خنده و گريه دو روي يك سكهاند!
گريه اقسام گوناگوني دارد:
گريه بر كاستيهاي مادي و معنوي، گريه از ترس مجازات دنيايي و آخرتي، گريه از دوري و هجران محبوب، گريه بر ناتوانان و ستمديدگان، گريه شوق و براي گرفتن حاجت.
گريه نيز از رفتارهايي است كه شرع برخي از اقسام آن را نكوهيده و برخي ديگر را ستوده است.
گريه نكن
گريه بر كاستيهاي مادي، و بر فراق دنيا و شوق وصال آن همه و همه از عشق و علاقه وافر انسان به دنيا حكايت دارد. گريستن براي دنيا به اندازهاي بي ارزش است كه اگر در نماز رخ دهد موجب بطلان عبادت است و پيامد خواري، كوچكي و ذلت انسان را در پي خواهد داشت. راه درمان اين گريه كوشش در ضعيف ساختن علاقه شديد به دنيا است؛ انديشه در بيدوامي مال دنيا، از ميل انسان به دنيا ميكاهد و او را از گريه بر كاستيهاي مادي دور ميسازد.
خنده و گريه عشاق زجاي ديگر است
گريه از خوف و خشيت الهي، پيامدهاي زيبا و سودمندي براي گريه كننده دارد كه عبارتند از:
1- روشنايي دل، گريه دل گنهكار را روشنايي بخشيده، از تاريكي بيرون مي آورد.
2- نگهداري از بازگشت به گناه
3- كليد رحمت، آنچه انسان را از رحمت خدا دور ميكند، گناه و تباهكاري خود اوست. گناه موجب نزول بلا، مصيبت، سختي و گرفتاري ميشود و بازگشت از آن، رحمت را فرو ميآورد و گريه، كليد بازگشايي در آن است. از اميرمومنان(ع) نقل شده: (گريه از ترس خدا، كليد رحمت حق تعالي است).
4- آمرزش گناهان، گريه ا زترس خدا، موجب پاك شدن نامه عمل انسان از گناهاني كه مرتكب شده نيز ميشود. امام علي(ع) ميفرمايد: (گريه بنده از ترس خدا، گناهانش را پاك كند).
گريه براي مصائب اهلبيت(ع) از اقسام ستوده گريه است كه شفارش بسيار به آن شده است تا جايي كه اميرمومنان(ع) در وصف شيعيان ميفرمايد: (به سبب شادي ما، شاد شده، و براي غم ما، اندوهگين ميشوند). با توجه به مطالب فوق براي انساني كه طالب بندگي خداوند است سزاوار ميباشد كه در غم و اندوه و گريه خود دقت كند و آن را در مسير ستايش شده قرار دهد./انتهاي پيام/