اسرار نماز

حضرت امام خميني رضوان الله تعالي عليه كتاب سترگ و بي نظيري دارند با نام «اسرار نماز» يا «معراج السالكين و صلوه العارفين» چندي پيش كه به عنوان كارشناس به جشنواره نماز و نيايش از نگاه دوربين دعوت شدم،‌ به مناسبت، كتاب را مطالعه كردم و حاصل تاملات و توقف هايم در جملات اين اثر آسماني، تنها سكوت و حيرتي بود كه بند بند وجودم را فرا گرفت.

آنگاه كه در هرم گيراي كلمات، ‌وزن خدا را بيشتر و بهتر بر دوش ناتواني هايم حس كردم و تنها چون كودكي حس مي كردم كه در مقابل عظمتي بي دريغ ايستاده ام و نور زيبا و فروزانش، آتشناك، چشمانم را خيره مي كند.

آنك دريافتم كه كتاب علاوه بر دانش حوزوي، بينش عرفاني و همت جستجوگري، نياز به اهليت و دلي مصفا دارد چه هر كو نكند فهمي زين كلك خيال انگيز نقشش به حرام از خود صورتگر چين باشد.

فصول كتاب عبارتند از: اسرار اذان و اقامه، در بيان فرق بين سالك و واصل در نماز، در بيان سر اجمالي نماز، در بيان حضور قلب و مراتب آن، در كيفيت حصول حضور قلب، در بيان اموري كه انسان را در تحصيل حضور قلب اعانت مي كند و مقالات؛ در مقدمات نماز، در مقارنات نماز و مناسبات آن و ...

در پيشگفتار كتاب به قلم حضرت روح الله، امام خميني (ره) مي خوانيم: بسم الله الرحيم، الحمدلله رب العالمين و الصلوه علي محمد و آله الطاهرين و لعنته الله علي امرائهم اجمعين الي يوم الدين. خداوندا ما را به صراط مستقيم انسانيت هدايت فرما و از جهل خودپسندي و ضلالت و خودبيني مبرا كن و به محفل انس ارباب عروج روحاني و مقام قدس اصحاب قلوب عرفاني با رده و حجاب هاي انانيت ظلماني و انيت نوراني را از چشم بصيرت ما بر افكن تا به معراج حقيقي نماز اهل نياز و اصل گرديم و به جهات اربع ملك و ملكوت چار تكبير زنيم و فتح باب اسرار غيبيه بر ما فرما و كشف استار احديت بر ضماير مانما تا به مناجات اهل ولايت نائل شويم و به حلاوت ذكر ارباب هدايت فايز آئيم و تعلقات قلبيه ما را از غير، صرف و به خود مصروف دار و چشم ما را از اغيار كه شياطين راه سلوكند بپوش و به جمال جميل خود روشني بخش. آنك ولي الهدايه و التوفيق.

و بعد به اين سرگشته وادي حيرت و جهالت و بسته تعلقات اينست و انانيت و سرگم باده خودي و خودپرستي و بي خبر از مقامات معنويه ملك هستي، ارادت خالص كردم كه برخي از مقامات روحيه اوليه عظام را در اين سلوك روحاني و معراج ايماني – عرفاني به رشته تحرير در آورم و من خود گرچه از همه مدارج و معارج به لفظ و تركيبات آن قناعت كردم و به حليه هيچ يك از مقامات خلقيه و روحيه اهل قلوب زينت نيافتم ولي به مقتضاي آنكه «احب الصالحين و لست منهم» از ذكر محبوب، اين اوراق را مزين مي كنم، شايد اين تذكر بي مغز و صورت بي معني، مشفوع به اظهار عجز و نياز شده، به گوشه چشمي از ارباب نظر و اولياي كمل عليهم السلام بر اين گرفتار آمال و اماني باز شود و صبر نقصان در بقيه عمر گردد وعلي الله التكلان ..../انتهاي پيام/