دشمن از چه راهي وارد دانشگاه خواهد شد؟

گروه انديشه: دانشگاه ها از زمان تاسيس تا کنون قلب تپنده و منشا بسياري از تحولات سياسي، اجتماعي و فرهنگي جوامع بوده اند. اگر دانشگاه رو به رخوت و سستي و غرب زدگي نهاد بالتبع جامعه نيز همين مسير را خواهد پيمود.

شکي نيست که از دلايل عمده انحطاط يا پيشرفت جوامع، دانشگاه ها و مراکز علمي است؛ اگر دانشگاه خودباوري و استکبار و استبداد ستيزي را سرلوحه خود قرار دهد و آگاهي و بصيرت و بينش صحيح را به عنوان راهنماي کار خود انتخاب کند به موازات آن جامعه نيز چنين گرايشي خواهد يافت.  

موقعيت ايدئولوژي و شرايط سياسي، جغرافيايي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران به گونه ايست که جريان قدرت هاي برتري طلب جهاني (استکبار) پيشرفت و اعتلاي آن را در سطح جهاني، منطقه اي و حتي داخلي در تقابل با منافع خود مي دانند؛ به واقع اين کشورها سناريويي را در معادلات منطقه اي چيده اند که نتيجه آن برد – باخت و به اصطلاح «حاصل جمع جبري صفر» خواهد بود.

تحولات انتخابات و حوادث پس از آن فرصتي را براي اين جريان (استکبار) به وجود آورده است تا علاوه بر فشار خارجي، به فضاي داخلي نيز چشم داشته باشد.

اکنون با گذشت چهار ماه از حوادث پس از انتخابات و ناآرامي ها، خطرات و جنجال ها چه دفع و يا چه رفع شده باشند، جامعه در حال بازگشت به آرامش است؛ آرامشي که يقينا خواسته دشمنان خارجي نيست و به همين دليل از هر روزنه اي براي ايجاد شکاف، تشنج و بي اعتمادي و از هر «جرياني» براي شکل گيري «بحران» نهايت استفاده را مي کنند.

در اين موقعيت زماني، دانشگاه با توجه به موقعيت، پتانسيل و تاثيرگذاري خود بيش از هر نهاد ديگري چشم طمع دشمن خارجي و مزدوران داخلي را به سوي خود معطوف کرده است.

ايجاد درگيري و اغتشاش و به تعطيلي کشاندن دانشگاه ها و به تبع آن کشاندن ناآرامي ها به جامعه و در نهايت ايجاد دلسردي و رخوت در ملت که منجر به تضعيف حاکميت مي شود، خواسته دشمنان خارجي و ايادي داخلي آنهاست.

رهبر معظم انقلاب، حضرت آيت الله خامنه اي با احساس اين خطر، در سخنراني ماه رمضان خود در جمع دانشجويان مي فرمايند: «مبادا دانشگاه تحت تاثير قرار گيرد، مبادا کارهاي علمي دانشگاه متزلزل شود، مبادا آزمايشگاه هاي ما، کلاس هاي ما و مراکز تحقيقاتي ما دچار آسيب شود، دشمن ها دوست مي دارند دانشگاه ما يک مدتي لااقل دچار تعطيلي و شبهه و اختلافات گوناگون باشد.» 

گرچه در بادي امر تصور اين نکته که دانشجو و تشکل ها و جريان هاي دانشجويي خودخواسته دست ياري به نيروهاي خارجي دهند بسيار دور از ذهن است، اما بايد گفت علاوه بر «گروه هاي پيوند» يعني همان گروه هايي که مقام معظم رهبري از آنان به عنوان «صحنه گردانان داخلي دشمن» ياد مي کنند و خودخواسته و دانسته در راستاي اهداف دشمن حرکت مي نمايند، بسياري از گروه هاي دانشجويي ناخواسته و از روي ناآگاهي در مسير و يا بهتر بگوييم در دام آنان قرار مي گيرند و به اين ترتيب دشمن، خود را در قالب خواسته هاي صنفي و قوميتي و گاه مذهبي در لواي نشريات دانشجويي و تشکل هاي منتقد به دانشگاه وارد، و از اين طريق اهداف خود را پيگيري مي کند.

گمان مي رود دشمن برنامه وسيعي را براي اول مهر و بازگشايي دانشگاه ها در نظر گرفته است و بنا به فرمايش رهبر معظم انقلاب «اينها [دشمنان] نااميد نيستند دارند دنبال مي کنند قضايا را، به اين زودي هم زمين نمي گذارند.»

دشمن از حد اقل هشت طريق زير وارد دانشگاه خواهد شد: 

1- گروه هاي پيوند و ايادي مستقيم و خودخواسته داخلي  

2- تشکل هاي منتقد و ناراضي

3- نشريات دانشجويي

4- مسائل و مشکلات صنفي دانشجويي

5- کانون هاي مختلف دانشگاه

6- مسائل و اختلافات قوميتي و مذهبي

7- نفوذ در ميان استادان

8- توجه و سرمايه گذاري و جذب نيرو از ميان دانشجويان ورودي جديد

در ابتدا بايد اين نکته روشن شود که منظور ما از اينکه مثلا دشمن از طريق نشريات دانشجويي و يا کانون هاي مختلف وارد دانشگاه مي شود اين نيست که نشريات و يا کانون ها به ميل و اراده و بينش تمام به سوي بيگانه کشيده مي شوند و يا اينکه بايد براي مقابله با اين جريان، نشريات را اساسا تعطيل و کانون هاي مختلف را منحل کرد، بلکه منظور، حرکت با دانش و آگاهي بيش از پيش و جلوگيري از سوءاستفاده دشمن است.

در ادامه به شرح مختصر مهمترين موارد هشتگانه مي پردازيم. 

- گروه هاي پيوند و ايادي داخلي؛ مهمترين و نامحسوس ترين و در عين حال مهلکترين مورد، همين جريان است؛ همين گروه است که مقام معظم رهبري در موردشان مي فرمايند: «صحنه گرداناني را دارند و صحنه گرداناني را نيز پيدا خواهند کرد.» کساني که در مقابل پول، بورس تحصيلي، پناهندگي سياسي، وعده هاي واهي و شستشوي مغزي تن به خبرچيني و زمينه سازي اجراي نسخه هاي خارجي مي دهند.

معرفي سريع اين افراد و جريان ها به مسئولان ذي ربط وظيفه شرعي، اخلاقي و اسلامي تک تک دانشجويان است.

چه بسا دلسوزي براي اين افراد و جلوگيري نکردن از فعاليت آنها مي تواند فجايع زيادي را براي همه طيف هاي سياسي و جامعه دانشگاهي به بار آورد؛ اين جريان هيچ ابايي از جاسوسي، تخريب و حتي بمب گذاري ندارد. 

- تشکل هاي منتقد و ناراضي؛ در اکثر دانشگاه ها جريان ها و تشکل هاي منتقد و ناراضي وجود دارد که با قبول اصل نظام و قانون اساسي به فعاليت قانوني خود ادامه مي دهند، بنابراين مسئولان اين گروه ها بايد با پرهيز از جنجال آفريني و اقدامات احساسي، مراقب تحرکات دشمن - که شايد در ظاهر خيرخواهانه نيز باشد - باشند و از نفوذ دشمن به بدنه خود تا حد امکان جلوگيري کنند. 

اين تشکل ها به واسطه نگاه نقادانه به دولت، طبيعتا پتانسيل بيشتري براي افتادن در دام جريان هاي منحرف و غوغاسالار را دارند.

اين تشکل هاي دانشجويي بايد در اين برهه زماني نظارت خود را بر اعضا افزايش داده و مانع استحاله و تغيير هويت خود شوند.

- نشريات دانشجويي؛ در حال حاضر نشريات دانشجويي در زمينه هاي مختلف با تيراژ و تعداد زيادي در سطح دانشگاه ها در حال انتشار هستند.

اساسنامه نشريات دانشجويي شرايط بسيار راحتي را براي کسب مجوز اين گونه نشريات پيش بيني کرده که شامل گذراندن تعداد معين و نسبتا کمي از واحدهاي درسي و عدم سوءسابقه انضباطي است.

نشريات دانشجويي تاثير زيادي بر افکار و نگاه دانشجويان دارند؛ چه بسا يک گروه با کسب مجوز نشريات متعدد با نام هاي گوناگون يک انديشه را با قلم هاي مختلف گسترش مي دهند و چنين القا مي کنند که اين انديشه تمام دانشجويان است.

خطر هنگامي بروز مي کند که دشمن آنچه را که مدنظر دارد از زبان دانشجويان و از طريق نشريات دانشجويي بيان کند و مسلما مخاطبان نيز حرف آنها را راحت تر مي پذيرند. 

گاه اتفاق مي افتد که بر اثر غفلت مديران مسئول اين نشريات، همه مطالب، صفحه آرايي و حتي افزايش تيراژ در خارج از دانشگاه تهيه، و «به نام دانشجو» در دانشگاه توزيع مي شود، بنابراين در اين شرايط حساس هم مسئولان فرهنگي و هم مسئولان اين نشريات بايد هوشياري و نظارت خود را افزايش دهند. 

- مسائل و مشکلات صنفي؛ شوراي صنفي دانشکده ها و دانشگاه ها که محل مناسبي براي بيان خواسته ها و مشکلات صنفي دانشجويان است متاسفانه در اين چند سال پتانسيل بالايي را براي نفوذ عناصر ناصادق و ايجاد بحران، از خود نشان داده است.

گاه اتفاق مي افتد که از يک مشکل کوچک صنفي که با يک گفت و گوي منطقي و ساده رفع شدني است، بلوايي درست مي شود و دشمن از آن چنان سوءاستفاده مي کند که تصور آن در ابتداي کار ممکن نيست.

راه اندازي تحصن، نوشتن بيانيه هاي تحريک آميز و طرح خواسته هاي خارج از توان موجود مي تواند نقطه شروع مناسبي براي ايجاد اغتشاش شود که شوراهاي صنفي بشدت بايد از آن بپرهيزند و ضمنا از سياسي و حزبي کردن اين تشکل دانشجويي اجتناب کنند. 

بسيار پيش آمده است که به بهانه يک مشکل صنفي، جريان هاي منحرف نبض دانشگاه را به دست گرفته و به طرح شعارهاي سياسي پرداخته اند – در تحصن صنفي دانشگاه شيراز و اصفهان در سال 87 بيش از خواسته هاي صنفي، شعارهاي سياسي سر داده مي شد - 

به همين ترتيب چهار موضوع بعدي از جمله، رخنه و تلقين و سياه جلوه دادن شرايط به استادان دانشگاه با توجه و تاثير و نفوذي که استادان بر دانشجويان دارند نيز مي تواند محل توجه غوغاآفرينان باشد.

همچنين طرح مسائل قوميتي و مذهبي و ايجاد شکاف و درگيري ميان دانشجويان در استان هاي مختلف، خصوصا استان هاي ترک زبان و خوزستان و سيستان و بلوچستان و کردستان و همچنين نفوذ در ميان کانون هاي فرهنگي، علمي، هنري و ورزشي و تغيير ماهيت آنها و تبديل آنها به «گروه هاي پيوند» و همچنين سرمايه گذاري بر روي دانشجويان ورودي جديد که نگاه آرماني آنها بيشتر است و با جريانات دانشجويي آشنايي کمتري دارند از جمله راهکارهاي دشمن و ايادي داخلي آن براي نفوذ به دانشگاه و دستيابي به اهداف خود است که خنثي کردن آنها بصيرت، آگاهي، دشمن شناسي و زمان شناسي دانشجويان را مي طلبد.

الله کرم مشتاقي

/انتهاي پيام/