مردانه ام!

پاتق شيشيه اي - هفته از جبهه هاي غرب برگشتم، اولين باري بود که به اين مناطق مي رفتم، يعني تا به حال پايم را به سمت غرب کشور نگذاشته بودم. در خيلي مسائل با جبهه هاي جنوب فرق داشت. يکي از مسائلي که در جبهه هاي جنوب در موردش بحثي نمي شد حضور زنان بود!

 وقتي به منطقه گيلان غرب رفتيم و زني که به تنهايي در آن زمان با تنها داسي که در دست داشت چهار بعثي را هلاک کرده با ما صحبت مي کرد به خودم گفتم چه شجاعانه! وقتي تعريف مي کردند که به دليل نداشتن هيچ تجهيزات نظامي با ظرف هاي پر از آب جوش بر روي سر نيروهاي بعثي که در حال گشت در کوچه ها بودند مي ريحتند تا سزاي اعمالشان ببينيد، به خودم گفتم چه مقتدرانه، وقتي مي شنيدم که خانم ها پرستار چگونه با تن هاي از سر جداشده ي پاسداراني که تازه پاسمانشان کرده بودند مواجه مي شدند به خودم مي گفتم مگر زن زوحش لطيف نبود؟! وقتي مي شنيدم که براي جلوگيري از ورود منافقين به شهرها، همراه با خانواده شان به جاده ها سرازير مي شدند تا جلوي پيشرفتشان را بگيرند با خودم گفتم چه دليرانه، وقتي مي شنيدم که زنان آن منطقه از آن دختر بچه 5 ساله تا 80 ساله از تجاوز نيروي هاي بعثي در امان نماندند، بدنم سرد شد و بخدا گفتم خدا را شکر، خدا را شکر که الان زير چکمه هاي هيچ بيگانه اي نيستيم و به خاطر خيلي از کارهايم شرمنده شدم!

خيلي خيلي شنيدم . و مدام اين سوال در ذهنم بود که چرا بعضي از زنان فکر مي کنند بخاطر زن بودن چيزي از مردها کم دارند! و يا نمي توانند به درجاتي که مردان رسيده اند نمي توانند برسند! مگر آنها زن نبودند که با اين صحنه ها روبرو مي شدند؟! مگر آنها زن نبودند که اين گونه دليرانه مي جنگيدند؟!

تاريخ ديده است که چه زنهايي در دنيا بوده اند و زن کيست؟ و ديده ايم که اسلام چه زنهايي را تربيت کرده است، زن موجودي ست که مي تواند يک قدرت لا يزال، يک قدرت شيطاني را بشکند، پس چرا نمي توانيد قبول کنيد که زن در جايگاه خود به عنوان يک زن نيز ميتواند طوري تاثير گزار باشد که حتي مردان نيز از آنان الگو برداري کنند! ...
/انتهاي پيام/