تلاش محققان دانشگاه تربيت مدرس براي کاهش اثرات جانبي داروي مبتلايان به سکته هاي مغزي حاد

به گزارش گروه علمي «شبكه خبر دانشجو»، فعال کننده بافتي پلاسمينوژن (t-PA) يک سرين پروتئاز است که زايموژن غير فعال پلاسمينوژن را به فرم فعال آن يعني پلاسمين تبديل مي کند که آنزيم اصلي حل شبکه هاي فيبريني تشکيل شده در عروق مي باشد.

در برخي از پاتولوژي ها غلظت اين آنزيم در خون افزايش يا کاهش مي يابد و اندازه‌گيري آن در خون مي تواند در تشخيص نوع پاتولوژي کمک کند.

سينا ساري خاني، کارشناس ارشد بيوشيمي که اين پژوهش در قالب پايان نامه کارشناسي ارشد وي انجام و ارائه شده ضمن بيان مطلب فوق با اشاره به اهميت دارويي اين مولکول در مبتلايان به سکته مغزي گفت: به علاوه اين مولکول تا به امروز تنها داروي تائيد شده توسط FDA براي درمان افراد مبتلا به سکته‌هاي مغزي حاد مي‌باشد.

اما استفاده از اين دارو بسيار کم بوده زيرا درصدي هر چند ناچيز از افراد تحت درمان با آن، دچار خونريزي‌هاي مغزي مي گردند، از اين رو گروه‌هاي زيادي در تلاشند تا به نحوي با مطالعه مکانيزم‌هاي درگير مانع از اثرات جانبي اين داروي ارزشمند كردند.

همچنين در سال‌هاي اخير گزارش‌هاي بسياري مبني بر حضور فعال اين ترکيب در بخش هاي مشخصي از مغز داده شده و عملکردها و سوبستراهاي متفاوتي براي آن ارائه شده است.

وي در ادامه به کاربردهاي گوناگون اين آنتي بادي اشاره کرد و افزود: در اين مطالعه به توليد آنتي بادي هاي مختلفي بر ضد اپي توپ هاي مختلف مولکول t-PA پرداخته شده است.

ساري خاني گفت: از چنين آنتي بادي هايي مي توان در طراحي کيت هاي آزمايشگاهي براي اندازه گيري ميزان اين ترکيب در مايعات مختلف زيستي سود جست.

اين پژوهشگر اظهار داشت: کاربرد ديگر اين آنتي بادي‌ها تسهيل در شناسايي مکانيزم ها و خصوصيات ناشناخته اين دارو مي باشد،‌به علاوه در صورت انساني شدن مي توان از اين دسته آنتي بادي ها در جهت مهار و خنثي سازي اثرات نامطلوب t-PA در بيماران استفاده كرد.

دانش آموخته دانشگاه تربيت مدرس در تشريح مطالعات خود گفت: در اين مطالعه پس از ايمونيزاسيون موش ها و انجام هيبريداسيون سلولي تعداد 58 کلوني به دست آمد که از ميان آن ها 3 کلوني مثبت بودند.

وي ادامه داد: پس از کلونينگ سلولي و خالص سازي آنتي بادي ها اثرات آنها بر روي سيستم فيبرينوليز بررسي شد و ازبين اين آنتي بادي هاي حاصله 2 آنتي بادي به نام هاي S1D8 و S3F9 باعث مهار اين سيستم شده و آنتي بادي 3 به نام S3E5 هيچگونه اثري بر روي فيبرينوليز نداشت.

ساري خاني گفت: آزمايش هاي الايزاي رقابتي نشان داد که هر 3 آنتي بادي قادرند t-PA را در حالت محلول شناسايي کنند، از طرفي هر 3 آنتي بادي در ميان کنش t-PA و سوبستراي کروموژنيک آن اختلالي ايجاد نمي کردند.

اين پژوهشگر در پايان گفت: با توجه به اين مشاهدات مشخص شد که آنتي بادي S3E5 اپي توپي غير کانفورماسيوني را مي شناسد که نقشي در کمپلکس سه گانه فيبرين پلاسمينوژن  t-PA ندارد، اما دو آنتي بادي ديگر محتملاً مانع از اتصال t-PA به فيبرين و يا پلاسمينوژن مي شوند.

گفتني است، اين پژوهش با راهنمايي دکتر منوچهر ميرشاهي، عضو هيئت علمي دانشگاه انجام شد./انتهاي پيام/