احمدينژاد مقصر است يا مجلس؟
پاتوق شیشه ای- بررسي كابينه و راي اعتماد به وزراي پيشنهادي رييسجمهور، حق طبيعي و قانوني نمايندگان مجلس است. بنابراين كسي نميتواند با اين حق نمايندگان مخالفت كند، اما گاهي اوقات به همه آنچيزي كه توسط نمايندگان مجلس در مخالفت با يك وزير و يا يك كابينه ايراد ميشود، نميشود گفت «بررسي كابينه».
من با بخشي از حرفهاي آقايان مطهري و توكلي در خصوص نقد دولت مخالفم و معتقدم كه اين سخنان هيچ كمكي به بررسي كابينه و يا نقد دولت و عملكرد رييسجمهور نميكند. به عنوان مثال اين جمله مطهري به احمدينژاد كه «تو بايد بين ولايت مشايي و ولايت فقيه، يكي را انتخاب كني» كاملا معلوم است كه هرگز اين جمله و اين سخن، نتيجهاي را در پي نخواهد داشت، حتي اگر واقعا باور داشته باشيم كه احمدينژاد تحت تاثير و نفوذ اسفنديار رحيم مشايي قرار دارد!
رهبر معظم انقلاب هم در ديدار چند روز قبل با دانشجويان به اين مساله اشاره كرده بودند كه بعضي مواقع، نوع برخورد و موضعگيري ما و بيان علني مخالفتها، هيچ كمكي به حل مشكل نميكند.
از سوي ديگر من همه اشتباهات را هم متوجه نمايندگان مجلس و سران اصولگراي آن نميدانم. وجدانمان را قاضي كنيم و دست از تعصبات خود برداريم. باور كنيم كه رييسجمهور كشور ما هم در برابر مجلس و نمايندگان مردم، كم دچار اشتباه و خطا نشده است. مثلا در ماجراي تغيير ساعت كار ادارات در ماه مبارك رمضان، برخلاف قانون و نظر مجلس دست به كاري ميزند كه صداي اعتراض آنها را بلند ميكند (حتي مسئولان نيروي انتظامي هم از اين مساله شكايت دارند)
يا رفتار رييسجمهور در معرفي وزراي پيشنهادي به مجلس. يادتان هست كه آقاي احمدينژاد، براي اينكه حال نمايندگان مجلس را بگيرد و قدرت و محبوبيت مردمي خود را به رخ آنها بكشد، بجاي معرفي وزاري پيشنهادي خود به مجلس، با بياعتنايي تمام به نمايندگان، 6 نفر از وزراي خود را از طريق تلويزيون به مردم معرفي كرد؟
اين اقدام احمدينژاد براي مجلس آنقدر عجيب و تحقيرآميز بود كه صداوسيما قيد برنامه زنده بعدي او را زد، يعني همان برنامهاي كه قرار بود احمدينژاد بقيه وزراي پيشنهادي خود را هم به همان نحو سابق به مردم معرفي كند! البته همين مساله هم باعث شد كه تا ساعات پاياني آخرين روز مهلت قانوني معرفي كابينه، هيچ خبري از معرفي وزرا به مجلس نباشد. هرچند اين پايان مساله نبود و آقاي احمدينژاد فرداي آن روز حسابي از خجالت نمايندگان مجلس درآمد و آنها را در ميان مردم سنگ روي يخ كرد.
ممكن است دوستان متعصب آقاي رييسجمهور به اين مساله افتخار كنند و در جواب من بگويند كه نمايندگان مجلس حقشان بود كه چنين برخوردي با آنها شود و دست آقاي احمدينژاد هم درد نكند كه حال آنها را گرفت! مشكلي نيست، ولي من بجاي احساس خوشحالي از چنين اقدامي، ياد سخنان رهبر معظم انقلاب در مراسم تنفيذ ميافتم كه هم از دولت و هم از مجلس خواسته بودند كه با همدلي و همگرايي به دنبال حل مسائل باشند. دقت كنيد، هم از دولت و هم از مجلس. نه فقط از مجلس!
من بجاي خوشحالي از اقدام آقاي رييسجمهور، به اين مساله فكر ميكنم كه چرا بايد آقاي احمدينژاد، اولين كسي باشد كه اين نصيحت و اين همگرايي را ناديده ميگيرد و راه را براي عكسالعمل و اقدام متقابل نمايندگان مجلس هموار ميكند؟
فراموش نكنيم كه يك زماني آرزوي ما اين بود كه تنها يك نمايندهي اصولگرا به مجلس وارد شود. در مجلس ششم، آنقدر وضعيت عجيب بود كه تنها بخاطر ورود آقاي حدادعادل از تهران خوشحال شده بوديم. حال چرا بايد با نمايندگان اصولگرايي كه اكثريت مجلس را هم تشكيل ميدهند، اينگونه برخورد شود؟ و كاري كنيم كه سران اصولگراي مجلس به اين شدت با كابينه رييسجمهور مخالفت بكنند؟
علاوه بر اين، آينده را هم در نظر بگيريم. رفتار و كردار امروز ما، شايد سرلوحه اقدامات غيرقانوني مسئولان آينده كشور شود. چه بخواهيم و چه نه، اين 4 سال رياست جمهوري آقاي احمدينژاد هم مثل 4 سال گذشته ايشان تمام ميشود. 8 سال رياست جمهوري آقاي رحيم مشايي هم نوش جان ايشان. اما فرض كنيد كه 12 سال ديگر رييسجمهوري اصلاحطلب و يا اصلا لائيك در برابر مجلس اصولگرا قرار بگيرد و با اقداماتي مشابه اين، با نمايندگان مجلس برخورد كند. آنوقت اگر ما از او بپرسيم كه آقاي رييس جمهور! چرا با مجلس و نمايندگان آن اينگونه برخورد ميكنيد و او جواب بدهد كه 12 سال پيش، رييس جمهور اصولگراي شما همين كار را كرد و نتيجه گرفت؛ آنروز جواب ما براي حل اين مشكل چه خواهد بود؟!
پينوشت: بعضي دوستان اصرار دارند اين توهم را به ديگران هم سرايت بدهند كه نمايندگان اصولگراي مجلس بخاطر لجبازي با احمدينژاد، اين همه با او و دولت مخالفت ميكنند. اما اين توهم زماني از بين ميرود كه ميبينيم علي مطهري در دفاع از دانشجو حرف ميزند و زاكاني كه روز اول موافق دو وزير بود، در مخالفت با وزير راه حرف ميزند./انتهای پیام/