قدرتهاي بزرگ براي دستيابي به منابع انرژي خليج فارس رقابت ميكنند
به گزارش گروه علمي و آموزشي «شبکه خبر دانشجو»، دكتر علي اكبر جعفري با تاكيد بر اهميت موقعيت استراتژيك، بازار كالا و تجهيزات نظامي و ذخاير عظيم نفت و گاز منطقه خليج فارس اظهار داشت: منطقه خليج فارس به عنوان يك واحد ژئوپولتيكي همچون موجود زنده اي است كه فعالانه با محيط بيرون از خود ارتباط وسيع دارد، صادرات آن را نفت و گاز و وارداتش را سرمايه كالاهاي صنعتي و مايحتاج ساكنانش تشكيل مي دهد كه بر همين اساس مي توان گفت اقتصاد همه كشورهاي حاشيه خليج فارس به نفت و گاز آن وابسته است.
اين كارشناس روابط بين الملل در ادامه تصريح كرد: به دليل وابستگي اقتصاد جهاني به نفت و گاز خاورميانه مصرف كنندگان عمده انرژي جهان، منطقه خليج فارس را به عنوان علايق ژئوپولتيكي خود تعريف ميكنند.
وي با اذعان به اينكه قدرت هاي بزرگ تلاش مي كنند تا با حضور بيشتر در خاورميانه ضمن رسيدن به منابع اين منطقه، قدرت هاي رقيب را به چالش بكشانند و به آن شكل چالش ژئوپولتيك دهند، خاطرنشان كرد: آمريكا به عنوان يك قدرت برتر در اقتصاد جهاني داراي نقش محوري در منطقه خليج فارس است.
جعفري گفت: بر اساس گزارش گروه تعيين سياست ملي انرژي آمريكا، در حالي كه مصرف داخلي آمريكا در سال 2020 به 8/25 ميليون بشكه در روز افزايش پيدا مي كند، توليد داخلي نفت خام آن به 1/5 بشكه در روز تنزل خواهد يافت.
عضو هيئت علمي دانشكده حقوق و علوم سياسي دانشگاه مازندران افزود: در شرايط مزبور ايالات متحده مجبور خواهد شد روزانه 7/20 ميليون بشكه نفت وارد كند و اين به معناي وابستگي استراتژيك به ساير كشورهاي توليد كننده عمده نفت است.
وي با بيان اينكه اين كشور با كمتر از پنج درصد جمعيت جهان به تنهايي حدود يك چهارم كل انرژي توليدي جهان را مصرف ميكند، اظهار داشت: بر اساس بررسي به عمل آمده توسط موسسه ديده باني جهاني، ذخيره نفت آمريكا بشدت رو به كاهش است و بسياري از ميدان هاي نفتي غيراوپك نيز شروع به خشكيدن كرده است.
جعفري گفت: از آنجايي كه پنج كشور عربستان، عراق، ايران، كويت و امارات چهار پنجم ذخاير شناخته شده جهاني را در اختيار دارند منطقه خليج فارس به لحاظ ژئوپولتيك و دارا بودن ذخاير نفت و گاز فراوان براي قدرت هاي بزرگ، بويژه ايالات متحده آمريكا نقش حياتي ايفا مي كند و علت حضور در منطقه خليج فارس و تسخير كشور عراق و براندازي طبقه حاكمه، همچنين نفوذ در ساختار سياسي و تصميم گيري هاي سياست خارجي دولت هاي منطقه خليج فارس و خاورميانه از جمله امارات متحده عربي، عربستان، قطر، بحرين، مصر، كويت و اردن و قراردادن اين دولت ها در رويارويي و تقابل با جمهوري اسلامي جهت انحراف افكار عمومي دولت هاي منطقه اي و همچنين دفاع جمهوري اسلامي از حاكميت خود بر همين اساس قابل استدلال است./انتهاي پيام/