از ماجرای فوتبال تا جنگ نرم

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین به روز رسانی وبلاگ «سلمان علی» چنین آمده است:

 

در تعریف جنگ نرم دشمن روی هر آنچه که می‌تواند به عنوان نقطه ضعف تلقی شود تمرکز می‌کند و با تشدید و انتشار این نقاط، عملاً ضربات خود را به لحاظ روانی بر پیکر دشمن وارد می‌کنند. و اما وضعیت فوتبال ما با این همه باخت و مساوی از هر تیم ضعیف و مستضعفی مرا به آن داشت که کمی از در بدبینی مختص جنگ نرم به مسئله نگاه کنم.
 

 

لیگ فوتبال در کشور ما برای اکثر مردان، کودکان و حتی بسیاری از زنان مهم است، حتی اگر برای کسی بی‌اهمیت هم باشد لااقل وضعیت تیم ملی را همه دنبال می‌کنند. دو سرمربی یکی در والیبال و دیگری در فوتبال وارد کشور شدند و هر دو نیز از مربیان مطرح جهان بودند. اکنون بعد از مدت طولانی و نسبتاً مساوی از سرمربی‌گری هردوی این مربیان، وضعیت والیبال ایران روز به روز افتخارآفرین‌تر و وضعیت فوتبال ایران روزبه روز مفتضح‌تر می‌شود و این در حالی است که سرمربی فوتبال ما تمام اختیارات فوتبال کشور را نیز در دست گرفته است، از انتخاب مربیان امید و پایه تا وضعیت لیگ و تشکیلات فوتبال کشور و این همه اختیارات، اگر موجب پیشرفت فوتبال کشور می‌شد خوب بود اما وضعیت موجود که نیازی به تشریح جزئیات آن نمی‌بینم این قدر خراب است که فکر آدم را به هزار راه و شاید بی‌راه می‌برد.

در کشور ما همانطوری که قهرمانی‌های ورزشی موجب عزت و افتخار ملی می‌شوند، شکست‌ها هم موجب سرشکستگی و افسردگی و ناامیدی ملی می‌گردند، آن هم با بازی‌های زشت و در برابر تیم‌های ضعیف.

حال در ایران‌مان، سرمربی فوتبال‌مان یک غربی (پرتغالی) است و سرمربی پرسپولیس هم یک غربی (پرتغالی) دیگر. آیا این احتمال خیلی بعید است که دشمن روی این نقطهٔ حساس یعنی فوتبال دست گذاشته باشد؟!

 

آیا وضعیت فعلی فوتبال ما با توجه به اینکه تمام اختیارات آن را به یک فرد متخصص و معروف سپرده‌اند، قابل توجیه است؟! آیا این احتمال که بخواهند از ابزار فوتبال برای تلقین ضعف و ذلت در کشورمان استفاده کنند کاملاً منتفی است؟! این سوالاتی است که مسئولان کشور باید به آن‌ها لااقل در درون خودشان پاسخ گویند و احتیاطات لازم را به جا آورند که در این برهه کاملاً ضروری به نظر می‌رسد، و البته هدف از این نوشته این نیست که یک توهم توطئه مطرح گردد بلکه هدف این است که تمام گزینه‌های ممکن مورد تحلیل قرار گیرند، آن هم وقتی خودِ دشمن می‌گوید تمام گزینه‌ها روی میز است و از ترور و تأمین بودجه و تهدید و تحریم و رسانه هم استفاده می‌کند، پس چه حجتی وجود دارد که در عرصهٔ فوتبال ما و به قصد تضعیف روحیهٔ ملی و انقلابی ما نفوذ نکرده باشد؟!