در اين نبرد چه بايد کرد؟

در شرايطي قرار گرفته ايم که بهت و سرگرداني بيش از همه چيز در آن جلوه دارد. بعضي از دوستان معتقدند بايد به کناري نشست تا اوضاع خودبخود درست شود. بعضي ديگر هم معتقدند بايد کاري کرد اما اين که چه کار، نمي دانند. بعضي ديگر هم وارد اقداماتي مي شوند که نهايتاً آن را بي نتيجه مي يابند. در اين شرايط توجه به چند نکته ضروري است:

الف- اقليتي وقيح مي خواهند تصميم خود را بر اکثريت تحميل کنند و در اين مسير از ساده دلي مردمي که به ميرحسين موسوي راي داده اند سوء استفاده مي کنند. اشرافيت سياسي و رسانه اي در جنون آميزترين شکل خود گزينه به ميدان کشيدن نيروهاي اجتماعي و ماهي گرفتن از آب گل آلودِ اغتشاش را براي ادامه مسير خود انتخاب کرده است.

ب- نيروي انتظامي و رسانه منفعل ملي نمي توانند کاري در برابر اين هجمه برنامه ريزي شده پيش ببرند. نيروهاي مردمي بايد به کلي از حرکت هاي دولتي قطع اميد کنند و خود پا به ميدان صيانت از آراي اکثريت بگذارند.

ج- جنگ، جنگ احمدي نژاد و ميرحسين نيست. و نبايد گذاشت به جنگ راي دهندگان به اين دو منتهي شود. اين، جنگ بين اکثريت مردم بي زبان و بي رسانه است با جريان تندرويي که پيش تر هم در حرکت هايي همچون تحصن نمايندگان مجلس ششم و غائله 18 تير نشان داد ابايي از به آتش کشيدن مملکت و قرباني کردن مردم و منافع عمومي ندارد. ميرحسين نيز در خوشبينانه ترين حالت، قرباني اين جريان فريبکار است.

د- به نظر مي رسد اولين و اصلي ترين مشکل ما در اين موقعيت، بحران ايده است. ايده هاي نو و مبتکرانه اي که بتواند تاثير گسترده بگذارند، توليد نشده و حتي زبان ها در برابر موقعيت تهاجمي مقابل به لکنت افتاده است. يافتن موضع تهاجمي و طراحي مضامين و قالبهايي که آگاهي و تعهد عمومي نسبت به شرايط موجود را افزايش دهد، اولين و کليدي ترين قدم است که بايد به سرعت انجام گيرد.

هـ- فهرست زير، 30 مسأله نظري و نيز سوژه هايي است که تامل در آن ها و شرح و بسطشان شايد بتواند ما را از بهت و انفعال خارج کند و براي ادامه مسير و همچنين برنامه ريزي کوتاه مدت و ميان مدت مفيد واقع شود. شايسته است نيروهاي انقلابي علاوه بر طراحي روش هاي ابتکاري مورد بحث در بند (د)، به تکميل اين فهرست نيز کمک کنند و هر کس به تناسب اطلاعات و تجارب خود به موشکافي حداقل يکي از اين موضوعات بپردازد و يادداشتي تحليلي و دقيق درباره آن بنويسد:

1- انحصار رسانه ها در دستان نخبگان و اشراف و تاثير آن بر پايمال شدن حقوق روستانشينان و محرومان/ آسيب شناسي رسانه هاي کشور از حيث پايتخت زدگي.

2- تاثير متقابل "پايتخت" و "ساير شهرها و روستاها" براي تعيين سرنوشت سياسي کشور/ معکوس شدن روند سابق (اثرگذاري پايتخت بر کل کشور) در مردمسالاري ديني (اثر گذاري کل کشور بر پايتخت)/ چه عواملي جنس اکثريت مردم تهران را از جنس ساير مناطق جدا کرده است؟

3- اکثريت خاموش مردم که اين بار در خلال يک حضور 85درصدي به ميدان آمدند، در روستاها و شهرستان ها به چه کسي راي دادند و چرا؟ در شهرهاي بزرگ چه؟

4- تحليل منطقه اي و مردمشناختي راي دهندگان به احمدي نژاد و موسوي.

5- چرا موسوي و حاميانش باور نمي کنند احمدي نژاد راي آورده است؟/ نقد توهمات روشنفکري بويژه با تکيه بر ادعاهاي زهرا رهنورد/ عوامل ايجاد توهم "اکثريت" بودن.

6- معناي "اطرافيان" و "حاميان" چيست؟ جايگاه و تاثيرشان چيست؟ هاشمي و موسوي چگونه از اين مسير ضربه خورده اند؟

7- نقش هاشمي و نامه اول او در حمايت از موسوي و عملکردش.

8- سکوت ها و اشارات رهبر انقلاب در دو هفته گذشته نسبت به سخنان و عملکرد هاشمي، ميرحسين و احمدي نژاد.

9- هاشمي گاه به منتظري تشبيه مي شود و گاه از سوي خود و هوادارانش به شهيد بهشتي. شباهت ها و تفاوت هاي او با هر يک از اين دو شخصيت تاريخي چيست؟

10- چرا موسوي حاضر نيست سخنان رهبر انقلاب درباره التزام به روند قانوني را بپذيرد؟/ مصاديق تقابل موسوي و رهبري در دو هفته گذشته.

11- ابزارهاي بزرگنمايي تعداد راي دهندگان به موسوي بوِيژه در شهر تهران و نيز فضاي اينترنت

12- مقايسه قضاوت هاي قطعي موسوي درباره تخلف انتخاباتي و ضرورت ابطال انتخابات، با اعلام اسامي مفسدين اقتصادي توسط احمدي نژاد پيش از تصميم قضايي در اين خصوص/ کار کدام باعث شد مملکت از هم بپاشد؟

13- "فتنه"، "شبهه" و "نفاق" در قرآن و سنت دقيقاً چگونه تعريف شده اند و معيارهاي تشخيص مصاديق آن ها چيست؟

14- امکان يا عدم امکان تقلب گسترده در سيستم انتخاباتي کشور.

15- خاطرات ناظران صندوق ها از روند انتخابات و نتايج آرا در هر صندوق.

16- خاطرات ناظران صندوق ها در انتخابات سال 1380 (کم و کيف تقلب يا عدم تقلب براي خاتمي)

17- بررسي موشکافانه بهانه هايي که معترضان در خصوص سير برگزاري انتخابات، به آن ها تمسک مي کنند (از قبيل نحوه تمديد وقت، نحوه توزيع تعرفه ها، نحوه اعلام نتايج و ...)

18- مقايسه عملکرد موسوي با بازندگان دوره هاي قبلي انتخابات رياست جمهوري (توکلي، ناطق، هاشمي)

19- موسوي چگونه نيروهاي اجتماعي را در ايام انتخابات به ميدان آورد و چگونه تا اکنون آن ها را مديريت کرده است؟/ آيا اکنون دعوت موسوي به حفظ آرامش نتيجه اي دارد؟

20- تفاوت ها وشباهت هاي شرايط حاضر با دوران بني صدر و چگونگي کنترل شرايط با الهام از آن مقطع تاريخي.

21- نقد آشوب ها و قانون گريزي هاي اخير از نظر حاميان ميرحسين موسوي.

22- ادبيات ميرحسين در نامه ها و بيانيه ها و تاثير آن بر افزايش التهابات.

23- نقد عملکرد صداوسيما و فهرست فعاليت هايي که رسانه ملي مي توانست و مي تواند براي فروکاستن التهابات انجام دهد.

24- بهترين و به لحاظ فرهنگي کم هزينه ترين راه مقابله با آشوب هاي خياباني چيست؟ برخورد انتظامي؟ برخورد نيروهاي بسيج؟ ايجاد تجمعات مردمي در مقابل آشوب ها؟ رها گذاشتن اغتشاشات؟...

25- آيا در اعتراضات خياباني، راهي براي جداکردن مردم معترض از عناصر اغتشاشگر حرفه اي هست؟

26- اعتماد از دست رفته مردمي که ساده دلانه شب ها بر بام ها الله اکبر مي گويند چگونه مي تواند بازگردد؟

27- براي آگاه کردن و اقناع مردم معترضي که تحت تاثير فضاسازي ميرحسين موسوي قرار گرفته اند، چه گروه مرجع يا چه نگاه و ادبياتي قابل استناد و قابل استفاده است؟

28- قابليت مساجد براي پوشش ضعف رسانه اي جبهه مردمي انقلاب.

29- قابليت وبلاگها براي پوشش ضعف رسانه اي جبهه مردمي انقلاب/ نقد فضاي فعلي وبلاگهاي مذهبي و انقلابي به جهت انفعال، تکرار يا رکود.

30- ريشه يابي انفعال نيروهاي انقلابي مستقل و نخبه در برابر فتنه حاضر/ راه هاي کلان بازگرداندن ابتکار عمل به نيروهاي مردمي و متکي نبودن به رسانه ها و اقدامات دولتي.