محققان دانشگاه اروميه با فناوري نانو، آلاينده هاي زيست محيطي را حذف ميکنند
به گزارش گروه علمي «شبکه خبر دانشجو»، روزانه پساب هزاران کارخانه رنگسازي، چرمسازي، لاستيکسازي و غيره وارد محيط زيست ميشود، ولي معمولاً تا وقوع فاجعه زيست محيطي اقدامي براي ممانعت از اين کار صورت نميگيرد، از اين رو، متخصصان ايراني تصميم گرفتند با کمک فناوري نانو، گامي در جهت رفع اين مشکل بر دارند.
بر اساس اين گزارش، محققان اروميهاي بر اين باورند که نانوذرات دياکسيد قلع چهار (SnO2)، توانايي تخريب سريعتر آلايندههاي رنگي زيست محيطي را دارند.
دکتر علي حسنزاده، مجري اين تحقيق گفت: دياکسيد قلع چهار (SnO2) يک نيمهرساناي نوعِ n- است که در مواردي چون وابستگي هدايت الکتريکي به دما، نور، غلظت حاملان بار در واحد حجم و فاصله نوارهاي ظرفيت هدايت با فلزات متفاوت است.
به گفته وي اين تفاوتها سبب بروز رفتارهاي جالبي در نيمهرساناها ميشود که در فلزات مشاهده نميشود.
اين پژوهشگر افزود: از اين رو نيمهرساناها نسبت به فلزات کاربردهاي بيشتري دارند، به عنوان مثال نيمهرساناها در ساخت پيلهاي خورشيدي، حفاظتکنندههاي فلزات در مقابل خوردگي، ابزارهاي الکتروکروميسم، فتوکاتاليزورها و الکترو فتوکاتاليزورها در واکنشهاي اکسيداسيون- احيا (يا تخريب) آلايندههاي رنگي و غير رنگي محيط زيست، سنسورهاي گازي، شکافتگرهاي آب و غيره بکار ميرود.
سرپرست مرکز تحقيقات نانوفناوري دانشگاه اروميه اظهار داشت: خصوصيات مواد در اندازه نانومتري متفاوت از حالت تودهاي آنهاست، از اين رو انتظار ميرود رفتار نيمهرساناي نوعِ n- دي اکسيد قلع چهار در اندازه چند نانومتر متفاوت از حالت تودهاي (يا بالکي) آن باشد، زيرا نوع نانومتري آن داراي سطح تماس بيشتري است و اين خصوصيت موجب تخريب سريعتر آلايندهها ميشود.
لازم به ذكر است، جزئيات بيشتر اين پژوهش که در مرکز تحقيقات نانوفناوري دانشگاه اروميه و با همکاري بهرنگ معزز، محسن ناصري، دکتر حسين حقگويي، دکتر مير مقصود گلزان و دکتر حسن صدقي انجام شده، در مجله Central European Journal of Chemistry (جلد 6، صفحات 656–651، سال 2008) منتشر شده است./انتهاي پيام/