شوخي پيامبر(ص)
يكي از ياران امام صادق(ع) (حسينبنزيد) ميگويد: از امام سوال كردم، آيا رسول خدا(ص) هرگز با كسى شوخى مىكرد؟
امام(ع) فرمود: خداوند او را به داشتن خلقى بزرگ ستوده است، در همه پيامبرانى كه خداوند برانگيخت نوعى خشونت و گرفتگى وجود داشت، ولى مهر و رأفت آن حضرت به امتش اين بود كه با آنان شوخى مىكرد تا مبادا عظمتش چندان در آنان تأثير كند كه نتوانند به او نگاه كنند!
جدم على(ع) فرمود: هرگاه رسول خدا(ص) يكى از يارانش را غمگين مىديد با شوخى كردن دل او را شاد مىساخت. آن حضرت مىفرمود: خداوند كسى را كه با ترشرويى با برادرانش ديدار كند دشمن مىدارد.(ترجمه سنن النبي)
شوخي پيامبر(ص)
پيامبر(ص) به پيرزني از قبيله اشجع فرمود: اي اشجعيه! پيرزن داخل بهشت نمي شود.
بلال او را ديد كه گريه مي كند به پيامبر مطلب را عرض كرد پيامبر(ص) فرمود سياه نيز داخل نمي شود هر دو نشستند و مشغول گريه شدند.
عباس آنان را ديد و به پيامبر(ص) مطلب را عرض كرد. حضرت فرمود: پيرمرد نيز داخل نمي شود.
سپس حضرت آنان را فراخواند و آنان را دلداري داد و فرمود: خداوند آنان را به بهترين شكل در روز قيامت در مي آورد و داخل بهشت مي شوند به صورت جوانان نوراني، و فرمود: اهل بهشت جوانان زيبا هستند.(بحار الانوار 16/295)/انتهاي پيام/