امير مردان

کانون خانواده را تا بدانجا محترم مي‏شمرد که در نامه‏اي به رفاعه نوشت: مبادا درباره طلاق سخني بگويي!

هر چه را که باعث گرمي اين نهاد شود، تشويق مي‏کرد، تا بدان حد که دانشمندان اسلامي «غذا خوردن مرد با همسرش» را مستحب برشمردند.

بي تبعيض، به مردان و زنان سفارش‏هايي مي‏کرد تا آسمان زندگي شان همواره آبي و بي ابر کدورتي بماند.

پيش از هر چيز، اهميت همسر شايسته را به مردان گوشزد مي‏کرد.

مي فرمود: به کسي چيزي بهتر از همسر شايسته داده نشد، [همسري که] هرگاه شوهرش او را ببيند، شادمان شود؛ و هر زمان که شوهرش درکنارش نباشد، [اموال و شخصيت] او را حفظ مي‏کند.

همسر همدل را يکي از دو عامل آرامش رواني مي‏دانست.

به مردي که نزدش شتافته بود و از همسرش شکايت مي‏کرد، فرمود: در تمام حالت‏ها با همسرت سازگاري کن و به نيکي معاشرت نما؛ تا زندگي ات با صفا شود.

از مردان مي‏خواست بهترين همسر براي خانم‏هايشان باشند.

مي فرمود: بهترين شما کسي است که براي همسرش بهترين باشد؛ و من براي خانواده‏ام بهترينم.

خود چنان همسر نمونه‏اي بود که وقتي رسول گرامي از دخترش پرسيد:

همسرت را چگونه يافتي؟

حضرت فاطمه (عليهاالسلام) پاسخ داد: خوب [يا بهترين] شوهر است.

به مردان فرمان مي‏داد: لباس‏هايتان را بشوييد؛ موهايتان را اصلاح کنيد؛ مسواک بزنيد؛ خود را بياراييد؛ پاکيزه باشيد. بني اسرائيل چنين نکردند و در نتيجه، زنانشان آلوده دامن شدند.

هر مردي همسرش را با زبانش بيازارد، خداوند والا نه سخني از او مي‏پذيرد، و نه عدالت ورزي‏اش را، و نه نيکوکاري‏اش را تا همسرش را خرسند کند؛ گرچه روزها روزه گيرد و شب‏ها به نماز ايستد و برده‏ها آزاد کند... و [چنين مردي] از نخستين افرادي است که وارد دوزخ مي‏شود.

و همچنين مي فرمود: آگاه باشيد! هر مردي بداخلاقي همسرش را تاب بياورد، خداوند پاداش سپاسگزاران را به وي عطا خواهد کرد.

منبع: پرسمان

/انتهاي پيام/