جاي خالي روابط عمومي سياسي در فضاي انتخاباتي
آشنايان به كاركردهاي روابط عمومي مي دانند كه روابط عمومي سياسي از سويي در جستجوي تغييرات در افكار عمومي و نحوه برخورد با مسائل انتخاباتي و فعاليت ها و كنش هاي روزنامه نگاري و از سوي ديگر در قبال حوادث و رخدادهايي كه به شكل بالقوه براي سازمان و فرد كانديدا نتايج منفي به همراه دارد و توان آن را با محدوديت مواجه مي سازد، عكس العمل نشان مي دهد.
آنچه در محتواي پيام هاي انتخاباتي اغلب كانديداها مشاهده شده حكايت از غير حرفه اي بودن مسئولان ستادها و عدم آشنايي آنان به اصول ارتباطات و روابط عمومي است، غافل از اينكه افكار عمومي در كشور پهناور ايران نيز از لايه ها و قشربندي متعدد و متنوعي تشيكل شده است.
به نظر مي رسد، غالب ستادهاي انتخاباتي تنها وظيفه انتشار چند پوستر، بروشور و برپايي نشست خبری را بر عهده دارند؛ آيا با مطالبات ملت ایران از نگاه علمي و ديدگاه روابط عمومي آشنايي دارند؟ آيا از قبل برنامه ريزي هايي جهت ورود به حوزه افكار عمومي بعمل آورده اند؟ آيا از مديران روابط عمومي آشنا به حوزه هاي ارتباطات سياسي و كارشناسان اين امر دعوت به همكاري نموده اند يا با آنها مشورت نموده اند؟ آيا متناسب با تركيب جمعيتي، قومي، جنسي، سني، مذهبي، تحصيلي و جغرافيايي و... به ارائه برنامه پرداخته اند؟ آيا شعارها با علم به موارد فوق الذكر ارائه شده؟
در هر حال نتيجه نشان داده است كه در پيام ها و شعارهاي اكثر كانديداها در ايران اثري از توجه به روابط عمومي ديده نمي شود، در حقيقت فقدان روابط عمومي سياسي در كشور كاملاً مشهود است.
ستادهاي انتخاباتي نقش كانون هاي تبليغاتي و مجري فعاليت هاي انتشاراتي را به عهده گرفته اند كه البته جا دارد كانديداها از سازمان و ساختار تشكيلاتي روابط عمومي در ستادهاي انتخاباتي بهره مند شوند و از فنون و تكنيك هاي روابط عمومي در معرفي برنامه ها، راهكارها، تبليغات و ... استفاده لازم را ببرند./انتهاي پيام/