قدرداني از کار خوب!

گدايي نزد پيامبر(ص) آمد و دست نياز به سوي حضرت دراز کرد. آن هنگام رسول خدا(ص) مالي نداشت تا حاجت مرد نيازمند را برآورده سازد. براي همين به اصحاب خود فرمود: (آيا کسي مي‌تواند به من قرض بدهد؟).

مردي از انصار به پاخاست و گفت: من مي‌توانم، اي رسول خدا.

حضرت به انصاري فرمود: به اين نيازمند چهار بار خرما بده.

مرد انصاري نيز فرمان پيامبر(ص) را اجرا کرد و از خرماهاي خود چهار بار شتر به مرد نيازمند داد و او را با دستي پر و دلي شاد روانه خانه و کاشانه‌اش ساخت.

پس از مدتي، مرد انصاري خدمت پيامبر(ص) رسيد و قرض خود را طلب کرد. حضرت فرمود: ان شاء الله خواهم داد.

مدتي ديگر گذشت و مرد انصاري براي گرفتن طلبش دوباره نزد پيامبر(ص) آمد؛ رسول خدا(ص) اين بار هم فرمود: ان شاء الله خواهم داد.

چند روز بعد، مرد انصاري براي گرفتن طلبش باز خدمت رسول خدا(ص) رسيد. پيامبر(ص) اين بار هم فرمود: ان شاء الله خواهم داد.

مرد انصاري که ديگر کاسه صبرش لبريز شده بود، با لحني گلايه آميز عرض کرد: اي رسول خدا! شما مدام مي‌گوييد ان شاء الله خواهم داد.

رسول خدا(ص) از اين سخن خنده‌اش گرفت و سپس فرمود: آيا کسي مي‌تواند به من قرض بدهد؟

مردي به پا خاست و عرض کرد: من مي‌توانم، اي رسول خدا.  

_ چقدر مي‌تواني؟
_ هر قدر شما بخواهيد.
_ پس به اين مرد، هشت بار خرما بده.

مرد انصاري که فقط چهار بار خرما به پيامبر(ص) قرض داده بود با تعجب فراوان گفت: اي رسول خدا! حق من فقط چهار بار خرما بوده.

پيامبر(ص) هم مهربانانه فرمود: و چهار بار ديگر.
و از کار خوب مرد انصاري، با پاداشي بهتر قدرداني کرد.(بحارالانوار، ج16)

نکته‌ها

1- کمک به نيازمندان چنان اهميت دارد که پيامبر(ص)، براي اين کار حتي حاضر بود قرض بگيرد.

2- رسول خدا(ص) از گلايه دوستانه مرد انصاري نه تنها برآشفته نشد؛ بلکه با لبخندي محبت آميز، به برطرف ساختن سوء تفاهم پرداخت.

3- گفتن (ان شاء الله) يکي از آداب گفتاري در سيره رسول خدا(ص) بوده است که در ماجراي مذکور به روشني نمايان است. اين ذکر در فرهنگ اسلامي به کلمه (استثناء) معروف است و گفتن آن مستحب است.

4- مستحب است که هنگام پس دادن قرض، چيزي هم به قرض دهنده، هديه دهند. در اين ماجرا رسول خدا(ص) ضمن عمل به اين مستحب، مرد انصاري را براي انجام کارهاي خوب، تشويق کرد.

منبع: حکايتهايي از لبخند معصومين(ع) /انتهاي پيام/