آرزوی صبری جمیل به خاطر آنچه مرقوم نشده بود!

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، در وبلاگ حکمت ما آمده است؛ همه چیز آرام و جنس‌ها ارزان و خانه‌ها شیک و ماشین‌ها آخرین سیستم و آن‌ها روی صندلی راحتی کنار ساحل آرامش، آفتاب بی‌خیالی می‌گیرند و آمریکا و فرانسه و انگلیس و اشتون و... برای این خوش خدمتی که در حق «ایشان» کرده‌اند، ‌ همدیگر را چه عاشقانه در آغوش می‌گیرند!!!

این روز‌ها که «ه‌مان برخی» جناب آقای «ظریف» را‌‌ همان منجی ظاهر شده برای نجاتشان از بدبختی‌های همیشگی!!! و تند روی‌های برخی از گذشتگان!!! می‌دانند، انگار کمی به دور از واقعیت‌ها در حال سیر و سیاحت هستند، کاش کمی هم چشم‌هاشان را از خواب خرگوشی باز می‌کردند و به مسائل نگاهی نه از روی معیار لحظه‌ای، ‌ بلکه معیاری فرا‌زمانی و حقیقی می‌کردند.

اما اینکه می‌گویند جناب آقای جلیلی هیچ کاری پیش نبرده است و فقط آقایان آمده‌اند و بعد از ساعت‌ها مذاکره پرونده هسته‌ای را بسته‌اند، شاید لطیفه‌ای که انسان را به تلخ خنده‌ای مذبوحانه وا می‌دارد، بیشتر نباشد.

اگر این روز‌ها، حداقل به همین «آبنبات» هم رسیده‌ایم و «دُر» گرنب‌هایمان را مفت و مجانی نبخشیده‌ایم، ‌حاصل سرسختی‌های سال‌های گذشته است، که میوه‌اش را امروز برخی از دوستان «کال» چیده‌اند و کمی برای رسیدنش صبر نکرده‌اند!!! و فقط شاید کمی صبر نیاز بود تا غول مستکبر و خودخواه غرب، که تا کمر دولا شده بود و عنقریب صدای شکستن استخوان پایش نیز می‌آمد، از ما کاملاً نا‌امید شود.

اما...

اما صبر می‌کنیم و نگاه‌مان به اوامر رهبر انقلاب «امام خامنه‌ای» خواهد بود...

ایشان، در جواب نامه رئیس جمهور محترم، به خاطر «آنچه مرقوم داشته بودند» تبریک گفتند و برایشان آرزوی موفقیت کردند و ما نیز به تیم مذاکره کننده ایرانی به خاطر‌‌ همان قسمتی که «مرقوم شده» بود، تبریک و تشکر می‌گوییم و برای خود و آقایمان برای «آنچه مرقوم نشده بود» آرزوی صبری جمیل می‌کنیم.

منتظر آینده‌ای روشن نیز می‌مانیم تا وعده‌های خداوند در عهد شکنی یهود و مشرکین و دشمنی آن‌ها با ما، یکبار دیگر ما را در راهی که در پیش داریم، با انگیزه‌تر کند.

درود و سلام خدا بر همه کسانی که جان خود را برای عزت و اقتدار «جمهوری اسلامی ایران» عاشقانه کف دستشان گرفتند و خون خود را سنگ فرش راه آزادگی و سرافرازی ما کردند.