گرماي سلاح سرد گرماي سلاح سرد
پاتوق شیشه ای- حتما شما هم شنيدهايد که هر کدام از ما در قبال اين جامعه و فرداي آن، مسئوليم و هر کداممان، هر کاري از دستمان برميآيد بايد بکنيم و از اين جور حرفهاي حساب. اين طور وقتها اغلب به کارهاي بزرگي فکر ميکردم که براي انجامش، يا زمان خيلي زيادي لازم بود، يا نيروهاي زيادي لازم داشت، يا پول کلان ميخواست، يا بالاخره دردسرهاي بزرگي داشت.
بعد کمکم کارهاي تأثيرگذار کوچکتر هم به چشمم آمد؛ تا اينکه کتاب «دا» را خواندم. «دا» که خاطرات سيده زهرا حسيني است از روزهاي مقاومت و فعاليتهاي او در خرمشهر و چند جاي ديگر، کتاب بسيار دلنشين و جذاب و پر از آموختنيهاي فراوان است. ناگفتههاي جنگ که توي اين کتاب آمده، آنقدر تأملبرانگيز و البته تأثربرانگيز است که مدتها هر خوانندهاي را به خودش مشغول ميکند.
اين کتاب که به گفتهي ناشرش، در مدت 8 ماه، 55 بار تجديد چاپ شده است، به همت و قلم شيواي يک نويسندهي زن نوشته شده است. سيده اعظم حسيني در مقدمهي کتاب، توضيح ميدهد که اين اثر، حاصل 6 سال تلاش است و گاهي به خاطر وضعيت نامناسب جسمي و روحي راوي، در کار وقفههاي چند ماهه ميافتاده است. با اين حال، بعد از 6 سال تلاش، حاصل کار، چنين اثر عظيمي ميشود که همهي خوانندگان را به تحسين و حيرت وا ميدارد.
از عظمت کارها و فعاليتها و روح سرسخت راوي که بگذريم، موفقيت نويسنده در خلق چنين اثر گرانبهايي قابل تحسين و تقدير زياد است. نويسنده با بازگو کردن مصائب و مشکلات، و بيان فعاليتها و رشادت و مظلوميت اهالي خرمشهر و رزمندگان، پل ارتباط ميان نسل مجاهد با نسل ما و نسلهاي آتي را چنان محکم بنا کرده که سالهاي سال ماندگار خواهد ماند؛ و به خاطر بيان شيوا و ملموس او از وقايع، تأثير عميق خود را بر ذهن خوانندگان خواهد گذاشت. سيده اعظم حسيني حتي اگر مانند مردان در جبهه، تفنگ به دست نگرفته باشد، با قلمش در خط اول مبارزات، اگر بيشتر از رزمندگان در حفظ مرزهاي عبادي و جغرافيايي کشور سهيم نباشد، سهمش کمتر از آنان هم نخواهد بود.
نويسنده برپايه پيگيريها و پشتکار مداوم خود، و به مدد قلم توانايش، با امکاناتي اندک، دين خود را به جامعهي امروز و فردا ادا کرده است... حالا بيشتر از هر زماني ميدانم که قلم، هر چند ابزاري کوچک است، اما ميتواند خالق خدمات بزرگ و مکتوباتي چنين تأثيرگذار باشد./انتهای پیام/