حسودم!
حسد و ضررهاي آن
معناي حسد
حسد آن است که انسان آرزوي از بين رفتن نعمت از ديگري را داشته باشد.
اقسام حسد
1- انسان آرزو کند که نعمت از ديگري زائل شود گرچه به خودش هم نفعي نرسد و اين بدترين مراحل حسد است.
2- انسان آرزو کتد نعمت از ديگري گرفته شود و به خودش برگردد.
3- گاهي انسان زوال نعمت را از ديگري نميخواهد بلکه براي خودش مانند آن را طلب ميکند ولي چون به آن نميرسد آرزوي زوال او را پيدا ميکند و چه بسا در صورت پيدا کردن قدرت صاحب آن نعمت را نيز از بين ببرد.
4- فقط قلبا خوشحال باشد که نعمت از ديگري گرفته شده ولي بر نفس خويش خشمگين است و خود را سرزنش ميکند.
نشانههاي حسود
بديهي است که هر کس خود را بهتر ميشناسد و افکار و روش خود را بهتر درک ميکند.
از امام صادق(ع) روايت است که لقمان به فرزندش چنين فرمود: براي کسي که حسد ميورزد سه علامت است:
1- زماني که شخص مورد نظر که به او حسادت ميورزد نيست، غيبت او را ميکند، 2- وقتي که آن شخص حضور داشته باشد، تملق ميکند، 3- در وقت گرفتاري ديگران شماتت ميکند و خوشحال ميشود. و از ديگر نشانههاي حسود آن است كه خود را به مظلوميت مىزند و بعد حسادت را آشكار مىسازد.
زيانهاي حسد
حسد سرچشمه بسياري از مفاسد فردي و اجتماعي است.
الف: ميتوان گفت حسد انگيزه قسمتي از جناياتي است که در دنيا صورت ميگيرد و اگر عوامل و علل اصلي قتلها، دزديها، تجاوزها و مانند آنها را بررسي کنيم خواهيم ديد که قسمت قابل توجهي از آنها از حسد مايه ميگيرد و شايد به خاطر همين است که آن را به شرارهاي از آتش تشبيه کردهاند که ميتواند موجوديت حسود و جامعهاي که در آن زندگي ميکند را به خطر بيندازد، در روايت است که نزديک است که حسد سرنوشت و مقدرات انسان را عوض کند.
ب: حسود تمام يا بيشتر نيرو و انرژي بدني و فکري خود را که بايد در راه پيشرفت اهداف فردي و اجتماعي به کار بگيرد در مسير نابودي و ويران کردن آنچه هست صرف ميکند و از اين رو، هم سرمايههاي وجود خود را از بين برده و هم سرمايههاي اجتماعي را نابود ميکند.
تا بخل و حسادت به جهان راهبر است آزاده ذليل و راستگو در خطر است
ج: علاوه بر اينها حسد اثرات نامطلوبي روي جسم و سلامت انسان ميگذارد و افراد حسود معمولا افرادي رنجور و از نظر اعصاب و دستگاههاي مختلف بدن غالبا ناراحت و بيمارند زيرا امروزه اين حقيقت مسلم شده که بيماريهاي جسماني در بسياري از موارد عامل رواني دارد. امام صادق(ع) فرمودند: حسود نبايد انتظار آرامش قلب داشته باشد.
اميرالمومنين(ع) ميفرمايد: تندرستي از کمي حسد است و عجيب است که حسودان از سلامت جسم خود به کلي غافلند.
د: حسد باعث از بين رفتن دين انسان ميشود يعني انسان به واسطه حسد کارهايي را انجام ميدهد که باعث از بين رفتن دينش ميگردد و از اينکه نعمتي را خداوند به فردي داده، دشمن خداوند يا آن نعمت ميشود و سرانجام سر از کفر در ميآورد، چنانکه قابيل کافر گرديد. رسول اكرم(ص) فرموده: حسد كردار نيك انسان را ميخورد آنچنان كه آتش هيزم را ميخورد.
اسباب حسد کدام است؟
1- گاهي خبايث باطن و کوري دل سبب ميشود که انسان نتواند به بندگان خدا (که داراي نعمت هستند) بنگرد، امام صادق(ع) ميفرمايد: حسد و بدخواهي از تاريکي قلب و کوري دل است که از انکار نعمتهاي خدا در افراد ريشه ميگيرد و اين دو، دو بال کفر هستند.
2- دشمني بين افراد به تدريج سبب حسد ميشود.
3- گاهي حب رياست و حب جاه و تکبر و عجب، سبب حسد ميشود.
راه درمان حسد
1- حسود بايد ضررهاي فردي، اجتماعي و آخرتي آن را در نظر داشته باشد و با يادآوري آنها خود را نجات دهد.
2- درصدد معالجه آن از نظر عملي برآمده و با رياضت حسد را از قلب زائل کند.
3- انسان قدري فکر کند آيا با حسد ورزيدن ميتوان نعمت را از ديگري بگيرد در حالي که آنچه را خداوند براي کسي مقدر فرموده، به او نخواهد رسيد.
4- با درخواست از خداوند و دعا و توسل به اهل بيت(ع) خواهان پاک شدن قلب و روحش از اين رذيله خطرناک باشد.
منابع
_ ارشاد القلوب
_ ايمان و کفر
_ تکامل در پرتو اخلاق
/انتهاي پيام/