مرزها و مشخصههاي موسيقي حلال و حرام
مقام معظم رهبري، در پاسخ به سوال عدهاي از جوانان ميفرمايد: (در مورد موسيقي دو حرف وجود دارد: يکي اينکه ببينيم، اساسا مشخصههاي موسيقي حلال و حرام چيست؟
اگر موسيقي انسان را به بيکاري، ابتذال، بيحالي و واخوردگي از واقعيتهاي زندگي و امثال اينها بکشاند، اين موسيقي، موسيقي حلال نيست، موسيقي حرام است.
موسيقي اگر چنانچه انسان را از معنويت، از خدا و ذکر غافل کند، اين موسيقي حرام است، موسيقي اگر انسان را به گناه و شهوتراني تشويق کند، اين موسيقي حرام است، نظر اسلام اين است، حال اگر موسيقي اين خصوصيات مضر و موجب حرمت را نداشته باشد، آن وقت حرام نيست.
اينهايي را که من گفتم بعضي از آنها در موسيقي بيکلام و در سازها است، بعضي هم حتي در کلمات است، يعني ممکن است، فرضا يک موسيقي ساده بيضرر را اجرا کنند، ليکن شعري که در اين موسيقي خوانده ميشود، شعر گمراه کنندهاي باشد، شعر تشويق کننده به بيبندباري، به ولنگاري، به شهوتراني، به غفلت و اين طور چيزها باشد؛ آن وقت حرام ميشود، بنابراين آن چيزي که شاخص حرمت و حليت در موسيقي است ايراني بودن، سنتي بودن، قديمي بودن، کلاسيک بودن، غربي يا شرقي بودن نيست.)(13/11/77)
آثار خانهاي که در آن موسيقي حرام و غنا باشد
رسول خدا(ص) فرمود: خانهاي که در آن شراب، آلات قمار، دف و طنبور باشد:
1- ملائکه وارد آن خانه نميشوند.
2- دعاي اهل آن خانه مستجاب نميشود.
3- خداوند برکت را از آن خانه ميبرد.(ارشادالقلوب، ص332)
يکي از از اصحاب امام صادق(ع) ميگويد: شخصي از حضرت در مورد غناء سوال کرد، در حالي که من حاضر بودم، امام در جواب سوال کننده فرمود: خداوند از خانهاي که در آن غنا و موسيقي حرام باشد، اعراض کرده، پس داخل چنين خانهاي نشويد.(وسائل الشيعه، ج17)
تأثيرات شوم موسيقي حرام در وجود انسان
1- ايجاد عدم تعاون و توازن اعصاب سمپاتيک و پاراسمپاتيک.
2- کوتاهي عمر.
3- ايجاد نوعي مرض روحي که شخص ادعاهاي بيمورد ميکند و خود را شريفتر و بالاتر از همه ميداند.
4- ايجاد نوعي بيماري روحي که شخص گاهي ميخندد و گاهي گرفته و غمگين شده از خود ترشرويي نشان ميدهد.
5- ضعف اعصاب.
6- تأثيرات قلبي.
7- واسطه انتحار و خودکشي.
8- عامل فحشا.
9- تضعيف و تضييع حس شنوايي.
10- تضعيف و تضييع حس بينايي.
11- هيجان.
12- سلب اراده و شکست شخصيت.
13- سلب غيرت.
14- عامل جنايت.
15- جلب توجه غير طبيعي.
16- از دست دادن نيروي فکر و امتيازات بشري.
17- تضييع نيروي قضاوت.
18- افسردگي و خمودگي.
19- تهييج شهوت.
20- شکست عمر و جوان مرگي.
21- زنجير بردگي.
22- کار لغو.
23- اتلاف وقت.
(براي اطلاع بيشتر رجوع شود به کتاب اولين دانشگاه و آخرين پيامبر)/انتهاي پيام/