مرديم تا حذف شديم!!

به گزارش خبرنگار ورزشي «شبکه خبر دانشجو»، تيم ملي فوتبال ايران كه افشين قطبي را بعد از اخراج علي دايي و مايلي كهن، سكان دار خود كرده بود، با انجام سه بازي ضعيف و نتايج ضعيف تر از صعود به جام جهاني باز ماند.

تيم ملي فوتبال ايران زماني از اين بازي ها حذف شد كه در ورزشگاه آزادي برابر كره جنوبي متوقف شد،

زماني حذف شد كه تيم ضعيف امارات را در دور رفت نتوانست شكست دهد و با غرور تساوي خود برابر اين تيم را به رخ ديگران كشيد،

زماني حذف شد که در پيش چشم صدهزار تماشاگر خودي از عربستان شكست خورد،

زماني حذف شد كه نتوانست برابر كره شمالي پيروز شده و صعود خود را قطعي كند،    

و زماني حذف شد كه با يك بازي ضعيف و محتاطانه جلوي كره جنوبي با انگيزه حاظر شد و حتي 30 درصد قابليت هاي خود را به نمايش نگذاشته و دقيقه 80 گل حذف را دريافت كرد.

تيم ملي ايران در حقيقت ذره ذره حذف شد و به قول معروف جون داديم تا حذف شديم يا به قولي مرديم تا حذف شديم، شايد اگر مثل امارات راحت حذف مي شديم آنقدر به همه فشار وارد نمي شد.

مي توان گفت فصل الخطاب اين فشارها بازي ديشب عربستان و كره شمالي بود كه طي آن ميليون ها ايراني به طول 95 دقيقه جان دادند و تحت شديدترين فشارها قرار گرفتند.

بله ديشب ميليون ها ايراني به دليل نتايج ضعيف تيم ملي هر لحظه دعا مي كردند تا يكي از دو تيم گلي را به ثمر برساند.

بله اين واقعا ظلم است، ظلم به ميليون ها طرفدار و عاشق فوتبال كه صعود خود به مرحله بعد را از بازي عربستان و كره شمالي گدايي كنند.

بله اين بازي ها نيز تمام شد و حسرت هاي زيادي بر دل ماند از جمله؛

كاش تيم كره جنوبي را در آزادي شكست مي داديم!

كاش تيم ضعيف امارات را شكست مي داديم!

كاش از عربستان در زمين خودمان شكست نمي خورديم!

كاش كره شمالي را مي برديم!

كاش دقيقه 80 از كره جنوبي گل دريافت نمي كرديم!

كاش عربستان آنقدر ترسو نبود و با حمله هاي گسترده به كره شمالي گل مي زد!

كاش كره شمالي دفاعي بازي نمي كرد و عربستان را در زمين خودش شكست مي داد!

كاش آقاي قطبي اينقدر بلوف نمي زد!

كاش فدراسيون به وظايف خود عمل مي كرد!

كاش علي دايي را اخراج نمي كرديم!

كاش استعفاي مايلي كهن پذيرفته نمي شد!

و صدها كاش ديگر ...

اما ديگر اين كاش ها فايده ندارد و فقط حسرت حضور در بازي هاي جام جهاني آفريقاي جنوبي بر دل عاشقان فوتبال ماند و يك ببخشيد از سوي مسئولان و اميد و وعده دادن آنان به موفقيت در دوره بعد./انتهاي پيام/