اي حُسن سرمدي و اي آخرين رسول

ضرغام نصرتي

اي حُسن سرمدي و اي آخرين رسول
دانش كه در حصار زمان وهم مي نوشت
شمشير جهل دختركان را نشان گرفت
با شعر ناب كوثر تو شهر جان گرفت
مدفون شدند قصه و افسانه هر چه بود
زهراي اطهرت(س) چنان گوهر آمدي
محسور شد چشم همه مادرانه ها
در علمت اي رسول چه گويم كه گفته اند
پايان نبرده درس يك اولين كتاب
با غمزه بر مدرس ما درس داده اي
يثرب به مقدمت نفس تازه تر گرفت
جان ها به سمت شهر تو در پيچ و تاب شد
در غزوه ها رشادت صد پهلوان دهر
از هيبت بلند تو چون طفل شيرخوار
بت مست كعبه دل ها ربوده بود
با يك اشاره تخت سليمان زِ بَر شدي
شاعر به مثنوي به تغزل به شعر نو
از مولوي گرفته عراقي و سبك هند
در قامت رساي تو كم گفت خامه ها
اين حُسن سرمدي و اي آخرين رسول(ص)

/انتهاب پیام/