منافق کيست؟

نفاق و منافق

کلمه «منافق» مشتق از «نفاق» است و کسي را که ظاهر و باطنش يکي نباشد و به اصطلاح «دوجور يا دورو» باشد، منافق مي‌گويند. در اينجا مقصود، آن دسته افراديست که دور از منطق و استدلال هستند و براي اغراض شخصي و منافع  زودگذر خود، با مرام و تز يک اکثريت قاطع مخالف باشند و تا آنجا که شرايط اجازه مي‌دهد کارشکني کنند ولي از ترس جمعيت و يا طمع در منافع فعلي، به دوستي و يگانگي تظاهر مي‌نمايند.

منافق اختصاص به اسلام و يا مذاهب ديگر ندارد بلکه در احزاب سياسي نيز ديده مي‌شود، معمولا وقتي مرام و روش حزب حاکم، منافع دسته‌اي را به خطر مي‌اندازد و دسته‌اي که از روي ترس و يا علت ديگر نمي‌توانند صريحا و آشکارا با حزب حاکم مخالفت نمايند، فورا مسأله‌اي را دست و پا کرده و با بدست آوردن گروهي همفکر هسته مرکزي نفاق را تشکيل مي‌دهند.

گاهي هم اجانب و بيگانگان گروهي را تحريک نموده که در داخل حزب حاکم، ايجاد دو دستگي نمايند و با هو و جنجال، حزب حاکم را از اجراي برنامه‌هاي خود بازدارند.
در مرحله سوم ممکن است يک دسته از اول به مرام حزب مومن نباشند و به خاطر منافعي تظاهر به موافقت نمايند و يا براي حفظ جان و مال، خود را عضو حزب قلمداد کنند.

علل فوق، سبب پيدايش حزبهاي منافق در احزاب جهاني که متکي به افکار عمومي است مي‌باشند.

نشانه‌هاي منافق در قرآن

1- منافق براي پيشبرد اهداف شوم خود و درهم شکستن اسلام از نقاب ايمان استفاده مي‌کند.

2- منافق هميشه خود را در لباس مردمي اصلاح طلب معرفي مي‌کند و حال آنکه در واقع مفسد است.

3- منافق خود را بالاتر از آن مي‌داند که مانند مسلمانان  واقعي تسليم دستورات خدا و پيامبر(ص) باشد در واقع خود را عاقل و مسلمانان را سفي مي‌پندارد؛ در صورتيکه سفيه واقعي خودش است.

4- منافقان يک جمعيت سري بوجود مي‌آورند و در جلساتشان مسائلي را مطرح مي‌کنند که هرگز حاضر نيستند در جلسات آشکار بگويند.

5- آنها براي رسيدن به اهداف شوم خود از راه خدعه و نيرنگ وارد مي‌شوند، و حتي مي‌خواهند به خدا نيرنگ بزنند درحالي که در همان لحظه در يک نوع خدعه واقع شده‌اند، زيرا براي بدست آوردن سرمايه‌هاي ناچيزي، سرمايه‌هاي بزرگ وجود خود را از دست مي‌دهند.

6- منافقان از خدا دورند و از راز و نياز با او لذت نمي‌برند و به همين دليل، هنگامي که به نماز برمي‌خيزند سر تا پاي آنها غرق کسالت و بي‌حالي است.

7- منافق اگر عملي را انجام بدهد از روي ريا است نه به خاطر خدا.

8- آنها سرگردان و بي‌هدف و فاقد برنامه و مسير مشخصي هستند، نه جزء مومنانند و نه در صف کافران.

9- آنها مردم را به منکرات تشويق و از نيکيها باز مي‌دارند.

10- تمام اعمالشان نشان مي‌دهد که آنان خدا را فراموش کرده‌اند. 

براي مطالعه بيشتر به سوره بقره، آيه 8 تا 20 و سوره نساء، آيه 138 تا 144 و سوره برائت آيه 67 مراجعه شود.

چند تذکر مهم

1- خطري که هميشه جامعه اسلامي را تهديد مي‌کند ضربه دروني از افرادي بوده که منافق هستند. پيامبر(ص) فرمود: (من درباره اسلام ترسي از دوستان و دشمنان شناخته شده ندارم چرا که دوست ضربه نمي‌زند و از دشمن شناخته شده هم کاري ساخته نيست وليکن از منافقي که خود را به ظاهر مسلمان جلوه مي‌دهد و به اسلام ضربه مي‌زند مي‌ترسم).

2- مسلمانان موظفند با منافقان بعد از اينکه به آنها پند و اندرز دادند و باز اگر ديدند که آنان خود را در نفاق خويش پنهان مي‌کنند، آنها را از جامعه خويش دور کنند و با شدت عمل، با آنها برخورد نمايند.

آثار شوم نفاق

1- پيامبر اسلام(ص) فرمود: کسي که در دنيا دو چهره داشته باشد روز قيامت براي او دو زبان از آتش است.(بحارالانوار، ج75)

2- امام باقر(ع) فرمود: چه بد بنده‌اي است آن بنده‌اي که داراي دو چهره و دو زبان باشد، که در حضور برادرش او را ستايش کند و در پشت سر او از او بدگويي کند.(کافي، ج2)

3- پيامبر اسلام(ص) فرمود: بدترين مردم نزد خداوند در روز قيامت، کسي است که دو چهره دارد.(بحارالانوار، ج75)

از منافق اي برادر دور باش                   تا نگردي از رفاقت مبتلاش

دان منافق را تو در دين روسياه             چون خر لنگ اوفتد آخر به چاه

دان منافق همچون نار و همچون دود      روگريز از صحبت او خود تو زود