روان آدمي و لذت هاي حلال

روح آدمي داراي نيازها و نيازمندي هاي گوناگوني است.

آنگونه که جسم آدمي نياز به انواع ويتامين‌ها، غذاها و ميوه‌جات و سبزيجات دارد، روح نيز نياز به شادابي دارد.

روح آدمي نيز مريض مي‌شود و بايد درمان گردد، روح آدمي نيز محتاج به انواع غذاهاي روحاني است که در روانشناسي امروز به صورت جدي، تحت بررسي و شناسايي است.

حضرت علي(ع) فرمود: اين دل ها همانند تنها خسته مي‌شوند، براي نشاط آن به سخنان تازه حکيمانه روي بياوريد.(نهج‌البلاغه، حکمت197)

از اين رو انواع پند و اندرز، موعظه، سخنان اخلاقي، اشعار عرفاني، جلسات اخلاق و تفسير و کلمات حکيمانه مي‌توانند لذتهاي روح را فراهم آورده و آن را درمان کنند.

ضرورت لذت هاي حلال

پس اگر روح آدمي چون جسم، غذا مي‌طلبد، مريض گشته احتياج به دارو و درمان پيدا مي‌کند؛ لذتهاي حلال براي درمان روح يک ضرورت است، تا به نيازهاي روان آدمي پاسخ مثبت داده شود.

امام علي(ع) فرمود: مومن بايد شبانه روز خود را به سه قسم تقسيم کند، زماني براي نيايش و عبادت پروردگار، زماني براي تأمين هزينه زندگي و زماني براي واداشتن نفس به لذتهايي که حلال و زيباست. خردمند را نشايد جز آن که در پي سه چيز حرکت کند، کسب حلال براي تأمين زندگي، گام نهادن در راه آخرت و به دست آوردن لذتهاي حلال.(نهج‌البلاغه، حکمت390)