من یک مادرم، منتظر فرمان جهاد می‌مانم

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، وبلاگ میخانه نوشت:

شیعیان جلوی چشمانمان به خاک و خون کشیده می‌شوند در کمال ددمنشی و بی‌رحمی..

و ما زندگی و معاش خودمان را داریم

صبح زود می‌رویم دنبال لقمه‌ای نان تا شب...

زنان و کودکان سوریه و فلسطین اما سر می‌دهند به جرم شیعه بودن!

ما اما فقط نام شیعه را یدک می‌کشیم

بی‌خیال... بی‌خیال... بی‌خیال...

کاش فرمان جهادی می‌آمد

کاش می‌توانستم به سوریه بروم و در نبردی نابرابر به کودکان و زنان شیعه کمک کنم

کدام مادری تاب می‌آورد سر بریده دختر 3 ساله‌اش را؟

کدام کودک 3 ساله در زنجیری کشتار وحشیانه خانواده‌اش را می‌تواند ببیند و دق نکند؟

با دیدن هر روزه این مطالب دختر 2 ساله‌ام را محکمتر در آغوش می‌فشارم... اشک می‌ریزم چونانکه

دخترکم به صورتم دست می‌کشد و می‌گوید: مامان... اوف شدی؟

حتی تصور اینکه...

خداوند تمام باعث و بانی‌های این جنایت‌ها را به عذابی سخت برساند انشاء الله...

می‌شود یک نفر بشر را برای من تعریف کند؟

می‌خواهم ببینم دختر 3 ساله شیعه سوری بشر هست؟ و آیا حقوقی دارد؟ حداقل حق، یعنی زندگی...

خدایا ظهور امام رئوفمان را نزدیک‌تر قرار بده... دیگر تاب و توان نداریم...

خدایا مرگ ما را شهادت در راه امام زمانت قرار بده گرچه سراپا گناهیم...