اندرزهاي لقمان حکيم

 فرزندم! ستم (بر ديگران و خود) تاريكى است و در قيامت باعث حسرت مى‏گردد، و هنگامى كه قدرتت تو را به ستم بر زير دستان، وادار ساخت، به ياد قدرت خدا بر تو باش (كه ما فوق همه قدرتها است) فرزندم، هر چه را نمى‏دانى از علماء يادگير و آنچه مى‏دانى به مردم بياموز تا در عالم ملكوت، به ياد تو باشند.

فرزندم، بى‏نيازترين مردم، كسى است كه به آنچه دارد، خرسند باشد و نيازمندترينشان، كسى است كه به دست ديگران چشم بدوزد.

پسرم، همواره از آنچه در دست مردم است، مأيوس باش، و به وعده خدا اطمينان كن و در آنچه بر تو فرض كرده، تلاش كن، و به آنچه برايت ضمانت شده، سعى كن و بر خدا توكل داشته باش، تا در همه امور تو را كفايت كند و هنگامى كه نماز مى‏خوانى، چون كسى كه نماز آخرين را مى‏خواند، باش و گمان كن كه بعد از آن زنده نمى‏مانى و موفق به نمازى ديگر نمى‏شوى، و كارى را كه ناچار به عذرخواهى شوى انجام مده، و براى ديگران دوست داشته باش آنچه را براى خود دوست مى‏دارى و آنچه براى خود نمى‏پسندى، بر مردم مپسند، و هر گاه در باره مسأله‏اى آگاهى نداشتى، در باره‏اش چيزى مگو،
                       
و تلاش كن تا امروزت بهتر از ديروز باشد و فردايت بهتر از امروز، زيرا كسى كه دو روزش مساوى باشد، مغبون است و هر كس امروزش از ديروز بدتر باشد، ملعون است آنچه خدا به تو مى‏دهد، راضى باش زيرا مى‏فرمايد:

هر كس به قضاى من راضى نشود، و شكر مرا نكند، و بر بلاى من صبر نداشته باشد، گناه بزرگ را مرتكب گشته است.