَّه موفّق باشيد. ما در همه ميدانها مى‌توانيم اين كار را بكنيم.

من به همه شما عزيزان و به همه مسئولين ورزش كشور عرض مى‌كنم: بايد براى ورزش به عنوان يك كار جدّى، اساسى و لازم - كه به هيچ وجه فوايد آن به اشخاص پايان نمى‌يابد، بلكه به كشور و انقلاب و دولت برمى‌گردد - رسيدگى مناسب و شايسته آن را بكنيد؛ و اگر بخواهيد اين كار، آن چنان كه شايسته است پيش برود، بايد محيط ورزش را محيط معنوى كنيد. محيط معنوى، همان محيط پهلوانىِ ديرين ورزشكاران قديمى خودِ ماست؛ آنهايى كه وقتى وارد گود ورزشى مى‌شدند، خاك گود را مى‌بوسيدند؛ آنهايى كه هميشه ورزش را با نام خدا شروع مى‌كردند و با نام خدا تمام مى‌كردند - با بسم‌اللَّه شروع مى‌كردند و با دعا تمام مى‌كردند - كشور ما اين‌گونه كشورى است. محيط ورزش آن، محيط معنوى، جوانمردى، ايمان، تقوا، پاكدامنى و پارسايى و محيط معنويّت و درخشندگى روحى و نفسانى است.
 
هر ورزشكار قهرمانِ ما كه در عرصه اى از عرصه هاى ورزش حضور پيدا مى كند و چشم هايى را در سرتاسر دنيا به سوى خود جلب مى كند، در واقع ترجمه اى است از احساسات ملى و هويت اسلامى كشور و ملت ما؛ هرچه در اين زمينه ها تلاش كنيد، تلاشِ باارزشى كرده ايد.

امروز در دنيا مسأله ورزش و ورزش قهرمانى جايگاهى دارد كه در واقع از اين تريبون، براى نشان دادن هويت ملت بزرگِ ما، شماها استفاده كرديد و اين جاى تشكر دارد. حالا آنهايى كه مدال آورده ايد و بيشتر چشم ها را به سمت خودتان جلب كرديد در جاى خود؛ آنهايى هم كه مدال نياوردند، ولى تلاش و سعى خودشان را به دنيا نشان دادند و مورد تحسين قرار گرفتند هم در همين افتخار سهيم و شريك هستند. بنابراين من از اين جهت كه شماها در عرصه يى از عرصه هاى گوناگون اين كشور و اين ملت، نماد شخصيت ملت بزرگ ما هستيد، از شماها تشكر مى كنم و از اين كه كار ورزش قهرمانى را دنبال مى كنيد، خرسند مى شوم و اين را يك كار باارزش مى دانم.

يك سود ديگر ورزش قهرمانى، توسعه ورزش در كل كشور است كه من بارها روى اين مسأله تكيه كرده ام؛ چه در ورزش غيرجانبازان و معلولان، چه بخصوص در ورزش جانبازان و معلولان. وقتى شماها كه از لحاظ جسمانى مشكلى هم داريد - مشكل ناخواسته - تلاش مى كنيد و مردم كوشش، همت و اراده ى شما را مى بينند، تشويق مى شوند به ورزش كردن؛ ورزش كار بسيار لازمى براى كشور ماست؛ از اين جهت هم كارتان باارزش است.

يك جهت لطيف و بسيار مهم ديگر در كار مجموعه ى قهرمان هاى ما كه بحمداللَّه نشان داده شده، نشان دادن ديندارى و علاقه مندى به ارزش هاى اسلامى است؛ اين خيلى باارزش است؛ هم در ورزش جانبازان و معلولان، انسان اين مسأله را مشاهده مى كند، هم در ورزش قهرمان هاى ديگر. وقتى يك قهرمان كشور ما جلوِ چشم ميليون ها و شايد صدها ميليون جمعيت دنيا، بعد از پيروزى خودش، خدا را شكر مى كند و دستش را به آسمان بلند مى كند يا سجده مى كند، اين را دست كم نگيريد؛ اين پيام معنويت را در دنيا پخش مى كند؛ دنيايى كه با ميلياردها دلار سعى شده كه معنويت در آن بى فروغ شود و چراغ معنويت آن خاموش شود. مى دانيد صهيونيست ها در اين صد سال اخير و بخصوص در اين ده ها سال اخير چه خرجى كرده اند تا انسانها را بدون هويت معنوى بار بياورند و به بى بندوبارى و بى اعتقادى و لااباليگرى در عقيده و ايمان دينى بكشانند؟ شما وقتى بعد از پيروزى روى تشك كشتى يا محل وزنه بردارى يا در هر نقطه ى ديگرى، دست تان را بلند مى كنيد، خدا را شكر مى كنيد، به سجده مى افتيد يا نام بزرگان دين را بر زبان مى آوريد، در واقع داريد همه سرمايه اى را كه آنها خرج كرده اند، با يك حركت ساده دور مى كنيد؛ خداى متعال به شماها كمك و الهام مى كند كه اين كار را انجام بدهيد. حتماً اين حسين آقاى رضازاده آن روز اوّلى كه فرياد كشيد «يا ابوالفضل»، نمى دانست كه اين چقدر اثر مى گذارد؛ او احساس دينى خودش را بروز داد؛ يا آن برادرى كه سجده مى كند، يا آن كه دستش را بلند مى كند - كه من بارها در ورزش هاى قهرمانى خودمان اين صحنه را از تلويزيون ديده ام - اين ها در حقيقت معنويت را القا مى كنند.

شما ببينيد الان چقدر خرج مى كنند و زحمت مى كشند، براى اين كه حجاب را در دنيا از بين ببرند؛ كشورهايى كه خودشان را مهد آزادى هم مى دانند، مى بينيد كه چه مى كنند براى مبارزه ى با حجاب. حالا همه ى آن تشكيلاتى كه با حجاب مبارزه مى كنند يك طرف، اين خواهر ورزشكارِ مؤمن و دخترِ جوانِ ما كه با حجاب اسلامى و لباس محجّب - يا با چادر يا با آن شكل زيباى ارزشى - جلوِ دوربين هاى دنيا ظاهر مى شود و نشان مى دهد كه به اين ارزش پايبند است و اين صحنه در همه ى دنيا منعكس مى شود، اين يك طرف ديگر؛ او در واقع با اين كار، همه ى آن تبليغات را خنثى مى كند.

اين كارِ آقاى آرش عزيزمان ( عدم رويارويي با نماينده رژيم اشغالگر قدس در المپيك) هم از آن كارهاى بسيار برجسته بود؛ خيلى كار باارزشى بود. ايشان اگر مسابقه اش را برگزار مى كرد و پيروز هم مى شد، ارزش كارش اين قدر نبود. البته در دنيا سعى كردند كه به سر اين كار بزنند؛ نتوانستند. همه شان دست به يكى كردند كه: المپيك را خراب كرديد؛ سياسى كرديد. خودِ آنها از همه چيز به نفع سياست هاى استعمارى خودشان بهره بردارى و استفاده مى كنند؛ اما وقتى يك جوان مسلمان و مؤمن از يك ارزش دفاع مى كند؛ از يك ملت مظلوم دفاع مى كند و با يك قلدرِ بين المللى گردن كلفتِ چاقوكشِ عربده كش، با اين زبان و با اين منش درمى افتد، اين طور عليه او جنجال و جوسازى مى كنند. البته غلط مى كنند! آنها در مقابل عمل انجام شده قرار گرفتند و ضربه فنى شدند! با اين كار سيلى خوردند؛ حالا بعد از آن هرچه مى خواهند جنجال كنند، بكنند؛ ايشان كار خودش را كرد.

از جمله كارهاى خيلى خوب و باارزشى كه من ديدم بعضى از قهرمان ها مى كنند - البته من نمى گويم شماها حتماً اين كار را بكنيد؛ اما آنهايى كه كردند، خيلى كار باارزشى بود - و پريروز اين كار را از روزنامه خواندم، آن است كه بعضى از ورزشكارهاى مدال گيرِ ما مدال هايشان را خرج حرم حضرت اباالفضل يا بازسازى بم كردند.

بنده كم مى نشينم پاى برنامه هاى ورزشىِ تلويزيون؛ چون يك خرده هيجان برنامه هاى ورزشى من را اذيت مى كند؛ خيلى طاقت چنين هيجانى را ندارم كه بنشينم و لحظه به لحظه ى مسابقه را تماشا كنم؛ لكن گاهى اوقات مى نشينم و اصرار دارم. آن شبى كه ايشان - آقاى رضازاده - آن كار قشنگ را كرد، من پاى تلويزيون بودم؛ هم حركت يك ضرب را ديدم و هم حركت دو ضرب و بالا بردن ركورد را، و همان موقع فهميدم كه احساسات جوان ها و مردم و ميليونها انسان در اين كشور، الان در چه وضعى است؛ حقيقتاً و قلباً از اين جوان تشكر كردم و تشكرم را هم همان جا منتقل كردم. البته من از همه ى شماها هم حقيقتاً متشكر هستم.

عزيزان من! هرچه مى توانيد اين محيط و اين فضا و اين گرايش معنوى و عشق به معنويت را در خودتان تقويت كنيد. امروز نه فقط كشور، بلكه دنيا و همه ى جوان هاى آن به اين معنويت نياز دارند؛ امروز دنيا در خلأ معنويت زندگى مى كند و شماها كسانى هستيد كه گاهى اوقات يك كار كوچك شما، مى تواند بيشتر از ده ها كتاب تأثير و گسترش داشته باشد. البته نمى گويم هميشه اين جور است؛ اما واقعاً گاهى يك حركت كوچك شما كه نشان دهنده ى گرايش به معنويت است، تأثيرش در سطح وسيعى است و از تأثير كتاب ها و نوشته ها و سخنراني ها بيشتر است؛ اين موقعيت را مغتنم بشمريد.

ورزشكاران قهرمان نماد شخصيت و هويت ملى و اسلامى مردم ايران هستند لذا هر اقدامى در جهت گسترش ورزش قهرمانى بسيار با ارزش است.

يكى ديگر از فوائد ورزش قهرمانى ايجاد انگيزه در ميان مردم بويژه جوانان براى روى آوردن به ورزش است.  يكى از زواياى با ارزش تلاش قهرمانان ملى كشور در عرصه هاى ورزشى، نشان دادن ديندارى و پايبندى به ارزش هاى اسلامى است.