نه قرمز نه آبي!

به گزارش خبرنگار ورزشي «شبکه خبر دانشجو»، هشتمين ليگ برتر ايران در حالي روزهاي پاياني خود را سپري مي كند كه از 4 تيم صدر جدولي، 3 جايگاه را تيم هاي شهرستاني به خود اختصاص داده اند، اتفاقي كه براي دومين سال پياپي در حال رخ دادن است.

در صدر جدول نيز خبري از استقلال و پرسپوليس نيست و به احتمال زياد استقلال دوم شده و پرسپوليس اگر خوش شانس باشد مي تواند به رتبه پنجم دست پيدا كند.

نگاهي به 4 تيم اول مسابقات ليگ برتر دوره هاي قبل:

ليگ هشتم (88-87)
1- ذوب آهن اصفهان
2- استقلال تهران
3- مس كرمان
4- سپاهان اصفهان

ليگ هفتم (87-86)
1- پرسپوليس تهران
2- سپاهان اصفهان
3- صباي قم
4- ابومسلم خراسان

ليگ ششم (86-85)
1- سايپا
2- استقلال اهواز
3- پرسپوليس
4- استقلال تهران

ليگ پنجم(85-84)
1- استقلال تهران
2- پاس تهران
3- سايپا
4- صبا باتري

ليگ چهارم (84-83)
1- فولاد خوزستان
2- ذوب آهن اصفهان
3- استقلال تهران
4- پرسپوليس

ليگ سوم(83-82)
1- پاس تهران
2- استقلال
3- فولاد خوزستان
4-  ذوب آهن اصفهان

ليگ دوم (82-81)
1- سپاهان اصفهان
2- پاس تهران
3- پرسپوليس
4- فجر سپاسي شيراز

ليگ اول (81-80)
1- پرسپوليس
2- استقلال تهران
3- فولاد خوزستان
4- پاس تهران

با نگاهي به جدول ليگ سال هاي قبل و مقايسه آن با اين در سال اخير، به روند رو به رشد تيم هاي شهرستاني و روند نزولي تيم هاي تهراني پي مي بريم، تيم هايي كه سرآمد آنها سپاهان و ذوب آهن اصفهان و ابومسلم خراسان بود كه در حال حاضر بايد به تيم منسجم و يكدست مس كرمان هم اشاره كرد.

درست است كه با تصميم فدراسيون فوتبال كه در دو سال پيش گرفته شد، بعضي از تيم هاي خوب تهراني مانند پاس، پيكان و صبا باتري به مراكز استان ها سپرده شدند ولي نبايد از جايگاهي كه تيم هاي شهرستاني در فوتبال ايران به دست آورده اند، غافل بود.

امروزه فوتبال ايران از حالت تك قطبي كه در اختيار تيم هاي تهراني بود، بيرون آمده است و مي تواند حكايت كننده روزهاي خوش براي ايران باشد، فوتبالي كه در سرتاسر ايران در حال پوست انداختن است و مي تواند فصلي جديد را براي ايران رقم بزند.

ديگر هر بازيكن شهرستاني اين اميد را دارد كه در بازي ها ديده شود و به تيم ملي راه پيدا كند.

ديگر اسامي تيم ملي از بازيكنان استقلال و پرسپوليس كه به يك كار هميشگي تبديل شده بود، انتخاب نمي شود و همه بازيكنان در همه تيم ها، اين حق و اين اميد را دارند كه به تيم ملي دعوت شوند.

زنگ خطر براي تيم هاي تهراني به صدا درآمده است.

چطور مي شود كه در اين هشت دوره ليگ برتر، روند نزولي تيم هاي تهراني در صدر جدول ادامه دارد و ديگر آن طراوات و زيبايي را كه در بازي اين تيم ها، در سال هاي دور مي ديديم، مشاهده نمي شود؟

حتي تيم هاي تهراني كه به شهرستان ها منتقل شده اند نيز وضعيت خوبي در جدول ندارند.

اين به خاطر مشكلات مالي اين تيم ها است يا به خاطر تلاش بيش از حد تيم هاي شهرستاني براي رسيدن به اين جايگاه؟

در هر صورت خارج شدن فوتبال ايران از روند تك قطبي و ديده شدن بازيكنان و تيم هاي شهرستاني مي تواند نويدي خوب براي فوتبال ايران باشد.

نويدي كه مي تواند در آينده حلال مشكلات فوتبال ايران باشد و با بازيكنان جوان و پرانگيزه اي كه تيم هاي شهرستاني به فوتبال ايران معرفي مي كند، روند رو به رشدي را براي فوتبال ايران فراهم کند./انتهاي پيام/