بالاترين نعمت ارزاني شده به انسان!
قرآن کريم، بالاترين نعمت ارزاني شده به انسان را علم و قدرت يادگيري ميداند و ميفرمايد:
الَّذي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ (علق/4)
همان کسي که بوسيله قلم تعليم نمود.
عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ (علق/5)
و به انسان آنچه را که نميدانست ياد داد.
هَلْ يَسْتَوِي الَّذينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ (زمر/9)
آيا کساني که ميدانند با کساني که نميدانند يکسانند؟! تنها خردمندان متذکر ميشوند.
ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ (قلم/1)
ن سوگند به قلم و آنچه مينويسد.
يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبيرٌ (مجادله/11)
خداوند کساني را که ايمان آوردهاند و کساني را که علم به آنان داده شده درجات عظيمي ميبخشد و خداوند به آنچه انجام ميدهيد آگاه است.
بنابراين، يکي از وظايف جوان که نبايد لحظهاي از آن غفلت کند آموختن است. آموختن زمان خاصي ندارد، چنانکه رسول خدا(ص) فرمود: (اطلب العلم من المهد الي اللحد) زگهواره تا گور دانش بجوي.
علمي که در جواني آموخته ميشود، ثبات بيشتري دارد و ميتوان از آن در مراحل بعدي زندگي بهره جست. حضرت علي(ع) فرمود: در نوجواني علم بياموز، تا در بزرگي با آن سروري کسب کنيد.(شرح نهجالبلاغه، ج20)
و همچنين فرمود: هر که در نوجواني علم نياموزد در بزرگي جلو نخواهد افتاد.(غررالحکم، ص43)
امام موسي کاظم(ع) نيز فرمود: آموختن علم در جواني مانند نقش بر روي سنگ است.(بحارالانوار، ج1)
آنچه انسان در کودکي ميآموزد در دل ميماند. در آموختن دانشها، اولويت را بايد رعايت نمود، زيرا عمر انسان براي يادگيري همه چيز کفايت نميکند، اگر انسان بخواهد دنبال همه علوم برود از هدف باز ميماند، پس بايد دانشهاي ضروري را مقدم بدارد؛ حضرت علي(ع) فرمود: دانشها بيش از آن است که کسي بتواند به همه آن دست يابد، پس بايد از هر رشتهاي به مقدار لازم و نيکويش را انتخاب نماييد.(غررالحکم، ص46)
و نيز فرمود: مهمترين چيزي که لازم جوانان بياموزند چيزهايي است که در آينده به آن نياز پيدا ميکنند.(شرح نهجالبلاغه، ج20)
برنامه ريزان تعليم و تربيت بايد به اين مهم توجه نمايند و رشتههايي را براي جوانان برنامهريزي کنند که مورد نياز جامعه باشد، نه اينکه فقط مدرکي به دست دانشجو بدهند که وقتي وارد جامعه گرديد زمينه کار براي او نباشد و احساس کند مدرکش ارزش ندارد و زحماتش هدر رفته است!/انتهاي پيام/