مايلي كهن آرام و صبورم آرزوست

اينجا پيونگ يانگ است، شنبه 16 خرداد ماه و ديدار حساس ايران و كره شمالي، دقيقه 75 بازي است و ايران يك گل  عقب افتاده است، مايلي كهن عصباني به نظر مي رسد داور سوت مي زند و سرمربي ايران از خود بي خود شده با عصبانيت به سمت داور مي رود، او اخراج مي شود استرس از نيمكت به بازيكنان منتقل شده است بازيكنان ايران عصبي بازي مي كنند، ايران در آستانه خداحافظي از جام جهاني است ...

اينها تصورات ذهني خيلي ها بود بعد از بازي سايپا و ابومسلم، بعد از عصبانيت هاي شديد مايلي كهن در يك بازي غيرحساس كه هيچ تاثيري بر تيم سايپا نداشت و اعتراض هاي پي در پي و بي مورد او و بعد از اخراج سرمربي تيم ملي.

بعد از اخراج مايلي كهن بود كه ملت ايران و دوستداران فوتبال و تيم ملي به فكر فرو رفتند و دلشوره و اضطراب آنها را فرا گرفت، آنها به فكر بازي حساس ايران با كره شمالي در 16 خرداد ماه افتادند بازي كه حكم مرگ و زندگي را براي ايران دارد؛ آن هم در جهنم واقعي پيونگ يانگ، با آن تماشاگران متعصب كه 90 دقيقه با تشويق ها و فريادهاي خود گوش هر آدمي را كر كرده و فضاي ملتهب را به وجود مي آورد.

همه به اين فكر كردند كه سرمربي تيم ملي كه در يك بازي غيرحساس و خنثي و به خاطر چند سوت داور كه آن هم به نظر كارشناسان درست بود، آن طور عنان از كف داده و عصبانيت خود را بروز داد آيا مي تواند در جهنم پيونگ يانگ آرامش خود را حفظ كند؟

 آيا جناب مايلي كهن مي تواند در آن فضاي وحشتناك خود را كنترل كرده و با متانت خود آرامش را به بازيكنان منتقل كند؟

 آيا او مي تواند تا دقيقه نود استرس خود را از بازيكنان مخفي نگاه داشته و به خاطر هر سوت داور عصباني نشود؟

اينها سوالاتي است كه بعد از بازي سايپا و ابومسلم در ذهن هر علاقه مند به فوتبالي متبلور شده و آنها را در فكر فرو مي برد.

تيم ملي ايران در مرحله حساسي قرار دارد همه چيز در بازي ايران با كره شمالي خلاصه مي شود و سرنوشت تيم ملي ايران در اين بازي رقم مي خورد. 

اين بازي حساس، مربي آرام و خونسردي را مي طلبد تا با آرامش و درايت تيم را در پيونگ يانگ هدايت كرده و راه صعود به جام جهاني را هموار كند.

طرف مقابل مايلي كهن يك تيم نيست يك فدراسيون هم نيست، طرف مقابل مايلي كهن تمام ملت ايران و عاشقان تيم ملي است.

مايلي كهن بايد قدر اين پست و مسئوليت را دانسته و با درايت و خونسردي خود تيم را در بدترين شرايط به ساحل آرامش برساند.

پس نه ما بلكه تمام دوستداران تيم ملي و تمام كساني كه عاشق اين مملكت و پرچم سه رنگ و مقدس ايران هستند، به مايلي كهن توصيه مي كنند كه جناب مايلي كهن آرام و صبور باشيد كه پيونگ يانگ جاي آدم هاي عصباني و عنان از دست داده نيست، آرام باشيد و با آرامش خود تيم ملي را هدايت كنيد تا با رفتن اين تيم به جام جهاني كه واقعاً حق آن است و شايسته آن، دل ميليون ها عاشق اين كشور و تيم ملي شاد شود.

البته همه دوستداران فوتبال با شناختي كه از آقاي مايلي كهن و شخصيت وي دارند به خوبي به اين امر واقف هستند كه وي با سوابق طولاني كه در سمت بازيكن و مربي تيم ملي دارد به راحتي مي تواند با درايت تمام و با برطرف كردن ايرادات جزئي و پذيرش نقد دلسوزانه ديگران، از جهنم پيونگ يانگ سربلند بيرون آمده و با يك برد شيرين مقابل كره شمالي و امارات به راحتي تيم ملي را به مرحه بعد برساند؛ كه اگر مايلي كهن اين توانايي ها و شايستگي ها را نداشت در اين شرايط حساس به اين سمت انتخاب نمي شد./انتهاي پيام/