آیا مسئولان به توصیه رهبرانقلاب گوش می‌دهند؟!

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ نقش بی بدیل تشکل های دانشجویی و جایگزینی آن به جای ماهیت و نقش آفرینی احزاب و گروه های متعدد سیاسی در ایران، مسئله ای بوده که همواره بر ضعف و قوت های آن به اشکال مختلف پرداخته شده است.

 

تشکل های دانشجویی و فعالان سیاسی، فرهنگی و علمی در محافل دانشگاهی همواره با جایگزین شدن به جای احزاب سیاسی در کشور توانستند نیاز و خواستگاه سیاسیون و رجال سیاسی در پر کردن خلاء ناشی از فقدان و کم کاری احزاب سیاسی را جبران کنند.

 

به طوری که همزمان با رخدادهای های مهم سیاسی و در گذرهای تصمیم ساز برای نظام، بیش از آنکه احزاب سیاسی قادر به نقش آفرینی در جامعه و جهت دهی به رویکرد مردمی باشند، فعالان دانشجویی در حوزه های عمدتا سیاسی و فرهنگی در چنین برهه هایی نقش آفرینی می کنند.

 

به طور حتم بر کسی پوشیده نیست که از ابتدای پیروزی انقلاب و حتی در وقایع پیش از آن نیز، دانشگاه و محافل دانشجویی بیش از هر جریان و گروه دیگری در بزنگاه های تاریخی توانسته به خوبی نقش آفرینی کند و همواره رخدادهای سرنوشت ساز پیش از آنکه دست فعالان سیاسی در آن باز شود، با جرقه هایی از دل دانشگاه سربرآورد.

 

در یک آسیب شناسی کلی از روال حاکم بر کشور و جایگاه تشکل های دانشجویی، آنچه بیش از همه بر ذهن انسان متواتر می شود، بهره جویی از محافل دانشگاهی توسط چهره های سیاسی برای کامجویی های خود و عبور از مرحله گذار همچون انتخابات و تشکیل کارناوال های سیاسی و فرهنگی است.

 

رجال سیاسی از آنجا که محفلی آماده تر از محافل دانشجویی برای به میدان فرستادن در بزنگاه های مهم تاریخی و سیاسی ندارند و در حقیقت حزب یا گروه سیاسی در کشور نیست که بتواند در عین اقبال از سوی مردم، از استمرار در فعالیت و نقش تعیین کننده در جامعه برخوردار بوده و حامی و سینه چاک چهره های سیاسی و فرهنگی باشد، محافل دانشجویی به بهترین پناهگاه برای سیاسیون مبدل می شود.

 

اما اینکه تا چه حد چهره های سیاسی به این محافل وابسته بوده و خود را از آنها و آنها را از خود دانسته مسئله دیگری مي باشد که به نظر هنوز در جامعه ما به آن پاسخ داده نشده است.

 

رجال سیاسی تا زمانی تنها یک چهره سیاسی، برخواسته از دل مردم و وابسته به جریان های دانشجویی می نمایند که نیازمند حمایت چهره های دانشگاهی که به تعبیری در هر جامعه ای قشر پیشتاز به شمار می روند، هستند؛ به طوری که هیچ محفلی را همسوتر از محافل دانشجویی با خود ندانسته و این محافل را محلی برای بازگو کردن آرمان ها و چشم اندازهای اصلی خود قلمداد می کنند.

 

این چهره های سیاسی اما پس آنکه هر یک به صاحبان امضا تبدیل شده و مردان امضا شوند، محافل و خلوت های دانشگاهی را تا حدود زیادی به دست فراموشی سپرده و از اینکه سراغی از حیات خلوت پیشین خود بگیرند، گریزان می شوند.

 

انتخابات مجلس و ریاست جمهوری، تجمع های سیاسی، کارناوال های دانشجویی و سیاسی، نشست های خبری، مناظره های انتخاباتی و... حیات خلوت رجال سیاسی ایران در دانشگاه ها و در بین تشکل های دانشجویی است تا از این گذر راه برای رسیدن به منسب و کرسی هموار شود و اما اینکه این حیات خلوت پس از رسیدن به مناسب قدرت به چه کار آید، سوالی است که تاکنون پاسخی برای آن یافت نشده است.

 

نمایندگان تشکل های دانشجویی چندی پیش در دیدار با رهبر معظم انقلاب نیز، از عدم حضور مسئولان کشور در دانشگاه ها و پاسخ به سوالات و شبهات دانشجویی گله کردند؛ به طوری که هر یک از این مسئولان در برهه ای سرنوشت ساز برای آینده سياسی خود، از محافل دانشگاهی به عنوان حیات خلوت پیشرفت خود استفاده کردند اما امروز که مردان امضایند، سراغی از این محافل نمی گیرند.
 

در این بین اما آنچه بیش از همه برای مسئولان و فعالان سیاسی و فرهنگی دانشجویی مورد توجه است، واکنش رهبر انقلاب نسبت به گله مندی دانشجویان از بی وفایی مسئولان امر است؛ چرا که حضرت آیت الله خامنه ای درخصوص موضوع حضور نيافتن مسئولان در دانشگاه ها كه از جانب دانشجويان مطرح شده بود، فرمودند: اين اشكال كاملاً وارد است و مسئولان اعم از رؤساي سه قوه، مسئولان مياني، رئيس سازمان صدا و سيما و فرماندهان سپاه و نيروهاي مسلح بايد در دانشگاه ها حضور يابند و ضمن شنيدن سخنان دانشجويان، سخنان و استدلال هاي خود را نيز بيان كنند كه در اين صورت، بسياري از ابهامات و سؤال هاي نسل جوان برطرف خواهد شد.

حال خوب است بدانیم تشکل ها و فعالان دانشجویی بعد از اشاره مدبرانه و دلسوزانه رهبر انقلاب، یکبار دیگر حیات خلوت دانشگاهی خود را برای مسئولان کشور آذین بندی کردند و به دعوت از چهره های سیاسی پرداختند تا از این منظر دوستی های گذشته خود و مسئولان را که اندکی غبار زمان بر آن نشسته است، غبار روبی کنند.

 

تشکل های دانشجویی این بار از وزیر علوم، روسای قوای مقننه و قضائیه و رئیس سازمان صدا و سیما برای حضور در همان محفل قدیمی دانشجویی دعوت کردند و سوال اینجاست که کدام یک از مسئولان به توصیه رهبری گوش سپرده و در گام نخست دعوت دانشجویان را لبیک می گوید.