هر سبزی سبز نیست!

امروزه تعاريف مختلف و متنوعي از فرهنگ وجود دارد و افراد با سليقه‌ها و داشته هاي علمي و ذهني خود و بنا به شرايط جامعه خود تعاريف متكثري را از فرهنگ ارائه كرده اند، از اداب و رسوم، عقايد و نيز نمادهاي مورد قبول در جامعه موردنظر كه مورد اخير (نمادها) از بومي ترين و نيز فراگيرترين مولفه هاي هر فرهنگ بهشمار مي آيد به اين معنا كه يكي از قابل دسترس ترين مولفه هاي هر فرهنگ (در هر زمان و مكان و ميان گروه هاي انساني) نمادهاي ان فرهنگ هستندويا به تعبير ديگر نمادهاي جاري و قابل اعتنا در جامعه به نوعي نشانگر نوع فرهنگ هر جامعه است.

 نكته مهم اينكه اولا نمادهاي فرهنگ هر جامعه متعلق به عموم مردم است و هيچ شخصي يا گروهي نمي تواند آن را مصادره کند. ثانياً حفظ و نگهداري نمادهاي اصيل فرهنگ هر جامعه بر گروه انساني آن جامعه فرض بوده و يكي از مهمترين وظايف اجتماعي آنان به شمار مي آيد و تخريب و صدمه زدن به آن نمادها در دراز مدت به زيان فرهنگ خواهد بود.

در فرهنگ ايراني و اسلامي، نيز نمادهايي وجود دارند كه علاوه بر اينكه نشانه هايي از مباني فرهنگ و تفكر ايراني و اسلامي است در ميان مردم نيز (بسته به مبناي جامعه شناختي آن نماد) داراي اهميت و اقبال حتي قداست هستند يكي از نمادها «رنگ سبز» است كه با عنايت به پيوستگي رنگ سبز با سيادت و انتساب آن به رسول اكرم(ص) و اهل بيت(ع) و در ميان مردم ايران از ديرباز داراي اهميت و احترام بوده است و علاوه بر اينكه نشانه و نماد سيادت در بين افراد استفاده كننده از آن به شكل هاي مختلف (كلاه، عمامه، شال گردن) است و در زيارتگاه ها و اماكن مقدسه و مراسم سنتي و مذهبي نيز به شكل هاي گوناگون مورد استفاده بوده است.

 در گير و دار تبليغات نامزدهاي انتخابات دهم رياست جمهوري شاهد اين هستيم كه رنگ سبز در قالب هايي چون شال گردن، پرچم و دستبند و پيشاني بند مورد استفاده گروهي قرار گرفته است كه نكاتي قابل توجه است:

1- آيا اساساً مي تون به هر دليلي و در هر شرايطي با توجيهاتي از قبيل توليد نماد جهت تبليغات و ..... نمادهايي قديمي، اصيل و با احترام فرهنگ ايراني و اسلامي را مورد استفاده ابزاري قرار داد؟ و يا به تعبيري آن را به بازي گرفت؟ زيرا همانطور كه اين نماد قابليت جذب افراد را داراست مي تواند باعث دلزدگي و ايجاد حس مخالفت به دليل عدم مقبوليت استفاده كنندگان از نماد در نزد مخاطب گردد و اين موضوع باعث ايراد آسيب به اين نماد مذهبي و سنتي نمي گردد؟(رجوع كنيد با داشته هاي ذهني خود از برخي از پسران و دختران استفاده كننده از اين نمادها در ميتينگ ها و جلسات)

2- آيا قانون گذاري نبايد چارچوب‌ها و خطوط قرمزي را پيرامون نحوه تبليغات به ويژه از بعد فرهنگي- اجتماعي جهت مشخص نمايند؟

3- آيا ادامه اين جريان اين احتمال را تقويت نمي كند در آينده چه بسا نمادهاي ديگر با قداست بيشتر مورد استفاده ابزاري و تبليغاتي قرار گيرد؟

4- سئوال مهمتر اينكه نامزدهاي محترم چطور به خود اين اجازه را مي دهند كه به ويژه شخص كانديداي استفاده كننده از رنگ سبز كه خود داراي سابقه هنري و فرهنگي است كه نمادهاي بومي و مذهبي را كه بايد در طول زمان حفظ شده و نبايد اجازه داد به بهانه هاي مختلف مورد استفاده ابزاري قرار گيرند را به بازي بگيرند؟

5- آيا استفاده از نماد اصيل و مقدس مورد نظر، عوام فريبي و بازي با احساسات مذهبي مردم نيست؟

/انتهاي پيام/