آمريکاي لاتين؛ «ميدان مين» آمريکا

در اينجا به بررسي روند شکل گيري و گسترش بلوک ضدآمريکايي کشورهاي آمريکاي لاتين مي پردازيم:

پس از سقوط شوروي سابق در ابتداي دهه نود و شكست برنامه هاي توسعه مربوط به تئوري هاي وابستگي در آمريكاي لاتين، چپ ها نيز رو به سقوط رفتند.

اين مسئله باعث شد تا ايالات متحده آمريكا راحت تر به اين منطقه چپ خيز نفوذ كرده و منافع خود را در آن جستجو كند.

تنها كشوري كه پس از شوروي سابق در برابر آمريكا قرار گرفت و اعلام كرد كه حتي بدون شوروي نيز با سياست هاي آمريكا مقابله مي كند كشور كوبا به رهبري فيدل كاسترو بود كه هنوز و در بستر بيماري نيز بر حرف خود پافشاري مي كند.

اما يك دهه بيشتر نگذشت كه كشورهاي ديگري نيز خود را در اين صف قرار دادند و با دعوت دوباره روسيه كه سياستي متفاوت نسبت به دوره گذشته اتخاذ كرده است در حال نهادينه كردن سياست هاي ضد آمريكايي هستند.

روسيه اين بار اگر چه ديدگاه هاي كمونيستي را كنار گذاشته است اما هنوز خواهان رفتاري مستقل و تاثيرگذار است تا بخشي از ابرقدرتي دوره جنگ سرد را به دست آورد.

اين مسئله در حالي بهتر قابل درك است كه سياست گسترش به شرق آمريكا بخصوص در بخش آسياي مركزي و قفقاز را دقيق تر مورد بررسي قرار دهيم.

مسائلي همچون جنگ گرجستان، بحران گازي اكراين، مبحث استقلال كوزوو، سپر دفاع موشكي در شرق اروپا و ... در همين راستا قابل تحليل است كه در عوض روسيه با ونزوئلا مانور نظامي مشترك برگزار مي كند و با خواهان ايجاد پايگاه هاي نظامي خود در آمريكاي لاتين است.

در همين حال در آمريكاي لاتين كه خاستگاه چپ نو است رهبران با تغيير برخي از رويكردهاي تاريخي خود بار ديگر مردم اين منطقه را به دور خود جمع كرده و در روشي انتخاباتي و مدرن انديشه هاي چپ گرايانه و ضدآمريكايي را به اجرا درآورده اند.

به گونه اي كه حتي آمريكا نيز مجبور مي شود به اين انتخاب قانوني و خواسته مشروع مردم، به ظاهر هم كه شده احترام بگذارد و آنها تبريك بگويد.

بنابراين به نظر مي آيد هر چه از قدرت آمريكا كاسته مي شود و هژموني آن ترك بر مي دارد دشمنان آن قدرتمند تر و منسجم تر مي شوند و اين به معناي سرآغازي بر تغييرات و تحولات اساسي در صورتبندي نظام بين الملل و خروج آن از ساختار تك قطبي و هژمونيك به رهبري آمريكا است./انتهاي پيام/