استراتژي ظهور

پاتوق شيشه اي - مقدس نماهاي بي شعور

ديروز مقدس نماهاي بي شعور مي گفتند دين از سياست جداست و مبارزه با شاه حرام است، امروز مي گويند مسوولين نظام كمونيست شده اند! تا ديروز مشروب فروشي و فساد و فحشا و فسق و حكومت ظالمان براي ظهور امام زمان - ارواحنا فداه- را مفيد و راهگشا مي دانستند، امروز از اين كه در گوشه اي خلاف شرعي كه هرگز خواست مسوولين نيست رخ مي دهد، فرياد وا اسلاما سر مي دهند! ديروز حجتيه اي ها مبارزه را حرام كرده بودند و در بحبوحه مبارزات تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغاني نيمه شعبان را به نفع شاه بشكنند، امروز انقلابي تر از انقلابيون شده اند! حضرت روح الله (3/12/67) 

الف) يك دسته مى‏گفتند... كه ما كار نداشته باشيم به اين كه در جهان چه مى‏گذرد، براى جلوگيرى از اين امور هم خودِ حضرت بيايند ان شاءالله درست مى‏كنند.(1)

ب) بعضى‏ها انتظار فرج را به اين مى‏دانند كه... بنشينند و دعا كنند و فرج امام زمان(عج) را از خداوند بخواهند.(2)ج) يك دسته‏اى مى‏گفتند بايد عالم پر از معصيت بشود تا آن حضرت بيايد.

(3)يك دسته‏اى از اين بالاتر بودند، مى‏گفتند بايد دامن زد به گناه‏ها، دعوت كرد مردم را به گناه تا دنيا پر از جور و ظلم بشود و حضرت(عج) تشريف بياورند.(4) يك دسته ديگرى بودند كه مى‏گفتند هر حكومتى اگر در زمان غيبت محقق بشود، اين حكومت باطل است... در صورتى كه آن روايات كه هر كس عَلَم بلند كند عَلَم مهدى به عنوان مهدويت بلند كند.(5)

انتظار از نظر امام خمينى(ره) زمانى مفهوم واقعى و اساسى مى‏يابد كه با اميد به قدرت رسيدن اسلام معنا شود. ايشان مى‏فرمايد:انتظار فرج، انتظار قدرت اسلام است، بايد كوشش كنيم تا قدرت اسلام در عالَم تحقق پيدا كند و مقدمات ظهور ان‏شاءالله تهيه شود.(6)منتظر از نظر ايشان بايد در جهت منويات حضرت ولى عصر(عج) تلاش‏كند. امام مى‏فرمايند:البته اين پر كردن دنيا از عدالت، اگر مى‏توانستيم مى‏كرديم، اما چون نمى‏توانيم بكنيم ايشان بايد بيايند.(7)

بنابر اين، از نظر امام(ره) وظيفه منتظران واقعى تلاش براى تحقق اهدافى است كه با ظهور آن امام معصوم به‏طور كامل، محقق مى‏شود.

حضرت امام(ره) در سراسر دوران مبارزه هرگز هدف خود را محدود به از بين بردن استبداد داخلى و مبارزه با استعمار خارجى در كشور نكرده بودند، بلكه به دنبال حاكميت اسلام در سراسر جهان و كوتاه كردن دست ابرقدرت‏ها از همه كشورهاى اسلامى بودند. ايشان حركت خود را در راستاى قيام جهانى موعود(ع) مى‏ديدند و انقلاب اسلامى ايران را مقدّمه‏اى براى انقلاب عظيم مهدوى ارزيابى مى‏كردند.
حضرت امام خمينى مى‏فرمودند:

مسئولان بايد بدانند كه انقلاب محدود به ايران نيست، انقلاب مردم ايران نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان به پرچم دارى حضرت حجت (ارواحنافداه) است كه خداوند بر همه مسلمانان و جهانيان منت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد، مسائل اقتصادى و مادى اگر لحظه‏اى مسئولين را از وظيفه‏اى كه بر عهده دارند، منصرف كند، خطرى بزرگ و خيانتى سهمگين را به دنبال دارد، بايد دولت جمهورى اسلامى تمامى سعى و توان خود را در اداره هر چه بهتر مردم بنمايد و اين بدان معنا نيست كه آنها را از اهداف عظيم انقلاب كه ايجاد حكومت جهانى اسلام است، منصرف‏كند.(8)

بنابراين، انتظار در قاموس امام خمينى مفهومى جز آمادگى فردى و اجتماعى براى برپايى دولت كريمه حضرت ولى عصر (ارواحنا فدا) ندارد. حضرت امام واژه انتظار را كه سال‏ها با سكون و سكوت، تحمل ظلم، دم‏فروبستن و در يك كلمه ماندن و درجا زدن به اميد بر آمدن دستى از غيب، مرادف شده بود، از اين معنا خارج كرد و اين‏بار «انتظار» نه به عنوان عاملى براى خاموش ساختن روح سركش اجتماع، بلكه به عنوان ابزارى براى دگرگون كردن وضع موجود و حركت به سوى آينده موعود به كار گرفته شد.

-------------------------------------------------

* پي نوشت:

1- صحيفه نور، ج 20، ص 196 – 199

2- صحيفه نور، ج 20، ص 196 - 199

3- همان

4- صحيفه نور، ج 20، ص 196 - 199

5- صحيفه نور، ج 20، ص 196 - 199

6- همان

7-  همان

8- همان، ج 21، ص

/انتهاي پيام/