نه 50 سكه پارسال را دادند نه 10 ميليون تومان توجيبي‌مان/ در مقابل همه انگليسي‌ها ذكر «ياعلي» را فرياد زدم/ فوتباليست‌ها هميشه در قبال پولي كه مي‌گيرند ناراضي‌اند

سيامند رحمان در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشي «خبرگزاري دانشجو»، در خصوص كسب مدال طلاي فوق سنگين وزنه برداري پارالمپيك لندن گفت: براي كسب اين مدال 2 سال پياپي تمرينات حرفه‌اي انجام داده‌ام و اردوهاي متفاوتي را پشت سر گذاشتيم.

وي افزود: طي يك سال اخير 25 روز در ماه را در اردو و تنها 3 تا 4 روز به شهر خود مي‌رفتم و 3 ماه آخر نيز تمام وقت در اردو بوديم و حتي بدون خداحافظي از خانواده خود راهي لندن شدم.

 

دارنده مدال طلاي پارالمپيك تصريح كرد: پس از ورود به لندن تمريناتي داشتيم تا بتوانيم بدن خود را با هواي لندن كه بسيار سرد بود، تطبيق دهيم و خوشبختانه همه ورزشكاران ما خوب درخشيدند و من نيز موفق شدم دو بار ركورد جهان را جابه‌جا كنم.

رحمان در خصوص وزنه 301 كيلوگرم گفت: به دليل اعتراض وزنه‌بردار كره‌اي و از دست رفتن دماي بدنم سرد شد و نتوانستم وزنه 301 كيلوگرمي را بزنم و اميدوارم در يك مسابقه مهم آسيايي و يا جهاني به عنوان يك ايراني اين ركورد را در كتاب گينس ثبت كنم.

وي در خصوص انتظاراتش از مسئولين ورزش كشور يادآور شد: از مسئولين ورزش كشور مي‌خواهم كه توجه بيشتري به ورزش جانبازان و معلولين داشته باشند و فراموش نكنند كه مربيان نيز در اين افتخارآفريني نقش بسزايي داشته‌اند و اگر امروز پرچم ايران در لندن برافراشته شده، به واسطه وجود همين مربيان زحمتكش بوده است.

دارنده مدال طلاي پارالمپيك در ادامه به تبعيض بين فوتباليست‌ها با ساير ورزشكاران اشاره كرد و گفت: ما نمي‌گوييم به فوتباليست‌ها توجه نكنند، ولي مي‌بينيم كه آنها در مقابل پولي كه مي‌گيرند ناراضي هستند، در حالي كه ما 4 سال سختي مي‌كشيم و تلاش مي‌كنيم كه شايد سهميه المپيك بگيريم و سپس بايد تلاش كنيم تا در المپيك مدال بگيريم.

 

رحمان افزود: ما ريسك زيادي انجام مي‌دهيم و ممكن است با وجود همه تلاش‌هايمان نتوانيم در المپيك مدالي بگيريم، به همين دليل از مسئولين انتظار داريم كه با افزايش حمايت‌هاي خود انگيزه ورزشكاران را بالا ببرند تا شاهد شكوفايي ورزش جانبازان و معلولين باشيم.

وي تصريح كرد: من يك سال است كه به صورت مداوم در تهران در حال تمرين كردن هستم و مطئمنا با اين شرايط هيچ شغلي نمي‌توانم براي خودم پيدا كنم؛ لذا از مسئولين درخواست دارم كه جوايز ما را سريعا پرداخت كنند.

وزنه‌بردار معلول فوق سنگين كشورمان در خصوص عدم پرداخت جوايز گذشته معلول و جانباز گفت: جوايز سال گذشته ما كه 80 سكه بود را به 50 سكه كاهش دادند كه باز هم راضي بوديم، ولي جالب اينجاست كه همان 50 سكه هم هنوز پرداخت نشده است.

رحمان يادآور شد: به عنوان پول توجيبي قرار بود به ورزشكاران پارالمپيكي مانند المپيكي‌ها 10 ميليون تومان داده شود، اما اين مبلغ پرداخت نشد و حتي اين مسئله رسانه‌اي هم نشد.

وي گفت: سيامند رحمان تا كي‌ مي‌تواند وزنه بزند بالاخره يك روزي بايد از دنياي قهرماني خداحافظي كند و اگر حمايت مسئولين نباشد، مطمئنا در تامين مخارج زندگي با مشكل روبه‌رو مي‌شود، البته بايد در خصوص بچه‌هاي جانباز و معلولين بگويم كه آنها هيچ چشم‌داشتي به مسائل مادي ندارند و حاضرند بدون هيچ پولي براي اهتزاز پرچم ايران تلاش كنند.

 

وزنه‌بردار معلول فوق سنگين كشورمان با اشاره به كساني كه با وجود تمرينات فراوان صاحب مدال نشده اند، يادآور شد: براي ورزشكاراني كه دست خالي به ايران برگشته اند، بسيار ناراحتم و از مسئولين مي خواهم تا حمايت هاي خود را از آنان دريغ نكنند.

 

رحمان در ادامه به اعتقادات وزنه برداران و توسل آنها به ائمه اطهار اشاره كرد و گفت: من هميشه براي وزنه زدن ذكر «يا الله» و «يا علي» را بر زبان دارم و آن روز هم در مقابل همه انگليسي ها اين ذكر را گفتم تا بدانند كه مسلمانان با توسل، همه قلل افتخار را تسخير مي كنند و همين اعتقادات آنها را پيروز و سربلند نگه مي دارد.

 

وي در خصوص شباهت ورزشكاران و رزمندگان گفت: كاري كه ما امروز انجام مي دهيم با ايثار و از خود گذشتگي رزمندگان هشت سال دفاع مقدس قابل مقايسه نيست و اميدوارم بتوانم ادامه دهنده راه شهدا باشم.