رجعت
پاتوق شيشه اي - منظور از رجعت چيست؟ چه زمانى واقع مى شود؟ چه كسانى مشمول رجعت مى شوند؟ و فلسفه آن چيست؟
واژه « رجعت » در لغت به معنى بازگشتن است، و اصطلاحاً به معنى بازگشتن و زنده شدن مؤمنان خالص و كافران محض، بعد از ظهور امام زمان( عليه السلام ) است.
قرآن كريم به مسأله ى رجعت اشاره كرده و وقايع و رخدادهايى را نسبت به امت هاى پيشين و بنى اسرائيل نقل كرده است، مانند داستان «عزير پيامبر» كه مُرد و بعد از صد سال زنده شد( 1 )
( سوره بقره، آيه 259 ) داستان جمعيتى كه خدا آن ها را ميراند و بعد آن ها را زنده كرد . ( سوره بقره، آيه 243 ) داستان هفتاد نفرى كه حضرت موسى ( ع )براى رفتن به كوه طور انتخاب نمود و در وادى كوه طور بعد از اين كه صاعقه آن ها را فرا گرفت، مردند و بعد خدا آن ها را زنده نمود . سوره بقره، آيه 55 و 56.
داستان كشته ى بنى اسرائيل كه بعد از زدن قسمتى از گاو به آن زنده گشت سوره بقره، آيه 73. زنده كردن مرده ها توسط حضرت عيسى ( عليه السلام ) سوره مائده، آيه 110. داستان پرنده هايى كه حضرت ابراهيم ( عليه السلام ) آن ها را كشت، گوشت آن ها را مخلوط نمود و هر قسمتى از آن را بر كوهى نهاد و بعد آن ها را خواند و زنده شدند سوره بقره، آيه 260.
از مجموع اين داستان ها امكان وقوع رجعت اثبات مى شود ( گرچه اين موارد از مصاديق اصطلاحى رجعت نيست ) روايات در خصوص رجعت، متواتر است به نحوى كه وقوع رجعت را مسلّم مى كند. علاوه بر اين، مسأله ى رجعت مورد اتفاق علماى شيعه و از مسائل ضرورى مذهب شيعه است علامه مجلسى در بحارالانوار، ج 53، حدود 200 روايت صريح پيرامون رجعت، از بيش از 40 نفر از روات ثقه و بزرگ نقل كرده است و فرموده: بيش از 50 كتاب توسط علماى بزرگ پيرامون رجعت نوشته شده است.
رجعت بعد از ظهور امام زمان ( عليه السلام ) و در زمان حكومت جهانى ايشان پديد خواهد آمد. در روايات آمده كه مؤمنان خالص و كافران و مشركان محض مشمول رجعت مى شوند، و در زمان حكومت امام زمان ( عليه السلام ) زنده خواهند شد. همچنين در روايات از افراد به خصوصى نام برده شده است كه زنده خواهند شد، مانند حضرت رسول اكرم ( ص )، ائمه( ع )
حضرت عيسى ( عليه السلام )، جمعى از اصحاب پيامبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) چون سلمان، مقداد، جابر بن عبدالله انصارى و ... و اصحاب كهف. در روايات تصريح شده است نخستين امامى كه رجعت مى كند، امام حسين ( ع ) است و ايشان مدت طولانى حكومت مى كند، به گونه اى كه از كثرت سن ابروهايش روى ديدگانش مى ريزند
بحارالانوار، ج 53، ص 46.
علاوه بر تواتر روايات رجعت، در ادعيه و زيارات هم به رجعت اشاره شده است; از جمله در زيارت جامعه
مؤمن بايابكم، مصدّق برجعتكم ... زيارت آل ياسين و انّ رجعتكم حق لا ريب فيها. زيارت وارث انى بكم مؤمن و بايابكم موقن. زيارت عاشوراان يرزقنى طلب ثارك مع امام منصور من اهل بيت محمد ( صلى الله عليه وآله وسلم ). و دعاى عهد اللهم ان حال بينى و بينه الموت ... فاخرجنى من قبرى.
براى رجعت دو حكمت و فلسفه ذكر كرده اند:
1 ـ تكميل حلقه ى تكاملى مؤمنان خالص و چشيدن كيفر دنيوى كافران محض.
2 ـ نشانه ى عظمت خدا و مسأله ى رستاخيز براى انسانها تا با مشاهده ى آن به اوج معنوى و ايمان برسند.
/انتهاي پيام/