کد خبر:۳۰۲۳۸۵

ژلوفن، بروفن یا استامینوفن؛ کدام بهتر است؟

ژلوفن به دلیل محلول بودن نیاز ندارد که در دستگاه گوارش با ترشحات آن ترکیب شود، بنابراین خیلی سریع از دستگاه گوارش جذب شده و عوارض جانبی کمتری ایجاد می‌کند.

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، سیدعلی فاطمی، داروساز درمصاحبه با یکی از پایگاههای اینترنتی گفت: پروفن و ژلوفن هر دو مادهٔ موثره‌ به نام ایبوبروفن دارند و هنگامی که دارو به شکل قرص به بیمار داده می‌شود، مشکلی که ایجاد می‌کند، این است که این قرص در دستگاه گوارش با ترشحات آن ترکیب شده، تبدیل به مایع و سپس جذب می‌شود؛ به این دلیل زمان ماندن قرص در دستگاه گوارش طولانی می‌ شود.

 

وی افزود: زمانی که دارو در داخل کپسول ژلاتینی مانند ژلوفن ریخته می‌شود، به صورت محلول است و دیگر نیازی نیست که در دستگاه گوارش با ترشحات آن ترکیب شود و به صورت مایع در آید. بنابراین خیلی سریع از دستگاه گوارش جذب می‌شود و دیگر توقف ندارد؛ این موضوع سبب می‌شود که ژلوفن عوارض جانبی کمتری داشته باشد.

 

فاطمی تصریح کرد: توصیه می‌شود ژلوفن و بروفن را با یک لیوان آب مصرف کرد و فرد پس از مصرف این دارو‌ها تا نیم ساعت نباید به حالت دراز کش قرار گیرد و باید فرصت دهد از دستگاه گوارش خارج شوند.

 

این متخصص در پایان خاطرنشان کرد: اثر بخشی هر دو قرص یکسان است، اما ژلوفن به علت محلول بودن و جذب سریع از دستگاه گوارش عوارض گوارشی و زخم معده کمتری ایجاد می‌کند. ژلوفن برای کسانی که مشکل کلیوی دارند بهتر است استفاده نشود. در مسکن‌ها، استامینوفن تنها دارویی است که مشکل کبدی به وجود می‌آورد و مصرف بیش از حد آن فرد را دچار هپاتیت می‌کند. این هپاتیت از نوع ویروسی نیست، بلکه از نوع التهاب کبدی است.
 

 

منبع: شبکه خبر

ارسال نظر
captcha
*شرایط و مقررات*
خبرگزاری دانشجو نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمايید.
توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.
پربازدیدترین آخرین اخبار