رفع عوامل نگراني و پريشاني
هميشه اضطراب و نگراني يکي از بزرگترين بلاهاي زندگي انسانها بوده و هست و عوارض ناشي از آن در زندگي فردي و اجتماعي کاملا محسوس است.
تاريخ بشر پر است از صحنههاي غمانگيزي که انسان براي تحصيل آرامش به هر چيز دست انداخته و در هر وادي گام نهاده و تن به انواع اعتيادها داده است.
ولي قرآن مجيد با يک جمله کوتاه و پرمغز، مطمئنترين و نزديکترين راه را نشان داده است و ميگويد: بدانيد که ياد خدا آرامبخش دلها است.
براي رفع پريشاني و نگراني توجه به نکات زير و بکارگيري آنها راهگشاست:
1- گاهي اضطراب و نگراني به خاطر آيتده تاريک و مبهم است اما ايمان به خداي جهان و توکل بر او به انسان آرامش خاطر ميدهد. اميد، نام ديگر خداوند است، زيرا به هيچ چيز نياز ندارد و همه چيز به او نيازمند است.
2- گذشته تاريک زندگي، سلب آسايش از انسان ميکند يا نگراني از گناهاني که انجام داده، از کوتاهيها و لغزشها، اما با توجه به اينکه خداوند غفار، توبه پذير و رحيم و غفور است، به او آرامش ميدهد.
3- ضعف و ناتواني انسان در برابر عوامل طبيعي و گاه در مقابل انبوه دشمنان داخلي و خارجي، او را نگران ميسازد، اما هنگامي که به ياد خدا ميافتد و متکي به قدرت و رحمت او ميشود، قدرتي که برترين قدرتها است و هيچ چيز در برابر آن ياراي مقاومت ندارد، آسوده خاطر ميشود.
4- گاهي نيز ريشه نگرانيها احساس پوچي زندگي و بيهدف بودن آن است، ولي آن کسي که به خدا ايمان دارد و مسير تکاملي خود را شناخته و ميداند که اين جهان بدون هدف آفريده نشده آرامش خاطر پيدا ميکند.
5- گاهي انسان زحماتي را متحمل ميشود و خدماتي انجام داده وليکن کسي از او قدرداني نميکند، سبب نگراني و اضطراب او ميشود، اما هنگامي که احساس ميکند تمام فعاليت و خدمات او براي کسي است که از او آگاه است آرامش خاطر پيدا ميکند./انتهاي پيام/