چرا «بسم الله الرحمن الرحيم» بزرگترين آيه قرآن است؟

در روايت از بسمله به عنوان برترين و بزرگترين آيه قرآن نام برده شده است. علت اين مسئله اين است که:

- بسمله به صورت رمز گونه حاوي تمام مطالب قرآن است زيرا آيات قرآني شامل مباحث ذيل است:

اصول اعتقادي، ذکر نعمتهاي معنوي و مادي، ولايت ائمه معصومين(ع)، احکام شرعي، فضايل انساني، راههاي خودسازي و کسب معرفت، تمثيلهاي مختلف براي رسايي بيان(اعم از قصهها و مثلها)، نامهاي خداوند، شناخت و نحوه برخورد با مومنين، منافقين و کفار.

- اصول اعتقادي در قرآن به صورت خلاصه ذکر شده است با اين توضيح که: (الله) يعني ذاتي که داراي همه صفات جمالي و کمالي است و اين يعني توحيد. و از طرفي رحمان و رحيم بودن خداوند به معناي عدالت اوست به معناي اين است که به هر کس به اندازه نيازش رحمت فرود مي‌آورد و پاداش خوبيها و بديها را به درستي عطا مي‌کند. عدالت مبناي نبوت، امامت و معاد است. زيرا فرستادن پيامبران و در پي آن معرفي جانشينان آنان نياز اصلي بشر است و در قيامت هر کسي جزاي کارهاي خود را مي‌بيند.

- نعمت هاي مادي خداوند مظهر رحمانيت او و نعمتهاي معنوي مظهر رحيميتش مي‌باشد. زيرا رحمان يعني داراي رحمتي گسترده و رحيم يعني منشأ رحمتي با دوام. نعمتهاي مادي شامل همه صنف از موجودات و همه انسانها اعم از مومن و کافر مي‌شود ولي دوام ندارد ولي نعمتهاي معنوي هرچند اختصاص به مومنين دارد تا ابديت ثابت و دوام دارد.

- ولايت ائمه معصومين(ع) در بسياري از آيات قرآن چه به صورت صريح و چه به صورت اشاره آمده است طبق روايات باء بسمله اشاره به ولايت دارد.

- ذکر احکام شرعي رفع نياز هدايتي بشر است و اين مشمول رحمت رحماني خداوند مي‌باشد. وقتي ثابت شد خداوند به همه نيازها توجه دارد طبيعتا انسان به دنبال آياتي که بايدها و نبايدها، رضايتها و سخطهاي خداوند را (که همان احکام شرعي باشد) توضيح داده است مي‌رود.

- فضايل انساني تماما به اصل مهرباني بر مي‌گردد. کسي که مهربان باشد ديگر خلقيات انساني در او شکل گرفته و رشد مي‌کند. در بسمله تنها دو صفت از ميان صدها صفت خداوند انتخاب شده است که اين دو از يک ريشه مشتق شده و شکل گرفته‌اند و آن رحمت و مهرباني است.

- دقت در مفاهيم بسمله و کشف رموز آن مسير معرفت نسبت به ذات ربوبي را بسيار هموار مي‌نمايد.

- آن چه از تمثيلهاي قرآن که در آيات مختلف به صورت قصههاي انبيا(ع) و يا مثلها ذکر شده است همه مظاهر اسماء خداوند است.

- در قرآن 127 نام خداوند ذکر شده است، نامهايي که آينه هزار و يک نام نيکوي خداوند مي‌باشد. همه اين نامها توضيح نام رحمن و رحيم است./انتهاي پيام/