منفعت فرد، گروه، جامعه يا هيچكدام؟
بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در بیانیه ای پیرامون حوادث پس از حماسه با شکوه حضور ملت ایران در انتخابات 22 خرداد ماه آورده است:
حوادث تلخ پس از حماسه ملي 22 خرداد هرچند كه نتوانسته شيريني جشن پيروزي ملي را از كام ما بگيرد ولي در خور تامل و حاي بسي تاسف است و اين تاسف جايي بيشتر مي شود كه وقتي در يك كاوش دقيق به جزييات اتفاقات اخير مي پردازيم، هيچ فرد يا گروه برنده اي را در داخل كشور پيدا نمي كنيم.
وقايع پس از انتخابات كه با آشوب هاي خياباني توام شد چند عنصر داخلي دارد:
1- ميرحسين موسوي نامزد شكست خورده وليدر ظاهري اعراضات
2- جمعي از افراطيون و احزاب شكست خورده از انتخابات قبلي در نقش هاله اي توهم زا براي ميرحسين موسوي
3- اراذل و اوباش سازماندهي شده در خيابان هاي و شعبان بي مخ ها
4- طرفداران و حاميان ميرحسين موسوي در نقش فريب خودرگان
5- مردم تهران در نقش مال باختگان و ستمديدگان
عنصر خارجي آن اربابان نظام سلطه و ابزار آنها نيز رسانه هاي صهيونستي دنيا است.
حال اين سوال را بايد از آقاي ميرحسين موسوي پرسيد كه از 5 عنصر داخلي مذكور كدام يك پيروز ماجرا است و يا حداقل براي هر كدام از آنها چه منفعتي بدست آمده است؟
بهتر است براي جواب از پايين شروع كنيم:
الف- آيا نصيت مردم تهران چيزي جز سلب امنيت و آرامش است؟
نعمتي كه حاصل مجاهدت ها و خون شهدا و انقلاب و دفاع مقدس و به گرانترين قيمت بدست آمده است و در محاورات روزانه در معابر شهر نارضايتي عامه مردم و خستگي آنها از نا امني به وضوح قابل مشاهده است.
ب- 13 ميليون طرفدار و حامي مهندس ميرحسين موسوي چه كساني هستند؟ چند درصد آنها طرفدار و حامي بي قانوني است؟ چند درصد طرفدار بدعت و بداخلاقي است؟ چند درصد موافق معامله بر سر منافع ملي است؟ چند درصد موافق ساده لوحي و عامل دست اجانب شدن است؟
آيا موسوي به كاهش چشمگير تعداد معترضين در تجمعات خياباني خود توجه دارند؟ اين كاهش جمعيت هوادار نشانه چيست؟ آيا غير از اين است كه كم كم متوجه شده اند كه چه فريب بزرگي خودره اند و براي رشد و پيشرفت خود به چه كسي دلبسته بودند كه حتي نمي توانند بايك جلسه حتي بصورت تاكتيكي صف خود را از آشوبگران جدا كند؟
آيا غير از سرخوردگي و ياس و احساس فريب خودرگي چيز ديگري عايد طرفداران و حاميان شده است؟
ج- اراذل و اوباش سازماندهي شده از ساير نقاط كشور نيز كه به هواي بوي كباب به تهران آمده بوده اند غافل از اينكه اينجا چيز داغ مي كنند در اقدام قانوني و قاطعانه نيروهاي نظامي به غير از آب خنك با مصدوميت هاي شديد چيزي عايدشان نشد.
د- افراطيون اصلاح طلب و احزاب شكست خورده تمام تلاش خود را معطوف داشتند كه اولا چهره خود را بازسازي نموده و ثانياه بتوانند درسايه پيروزي آقاي ميرحسين موسوي دوباره به قدرت برگردند غافل از اينكه مردم رشيد ايران با حافظه قوي تاريخي خود، در اين انتخابات نيز براي چندين بار متوالي عليرغم حمايت هاي همه جانبه خارجي و داخلي از اين افراد و احزاب، دوباره و با قدرت بيشتري دست رد بر سينه انان زدند هر چند كه بعيد است درس عبرت بگيرند ودست از سر اين ملت نجيب بردارند و تا زماني كه دست مردم به صورت آنها نخورد كوتاه نخواهند آمد.
ه- و اما مهندس ميرحسين موسوي، نخست وزير دفاع مقدس، فردي نجيب ، مستقل ، منطقي، قانون گرا، متدين، حامي مستضعفين، استكبار ستيز در اذهان عمومي قبل از انتخابات و در جريان انتخابات فردي كه توانست 13 ميليون راي را از مردم ايران كسب نمايد كه در نوبه مود عدد خيلي خوب و نمره موتفقي است و لي هم اكنون پس از گذشت 10 روز از انتخابات چايگاه مهندس موسيوي در اذهان عمومي چيست! قانون گرايي!!! مستقل!!!!حامي مستضعفين!!!!!!
راستي اگر مهندس در يك فرايند عقلاني نتيجه انتخابات را مي پذيرفت و در عين حال انتقادات خود را نيز مطرح مي كرد و از طرق قانوني دنبال مي نمود آيا براي بقاي حيات سياسي خود و اطرافيانشان بهتر بود تا ملت ايران مجبور نشود ياران و نيروهاي خود كه دست در دست دشمنان قسم خودره آنان داده را پالايش كند.
به نظر مي رسد اگر عقلانيت و منفعت فردي نيز ملاك بود نبايد شاهد اين اتفاقات بوديم چرا كه چيزي كه به وضوح قابل مشاهده است اين است كه در ازاي اين هزينه اي كه بر مردم و نظام تحميل شد هيچ كدام از عناصر برشمرده داخلي هيچ گونه نفعي نبردند. همگان بدانند كه نظام اسلامي ما قاطع تر و پيروزتر و مردم ي تر از گذشته با پشتوانه مشاركت 85 در صدي و جان بر كفي جوانان و فدائيان خود مي رود كه قله هاي رشد و پشرفت را فتح نمايد. /انتهاي پيام/