قسم حضرت عباس يا دم خروس؟!
گويا آقايان کانديدا از هر دري که بازه براي راي آوري بهره مي برند ولي حيا جاست؟ يقينا شما هم مَثَل کسي رو که به دِه راه ندادند! شنيده ايد؛ که اول سراغ کدخدا رو گرفت بعد ادعاي کدخدايي کرد.
آقاي ميرحسين موسوي که اعلام مي کند: “به دوران اصلاحات افتخار مي کنم” و در تمامي نطق هاي تبليغاتي خود سنگ برادران اصلاحاتچي را به سينه مي زند! و به برادر خدوم خود خاتمي، مباهات؛ که دمش گرم و پرطراوت باد که به نفع ما کنار کشيد؛ گويا به رفتار هاي پوپوليستي گرايش دارد که براي جلب توجه و مهمتر از آن، جذب آراي هر گونه منش و تفکر، تدبيري خاص انديشيده است.
درج عنوان « ائتلاف سراسري اصولگرايان» بروي بنر هاي تبليغاتي ميرحسين موسوي در حالي انجام مي شود که حمايتهاي شبانه روزي پيشگامان اصلاحات همچون جبهه مشارکت، سازمان مجاهدين و عناصر گروهک نهضت آزادي گوش فلک را کر کرده است، سرانجام ما ندانستيم که قسم حضرت عباس را باور کنيم يا دم خروس.
نگارنده بر اين باور است که هرچند اصلاح طلبي و اصولگرايي به اشخاص وابسته نيست و در اين دوره انتخابات جدال بر سر تفکر انسان محوري و خدا محوري است اما:
کدام شاخصه ي اصولگرايي است که در آن منيت، استعفاي برسر قدرت را هرچند به قيمت پايمال شدن خون شهدا، توجيه مي کند؟
کدام شاخصه اصولگرايي شنيع ترين توهينها به اسلام و حضرت امام راحل در زمان دولت 8 ساله اصلاحات را بر مي تابد؟
کدام شاخصه ي اصولگرايي سکوت در برابر حرمت شكني نسبت به امام و شهيدان، هنگام پخش خبر ارتحال حضرت امام و يا در پخش تصاوير شهيداني مانند همت و صياد شيرازي در ميتينگ تبليغاتي آقاي جاسبي براي ميرحسين، را توجيه مي کند؟
کدام شاخصه ي اصولگرايي سر خم کردن در برابر ايادي شرق و غرب، شيطان بزرگ که يادتان هست، اسرائيل طفل کش و سينه چاکهايشان را مي پذيرد؟
کجاي شاخصه اصولگرايي فالوده خوري با آنانکه گفتند: “امام به موزه تاريخ رفته و کربلا نتيجه ي خشونت طلبي پيامبر است و…” را ممدوح تلقي مي کند؟
