من با خاتمي موافقم!
پاتوق شیشه ای- يكي از بزرگترين حسرتهاي زندگي من اينست كه رقابت سيد محمد خاتمي را با احمدينژاد نديدم. اين حسرت هميشگي من و شايد بسياري از اصولگرايان باشد كه اي كاش خاتمي به جاي ميرحسين موسوي در انتخابات شركت مي كرد و با احمدي نژاد رقابت مي كرد. چرا كه در آنصورت اين سيد نازنين براي هميشه از معادلات سياسي ايران حذف مي شد و به خاطرات تاريخي ملت ايران ملحق مي شد. دقيقا مانند مصطفي معين كه اين روزها كمتر كسي از مردم ايران ياد و نام او را به خاطر دارد.
اما خاتمي تا آخر نماند و علاوه بر دلهاي حاميان متعصبش، دلهاي ما را هم لرزاند و ما را اندوهناك كرد. قسم ميخورم كه از شنيدن انصراف خاتمي از رقابتهاي انتخاباتي شديدا ناراحت شده بودم. ما 4 سال تمام در انتظار آن لحظه تاريخي بوديم و روزشماري ميكرديم كه شكست تاريخي سيد محمد خاتمي را به عنوان پدر جريان اصلاح طلبي ايران در برابر محمود احمدي نژاد ببينيم. اما خاتمي ناجوانمردانه اين فرصت را از ما گرفت و خودش را از مرگ سياسي نجات داد.
البته الان هم فرق چنداني نكرده. شكست موسوي، تنها شكست شخص موسوي نبود؛ شكست موسوي شكست جرياني به نام جريان قدرت و ثروت بود كه خاتمي هم در آن حضور داشت. تمام اتفاقاتي كه بعد از انتخابات در ايران رخ داده، ناشي از زلزله اي است كه در اردوگاه باند قدرت و ثروت بوقوع پيوسته است. در اين اوضاع و احوال قطعا اصلاحات و شخص خاتمي شكست سنگيني خوردند كه همه دست و پا زدن اين جماعت در اين روزها، براي كم كردن سنگيني و فشار اين شكست است.
من شخصا با پيشنهاد اخير خاتمي درباره برگزاري رفراندوم در كشور موافقم. مي دانم كه برگزاري رفراندوم مطابق قانون اساسي غيرقانوني است و شايد چنين چيزي هم هرگز در كشور انجام نشود، اما اي كاش رفراندوم برگزار شود تا اين جماعت خيالاتي كمي هم از توهمات و تخيلات خود بيرون بيايند. البته بهتر است رقابتي بين خاتمي و احمدينژاد نيز برگزار شود و يك بار براي هميشه تكيف اين سيد خيالاتي روشن شود.
هرچند مطمئنم كه براي آدمهايي مانند خاتمي، رفراندوم هم هرگز پايان كار نيست، اين جماعت مدعي نتايج چند انتخابات پي در پي را در كشور ديدهاند اما هنوز هم در خواب سنگين زمستاني خودشان بسر مي برند و يا اينكه خودشان را به خواب زدهاند. پس آيا تضميني وجود دارد كه نتيجه رفراندوم را بپذيرند؟!