لشکري هم شهيد شد

خبر شهادت امیر خلبان لشکری را که شنیدم خیلی دلم سوخت، با اینکه تا به حال نه او را از نزدیک دیده ام و نه اطلاعات خاصی از او دارم. با خودم فکر می کردم، لشکری بعد از 18 سال اسارت وقتی به کشور بازگشت، در آن بحبوحه سالهای 77 و 78، با خود چه فکری می کرد؟ خودمان را بگذاریم جای او. 18 سال اسیر باشی و بعد از اینکه آزاد شدی بیایی و ببینی مملکتی که آن همه زجر برایش کشیدی، چنین دولتی اداره اش می کند!

نمی دانم در این ده یازده سالی که برگشته بود، چگونه بود، انگشت به دهان از تعجب، یا کنار آمده بود با این وضعیت، اما….

بالاخره او هم شهید شد و به رفقایش پیوست. اما می ترسم از روزی که متوسلیان بیاید و از قلب فضای کشور دق کند./انتهاي پيام/