عوامل موثر بر صادرات ميگو ايران در دانشگاه تربيت مدرس بررسي شد

به گزارش «شبکه خبر دانشجو»، توسعه صادرات غيرنفتي و بويژه محصولات كشاورزي از مهمترين اهداف و سياست هايي است كه در سال هاي اخير براي گريز از وابستگي به درآمدهاي نفتي به كار گرفته شده است.

در اين ميان آبزيان و بويژه ميگو نقش مشهودي در تامين غذا، كمك به درآمد ملي، افزايش سطح اشتغال، افزايش درآمد ارزي و توزيع درآمد به عهده دارند.

در همين راستا در پژوهشي با عنوان بررسي عوامل موثر بر صادرات ميگو در ايران كه توسط نجمه توحيدي، دانش آموخته مقطع كارشناسي ارشد مهندسي كشاورزي اقتصاد كشاورزي انجام شد، كوشيده شد تا ضمن بررسي روند توليد و صادرات ميگو در ايران و جهان، عوامل موثر بر صادرات نيز ارزيابي شود.

اين پژوهش در دوره زماني سال هاي اواسط دهه 70 تا اواسط دهه 80 شمسي و در مورد كشورهاي اسپانيا، امارات، ژاپن، ايتاليا، انگلستان، فرانسه و پرتغال انجام شده است.

متغيرهاي موثر مورد مطالعه بر صادرات ميگو در اين تحقيق، نسبت قيمت جهاني به قيمت صادراتي ميگو، توليد ناخالص داخلي كشورهاي عمده واردكننده و نرخ مبادله است.

به منظور بررسي روابط بين صادرات ميگو و ساير متغيرهاي توضيحي و با توجه به تعداد كم آمار موجود، داده هاي سري زماني شامل سال هاي مورد مطالعه و مقطعي شامل كشورهاي وارد كننده ميگو از ايران با هم تركيب شدند و از روش panel Data استفاده شد.

نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي دهد كه مقدار صادرات نسبت به PW/PX(مقدار قيمت جهاني به قيمت صادراتي ميگو) بي كشش است، بنابراين اين عامل نسبت به عوامل ديگر نقش كمتري در افرايش مقدار صادرات ميگو خواهد داشت.

اما نتايج حاكي از كشش پذير بودن مقدار صادرات ميگو نسبت به توليد ناخالص داخلي كشورهاي عمده وارد كننده و نيز نرخ مبادله است.

لازم به ذكر است، اين پژوهش با راهنمايي دكتر سيد ابوالقاسم مرتضوي، عضو هيئت علمي دانشكده كشاورزي دانشگاه انجام شد./انتهاي پيام/