يعني چه؟
جناب آقای میرحسین موسوی سلام عرض شد.
آیا قبول دارید بزرگترین اشتباه استراتژیک در عمرتان را مرکتب شدید؟ اعتماد به نفس شما قبل از انتخابات بد نبود، اما عزت نفستان را در این انتخابات لگدمال کردید.
اگر نبود همسویی آراء و نظرات شما با افراطیون و آن گرگ های دندان تیز کرده، بدون شک بالاترین ظرفیت برای اعمال انواع فشارها در طول چهارسال آینده را داشتید و در اینصورت شاید پیروز انتخابات یازدهم می بودید.
اما چه خوش گفت: «آدمی چو پیر گشت حرص جوان می گردد، خواب در وقت سحرگاه گران می گردد» اگر اندکی فسفر می سوزاندید، این گونه خودتان را از صحنه سیاسی کشور به حاشیه نمی راندید.
نمی دانم چه فکری با خود کرده بودید/ کرده اید که گمان این دارید از این هیاهوها و اغتشاشات و حمایت های دول غربی چیزی به شما می ماسد.
اما اگر صدایتان دیگر نمی لرزد، بد نیست بدانید نه تنها آن قسم از مردم که به شما رای ندادند، بلکه بخش اعظمی از کسانی که رأی 13 میلیونی شما را ساختند، در حداقل زمان ممکن به نیات شما و اطرافیانتان پی بردند و از شما رویگردان شدند.
اینکه چرا شما در بیانیه هایتان صراحتا اغتشاشات را محکوم نکردید و حتی از مداخله بیگانگان روی بر نتافتید، خیلی متعجبمان نکرد. لابد از دید شما هدف وسیله را توجیه می کند. اما فکر نکم بتوانید برخی رفتارهایتان را توجیه کنید. ولی خیلی نگران نباشید مردم ما بعضی چیزها رو خیلی یادشون نمی مونه!
بگذریم، این انتخابات هم آمد و رفت، به قولی زمستون هم میاد و میره اما روسیاهیش برای ذغال می مونه./انتهای پیام/