آماده باش لشکر شیاطین در برابر استغفار یک مومن
وَ الَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَه أَوْ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَ مَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصرِّواْ عَلىَ مَا فَعَلُواْ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ(آلعمران/135)
ترجمه: و آنها كه وقتى مرتكب عمل زشتى شوند، يا به خود ستم كنند، به ياد خدا مىافتند و براى گناهان خود، طلب آمرزش مىكنند (و كيست جز خدا كه گناهان را ببخشد؟) و بر گناه، اصرار نمىورزند، با اينكه مىدانند.
در كتاب (امالى صدوق) از امام صادق (ع) حديثى پر معنى نقل شده كه خلاصه آن چنين است:
هنگامى كه آيه فوق نازل شد و گناهكاران توبهكار را به آمرزش الهى نويد داد؛ ابليس سخت ناراحت شد، و تمام ياران خود را با صداى بلند به تشكيل انجمنى دعوت كرد آنها از وى علت اين دعوت را پرسيدند، او از نزول اين آيه اظهار نگرانى كرد، يكى از ياران او گفت: من با دعوت انسانها به اين گناه و آن گناه تاثير اين آيه را خنثى ميكنم، ابليس پيشنهاد او را نپذيرفت، ديگرى نيز پيشنهادى شبيه آن كرد كه آن هم پذيرفته نشد، در اين ميان شيطانى كهنه كار بنام (وسواس خناس)! گفت من مشكل را حل ميكنم، ابليس پرسيد: از چه راه؟ گفت: فرزندان آدم را با وعدهها و آرزوها آلوده به گناه مىكنم، و هنگامى كه مرتكب گناهى شدند ياد خدا و بازگشت به سوى او را از خاطر آنها مىبرم، ابليس گفت راه همين است، و اين ماموريت را تا پايان دنيا بر عهده او گذاشت.
روشن است كه فراموشكارى نتيجه سهلانگارى و وسوسههاى شيطانى است، و تنها كسانى گرفتار آن مىشوند كه خود را در برابر او تسليم كنند، و به اصطلاح با وسواس خناس همكارى نزديك نمايند! ولى انسانهاي بيدار و با ايمان كاملا مراقبند كه هرگاه خطايى از آنها سرزد در نخستين فرصت آثار آن را با آب توبه و استغفار از دل و جان خود بشويند و دريچههاى قلب خود را بروى شيطان و لشكر او ببندند كه آنها از درهاى بسته قلب وارد نمىشوند./انتهاي پيام/