جستجوي واقعيت از واقعيت، جز انحراف نيست

به گواهي تاريخ و با گذشت بيش از دو هزار سال ميلادي که زمان دين و دينداري رو به تکامل بوده است و هيچگاه نبوده که دين مورد دگرديسي واقع شده و منکر گذشته خود باشد، افرادي به اسم نوانديشي در برابر دو هزار سال تاريخ قد علم کرده و برداشت سطحي خود را از گفتار پيامبر اکرم(ص) و قرآن کريم، واقعيتي تلقي مي کنند که همگان اعم از عام و عالم و اعم از اين زمان و زمان هاي گذشته از آن غافل بوده اند. 

امثال شبستري و آغاجري که مسير و راه را براي پايان گم کرده اند، اکنون صحبت از انکار نقطه شروع مي کنند، اگر نو انديشي همان انديشه هاي در حال فروپاشي در غرب است، يا اگر نو انديشي نوشتن از روي ميل و علاقه و برداشتن محدوديت براي بي بند و باري و براي لبخند يک سياستمدار غربي، يا دريافت تنديسي چوبي و رنگ و لعاب شده در فلان کشور است، انتهاي کار معلوم است.

بايد گفت؛ چنين انديشه اي، نو انديشي نيست، بلکه تک انديشي است و گر چه ما مختاريم که هر گونه دوست داريم بينديشيم، اما انديشه و اوهام خود را نمي توانيم به عنوان يک واقعيت، آن هم در يک جمع دانشجويي غيرتخصصي بيان کرده و منکر بسياري از واقعيات موجود شويم. 

بهتر است که اين نوانديشان يا بهتر بگوييم تک انديشان، موارد را با علماي اهل فن در ميان گذاشته و در جمع هاي تخصصي به مباحثه و رد و بدل کردن دلايل و منطق خود باشند؛ شايد اين خواسته ها نيز خالي از زندگي امروزه و مسلماني نوتر از و حقوق بشر که مورد دغدغه آقايان است؛ نباشد.

اما بايد گفت؛ هنوز به اين نرسيده ايم که خداوند از رگ گردن به ما نزديکتر است که واقعيت را در واقعيت جستجو مي کنيم که تلقي اي جز عدم، قبول واقعيت و در نهايت انحراف از مسير نيست./انتهاي پيام/