کد خبر:۲۰۹۱۲۹
وبلاگ «سه الف»
رییس جمهور عصبانی است!
چند بار مصاحبهٔ مطبوعاتی رییس جمهور را مرور میکنم. این نشست خبری نشانگر واقعیتی تلخ بود که رییس جمهور احمدینژاد در عرصهٔ مدیریت کشور، بیش از پیش احساس تنهایی میکند!
جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین به روز رسانی وبلاگ «سه الف» چنین آمده است:
هر قدر یاران اجتماعی دکتر احمدینژاد این بییاوری حکومتی را مظلومیت بخوانند، تغییری در اصل ماجرا و وجههٔ بین المللی رییس دولت ندارد. رسانههای دنیا میبینند، دولتی که هر ساله در سازمان ملل مطالبهٔ مدیریت جدید جهانی میکند و شجاعانه در برابر تهدیدها و درشت گوییهای میایستد، در داخل نمیتواند یا نمیگذارند مدل مدیریتی مطلوب را در مواجهه با مخالفان و منتقدان پیاده کند!
این نشست نشان داد دکتر احمدینژاد عصبانی است و ناراحتی از کلامش میبارید. خاصه آنکه این عصبیت به نقد و کنایه و متلکهای متعدد متوجه ارگانها و افراد متنوعی باشد. دکتر احمدینژاد هیچ کس را بینصیب نمیگذارد. از مجلس و قوهٔ قضائیه و وزیر ارشاد خودش گرفته تا سازمان تبلیغات و صدا و سیما و سپاه تا خبرگزاریها و حتی شهردار تهران! عصبانیت در برابر رسانهها از اقتدار پرچمدار اجرایی کشور میکاهد.
سخنان دکتر احمدینژاد نشان داد احتمالا استراتژی رییس جمهور تغییر جدی کرده است. رییس جمهور در مصاحبههای اولیه پیکان حملات را به سمت صهیونیستها میگرفت و دنیا را تکان میداد. در ایام انتخابات دکتر احمدینژاد با نشانه گرفتن نمادهایی چون حجج اسلام هاشمی رفسنجانی و ناطق نوری به جامعه پیام رساند که میخواهد با کانونهای قدرت بجنگد و ایران را هیجان زده میکرد ولی امروزه اصلاحاتیان که هیچ؛ اسمی از هاشمی و ناطق نوری هم مطرح نیست و نامهای جایگزین موجی نمیآفریند!
امروزه مسئلهٔ اول کشور اقتصاد است اما غالب زمان جلسه و پاسخهای رییس جمهور به مسایلی غیر از اقتصاد گذشت. این نکته که دیگران توطئه میکنند، پیام خوبی برای بازار و تلاطمهای آن نیست. بازار انتظار اقتدار و تسلط مطلق رییس دولت را دارد و این حاشیهپردازی فرصت را برای سوء استفاده طمع کاران مهیا خواهد کرد.
دکتر احمدینژاد از ابتدا میدانست امتیاز ندادن به اصحاب قدرت و این شیوهٔ حکومتی نتیجهای جز تنهایی و فشار روزافزون ندارد اما به نمایش گذاشتن این تنهایی در برابر دوربینهای داخلی و خارجی و نیز درگیر کردن خود با کسانی که حد و اندازهٔ کوچکی دارند، پیام نامناسبی به دنیا مخابره میکند.
همهٔ این پیامها برای کشوری که در تحریم شدید اقتصادی بوده و به آرامش، اتحاد و هماهنگی درونی نیازمند است و نیز مسئلهٔ اولش اقتصاد است؛ سم است و در مجموع نشست خبری رییس جمهور پیامد خوبی نداشت.
اما تلخترین کنایه دکتر احمدینژاد آنجاست که قریب این مضمون گفت: در این کشور به جز من به چه کسی میتوانید انتقاد کنید؟ هیچ کس دیگری مسولیت ندارد؟ شما با هیچ کس در این مملکت نمیتوانید این گونه که با من حرف میزنید حرف بزنید. اگر هست بگردید بگویید.
این نشست نشان داد دکتر احمدینژاد عصبانی است و ناراحتی از کلامش میبارید. خاصه آنکه این عصبیت به نقد و کنایه و متلکهای متعدد متوجه ارگانها و افراد متنوعی باشد. دکتر احمدینژاد هیچ کس را بینصیب نمیگذارد. از مجلس و قوهٔ قضائیه و وزیر ارشاد خودش گرفته تا سازمان تبلیغات و صدا و سیما و سپاه تا خبرگزاریها و حتی شهردار تهران! عصبانیت در برابر رسانهها از اقتدار پرچمدار اجرایی کشور میکاهد.
سخنان دکتر احمدینژاد نشان داد احتمالا استراتژی رییس جمهور تغییر جدی کرده است. رییس جمهور در مصاحبههای اولیه پیکان حملات را به سمت صهیونیستها میگرفت و دنیا را تکان میداد. در ایام انتخابات دکتر احمدینژاد با نشانه گرفتن نمادهایی چون حجج اسلام هاشمی رفسنجانی و ناطق نوری به جامعه پیام رساند که میخواهد با کانونهای قدرت بجنگد و ایران را هیجان زده میکرد ولی امروزه اصلاحاتیان که هیچ؛ اسمی از هاشمی و ناطق نوری هم مطرح نیست و نامهای جایگزین موجی نمیآفریند!
امروزه مسئلهٔ اول کشور اقتصاد است اما غالب زمان جلسه و پاسخهای رییس جمهور به مسایلی غیر از اقتصاد گذشت. این نکته که دیگران توطئه میکنند، پیام خوبی برای بازار و تلاطمهای آن نیست. بازار انتظار اقتدار و تسلط مطلق رییس دولت را دارد و این حاشیهپردازی فرصت را برای سوء استفاده طمع کاران مهیا خواهد کرد.
دکتر احمدینژاد از ابتدا میدانست امتیاز ندادن به اصحاب قدرت و این شیوهٔ حکومتی نتیجهای جز تنهایی و فشار روزافزون ندارد اما به نمایش گذاشتن این تنهایی در برابر دوربینهای داخلی و خارجی و نیز درگیر کردن خود با کسانی که حد و اندازهٔ کوچکی دارند، پیام نامناسبی به دنیا مخابره میکند.
همهٔ این پیامها برای کشوری که در تحریم شدید اقتصادی بوده و به آرامش، اتحاد و هماهنگی درونی نیازمند است و نیز مسئلهٔ اولش اقتصاد است؛ سم است و در مجموع نشست خبری رییس جمهور پیامد خوبی نداشت.
اما تلخترین کنایه دکتر احمدینژاد آنجاست که قریب این مضمون گفت: در این کشور به جز من به چه کسی میتوانید انتقاد کنید؟ هیچ کس دیگری مسولیت ندارد؟ شما با هیچ کس در این مملکت نمیتوانید این گونه که با من حرف میزنید حرف بزنید. اگر هست بگردید بگویید.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰